UIT DE AFDEELINGEN

AMSTERDAM. Donderdag 21 April kwam onze afdeeling in jaarvergadering bijeen. Onze voorzitter, ds. Remme, opende deze vergadering op de gebruikelijke wijze, waarna deze een korte openingsrede hield, er op wijzend ons groot voorrecht nog te mogen bijeenkomen rondom Gods Woord, welk voorrecht echter groote verplichting en verantwoordelijkheid mede brengt en wekte dan ook op tot trouwer vergaderingbezoek. In gevoelvolle woorden werd onze penningmeester herdacht, welke nog steeds in het ziekenhuis vertoeft terwijl er nog steeds geen uitzicht op herstel is.
Hierna kreeg onmiddellijk het woord ons jong oudlid ds. Kalf van Renswoude, die tot ons aller blijdschap volgaarne aan onze uitnoodiging om dezen avond in ons midden te zijn, gehoor had gegeven. Ds. Kalf sprak tot óns over „Jeruzalem dat boven is", meer bepaald over „positieve Kerkbouw". Na er eerst op gewezen te hebben, dat sloopen altoos makkelijker is dan bouwen, dat om te sloopen hoegenaamd geen verstand zelfs noodig is, voor bouwen zijn besprekingen, architecten met hun teekeningen enz. noodig. Evenzoo met kerkbouw. Sloopen is gemakkelijk, dat kan zelfs zonder gebed. Onze Hervormde Kerk gelijkt meer op een gebouw dat gesloopt, dan gebouwd wordt. Verwarring allerwege. Nochtans er moet gebouwd worden en met spoed. Wij moeten ons echter hoeden voor overijld te werk te gaan, en vooral niet volgens ons bestek, 'maar volgens teekening en bouwplan Gods, hetwelk wij bezitten in Zijn Woord en waaruit de Dordtsche Kerkorde is geboren. De Kerk behoort te zijn ons aller moeder, maar inplaats van een moederlijk tehuis, gelijkt zij een hotel, waar wel de kinderen mogen vertoeven, doch het krioelt er van logé's en vreemdelingen. Het Jeruzalem, dat boven is, dat is vrij, en dat is het project voor de strijdende Kerk ; daarom is veroordeeld 't Instituut Javastraat, Den Haag.
Veel Kerkbouwers en Kerkherstellers roepen : O, dat project uit de 17de eeuw past niet in onze 20ste eeuw. De vrije Kerken hebben, en toonen het nog, dat het wèl past in onze 2Oe eeuw. Eerlijkheidshalve dienen wij dat te erkennen.
Onze Gereformeerde Bond is uit den nood der Kerk geboren en handhaaft in art. 4 dat zuiver Kerkideaal. Daarom wordt zij zoo door veel Kerkbouwers en herstellers geschuwd en bestreden en belasterd. In de Hervormde Kerk is niet één vereeniging of groep, welke zoo zuiver het Kerkideaal nastreeft als zij, hoewel er wel eens fouten zijn gemaakt, hetgeen spreker uit de historie aantoonde : de Modus vivendi en het Convent werden toegelicht en als onbruikbaar voor een goede oplossing terzijde gelegd. Neen, wij mogen ons niet opsluiten of afzonderen, daarvoor zijn de goederen en idealen te veel waard, maar zooals art. 4 van ons reglement aangeeft: verbreiden en verdedigen het eenige-Kerkideaal dat den toets van Gods Woord doorstaat, dat beantwoordt aan het ontwerp van den Hemelschen Bouwmeester : „het Jeruzalem, dat boven is, dat is vrij''. Dit ontwerp vasthouden, daartoe wekte spreker ook onze afdeeling op en bad haar toe dit in biddend opzien te mogen doen.
Ds. Remme dankte spreker voor dit leerrijke onderwerp en bad hem toe dat hij op dezen weg mocht voortgaan en deze zuivere Gereformeerde beginselen mocht uitdragen naar Oost en West en Noord en Zuid.
Hierna werd gepauzeerd, terwijl er ververschingen werden rondgediend en inmiddels het jaarverslag werd voorgelezen, waaruit bleek dat het ledental iets was teruggeloopen en er wel wat meer belangstelling voor onze openbare-en ledenvergaderingen mocht bestaan. Hiertoe wekte de voorzitter de aanwezigen dan ook op; ook onderstreepte de voorzitter de wensch van den secretaris, dat meerderen zich als abonné van De Waarheidsvriend zouden opgeven.
Inmiddels moest helaas onze voorzitter de vergadering verlaten en werd den secretaris de voorzittershamer overhandigd.
Om 10 uur beëindigde deze de pauze door het laten zingen van Psalm 72 vers 2 en kreeg vr. Gundlach gelegenheid tot het houden van zijn onderwerp, getiteld : „God, Wereld en Kerk".
Na eerst er ons bij bepaald te hebben dat het Evangelie der opstanding het bestaan der Kerk waarborgt, en de opstanding van den Heiland een keerpunt is geworden in de wereldhistorie, teekende spreker hoe „'God", „Wereld" en „Kerk" begrippen zijn en elk ook weer een macht. De dwaasheid der evolutieleer stelde spreker tegenover de ontwikkelings-of juister gezegd, de wordingsgeschiedenis, in de H. Schrift vervat. God heeft met de wereld een doel en dat doel is „om der uitverkorenen wil". Vandaar het conflict Wereld en Kerk, hetgeen wij vanaf het Pinksterfeest gadeslaan. Keizercultus enz. liet spreker de revue passeeren. Ook de inwendige strijd der Kerk en haar leergeschillen, de Reformatie en haar strijd, om ten slotte te komen bij den inwendigen strijd van ieder geloovige persoonlijk.
Toch is alles moedgevend, want God en Kerk blijven, omdat God eeuwig is ; de Wereld vergaat. Eens zal de valsche leus: één volk, één Staat, één leider, volle werkelijkheid worden. Want eens komt de dag, waarop een nieuwe hemel en aarde zal zijn, waarop gerechtigheid woont en Christus zal zijn alles in allen.
Ook dezen spreker werd hartelijk dank gezegd voor zijn onderwerp, wat met diepe ernst werd voorgedragen en met gespannen aandacht werd aangehoord.
De secretaris dankte tenslotte allen, die tot 't welslagen van dezen schoenen avond hadden medegewerkt en sloot deze vergadering met dankgebed.
Vier nieuwe leden gaven zich op, terwijl een tweetal nieuwe abonné's zich kwamen melden.
Eerstkomende ledenvergadering D.v. 25 Mei.
Namens het Bestuur :
Hudsonstraat 32 hs.
A. J. SCHOEN, Secr.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen