Rondblik buiten de Grenzen

De internationale politiek is tegenwoordig weer „interessant". Er gebeuren op dit gebied zooveel aangrijpende dingen, dat ook de belangstelling van hen, die anders niet aan politiek „doen", gaande wordt gemaakt. En de lessen-der-practijk zijn zeer leerzaam, ofschoon zelden zachtzinnig.
Den laats ten tijd kwamen verschillende Stalin-vereerders tot andere gedachten. De wreedaardige vervolging van geestelijken en geloovigen kon er in de oogen van sommigen nog bij door. Dat soort conservatieven hield, met hun praatjes, den volledigen groei van het Russische paradijs slechts tegen. Maar nu ook steeds meer onvervalschte bolsjewieken als staatsgevaarlijke misdadigers worden vervolgd en neergeschoten, begint veler geloof in den grooten Leider te wankelen. Ook zij die de vreeselijke moordpartijen nog niet zien als een gevolg van heel het revolutionaire gewelds-regiem, vragen zich toch af : gaat Stalin niet te ver ? Gelukkig hij, die zich ver buiten Rusland's grenzen bevindt, wanneer deze twijfel aan Stalin's onfeilbaarheid bij hem opkomt, want anders wordt hem tot koersverandering geen gelegenheid gelaten.
Op het oogenblik hebben zich weer een 19tal hooggeplaatste Russen wegens hoogverraad voor de meedoogenlooze machthebbers te verantwoorden. Er bevinden zich onder hen negen ministers, menschen dus die jaren lang het Sovjet-regiem mede hebben gedragen en misschien voor vele Russische gruwelen mede verantwoordelijk zijn te stellen. Nu worden ze zelf het slachtoffer van den „bloedraad". Er wordt hen zooveel ten laste gelegd, en ze beijveren zich zoozeer in het afleggen van de meest verschrikkelijke bekentenissen, dat eigenlijk niemand meer weet wat de beschuldigden op hun geweten hebben. De geheimzinnige Trotzki speelt bij de processen nog steeds een groote rol. Vanuit Mexico schijnt deze verjaagde Russische leider nog heele organisaties te kunnen scheppen met het doel Stalin om het leven te brengen en de prachtvolle resultaten van de Sovjet ongedaan te maken. En andere beschuldigden hadden zelfs het plan opgevat om Rusland aan het buitenland uit te leveren. Tegelijkertijd werd ontdekt, dat de bekende Russische schrijver Maxim Gorki vorig jaar door zijn dokters werd vergiftigd, terwijl nu bovendien nog aan het licht kwam dat Lenin, wiens gebalsemd lijk nu reeds jarenlang als een reliquie wordt vereerd, vroeger nauwelijks aan moordenaarshanden was ontsnapt. De schuldigen aan al deze staatsgevaarlijke misdrijven staan nu voor, wat men in een rechtsstaat een Rechtbank zou noemen. Zij bekennen alles. Nog meer dan hun tenlaste wordt gelegd. Een van hen zou in verbinding hebben gestaan met de Duitsche generale staf, in den jare 1926 toen Duitschland geen generale staf had !
Of deze monsterprocessen, dienst moeten doen als afschrikwekkend voorbeeld, en of Stalin werkelijk aan vervolgingswaanzin lijdt, we weten het niet. Het Duitsche Nieuwsbureau kwam met een verklaring over de bekentenis-woede. De slachtoffers zouden in een kelder worden gebracht die tot 200° werd verhit en dan, onder bedreiging van de vreeselijkste folteringen, tot bekentenis worden gedwongen. Vandaar ook dat de beklaagden, naar alle bladen verzekeren, gebroken en versuft ter gerechtszitting verschijnen. Het kan waar zijn, dat de beschuldigden van te voren mishandeld en „gebroken" worden. Bij het Rijksdagbrand-proces maakte, gelijk 't D.N.B. zich herinneren zal, beschuldigde Van der Lubbe ook den indruk van te voren kunstmatig versuft te zijn
Ook dezer dagen heeft Duitschland trouwens weer een staaltje geleverd van dictatorale „rechts-toepassing". Die is naar gewone rechtsregelen wel heel zonderling. In het Derde Rijk blijkt het namelijk te kunnen voorkomen, dat iemand, die door de „Rechtbank" (zie boven) op vrije voeten wordt gesteld door een ander staatslichaam weer gevangen gehouden wordt. Na een proces, waarvan men maar gelooven moet, dat er recht gesproken werd, zou dr. Martin Niemöller immers vrijgelaten moeten worden. Maar de Gestapo vond het beter om den predikant vast te houden. Eerst in de gevangenis, en later in een concentratie-kamp. Hij wilde niet beloven om zich bij de prediking tot zuiver-godsdienstige aangelegenheden te beperken. Alsof het niets met godsdienst te maken had, als de Kerk geen Führer als Hoofd en Heer erkent, alsof joden-vervolging, sterilisatie, jeugd-opvoeding slechts zuiver politieke kwesties raken. Had Rosenberg het voor het zeggen (en inderdaad blijkt hij heel véél te zeggen te hebben), dan zou de christelijke kerk alleen genadig worden toegestaan om de .menschen van het „hiernamaals" te spreken. Maar zelfs dan zou de Kerk. waar schijnlijk wel met het nieuw-heidendom in botsing komen.
De aandacht is deze week weer eens voor Spanje gevraagd. Franco verklaarde zich tot vredes-onderhandelingen bereid. Maar zijn voorwaarden komen, gelijk destijds die van Japan, practisch op één punt neer : algeheele overgave van den vijand. Men kan dus ook zeggen, dat Franco zich niet tot vredesonderhandelingen bereid verklaard heeft. Zoomin als de Barcelona-regeering. Men vecht, men wint en verliest, zonder dat er voorloopig nog kans schijnt op een beslissing. Op zee had Franco een tegenslag te boeken. Zijn kruiser Baleares werd bij een schermutseling met schepen der Barcelona-regeering door een torpedo getroffen en ging ten gronde. Dit is het tweede belangrijke oorlogschip dat Franco verliest. Het schijnt, dat de schepen der Barcelona-regeering die na het over-boord werpen der marine-officieren gedurende langen tijd niet hebben kunnen uitvaren, net als het leger, dat bij Teruel blijk gaf aanmerkelijk beter te zijn geworden, thans zeewaardig geworden is en dank zij buitenlandsche hulp weer varen kan. Het eerste treffen, dat bovengenoemd succes bracht, zal den moed tot verdere actie ter zee verlevendigen.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen