Rondblik buiten de Grenzen

Reeds direct na den „Anschluss" van Oostenrijk lieten ook de Sudeten-Duitschers in het aangrenzende Tsjecho-Slowakije zich hooren. Zij wilden van het staatsverband, 'waarbij ze door Versailles ingedeeld werden, los komen om tot het groot-Duitsche rijk terug te keeren. Die reactie was begrijpelijk en vond uiteraard in het Derde Rijk warmen weerklank. In de eerste dagen van de Weensche overwinningsroes had het er zelfs alle schijn van of Hitler zou reeds direct aan de roepstem van de Sudeten-broeders gehoor geven. Goerring had de Duitsche vliegers al voorbereid tot deze taak, en aan hun bereidwilligheid om deze eervolle opdracht te vervullen, behoeft niet getwijfeld te worden.
Gelukkig heeft de spanning rondom Tsjecho-Slowakije nog niet tot een gewapend ingrijpen van Duitschland geleid. Maar dat wil allerminst zeggen dat de Duitschers in en buiten Tsjecho-Slowakije nu in den bestaanden toestand berusten.
Integendeel. De geheele ontwikkeling van den toestand wijst er op, dat een vrij spoedige wijziging van de binnenlandsche verhoudingen, in welken vorm dan ook, voorbereid wordt. De drie millioen Duitschers in Tsjecho-Slowakije, die zich onder Konrad Henlein in hecht verband vereenigd hebben, vormen een minderheid met wier eischen de regeering rekening moet houden. En ze hebben deze eischen nu, in een achttal punten, precies aangegeven. Dat niet openlijk aansluiting bij Duitschland gevraagd werd, vloeit natuurlijk voort uit de overweging dat de Sudeten-Duitschers zich daarmede onomwonden tegen Praag zouden hebben uitgesproken, en het de regeering dan niet kwalijk genomen kon worden, wanneer ze daarop met maatregelen tegen deze staatsgevaarlijke organisatie zou hebben geantwoord. Wel wordt voor het Duitsche gebied volledig zelfbestuur geëischt, en de vrijheid om de Duitsche nationaliteit en de Duitsche wereldbeschouwing te belijden.
Als de Sudeten-Duitschers eenmaal zelfbestuur hebben, is het natuurlijk een klein kunstje om op de een of andere manier een „Anschluss" te bewerkstelligen. Het is voor Praag, dat ook met de talrijke niet-Duitschers rekening moet houden, een lastige zaak. Na 1918 heeft men Tsjecho-Slowakije met groote „minderheden" van andere nationaliteiten opgescheept, met de bedoeling om een bufferstaat tegen het overwonnen Duitschland op te richten. Uit kortzichtige politieke overwegingen werden historische, ethnologische banden verbroken. Dat was een fout, die door objectief-oordeelende staatslieden reeds werd gewraakt, lang voor Hitler zijn troepen naar Weenen zond. Maar daarmede was de fout nog niet hersteld. En 't zal ook thans wel weer aanleiding tot nieuwe onrust geven, wanneer het minderheden-vraagstuk tot oplossing wordt gebracht.
Aansluiting van de Sudeten-Duitschers bij het Derde Rijk is inderdaad éen oplossing. Maar een oplossing, die andere Staten weer gereede aanleiding tot zorg zal geven. Er zijn nog meer landen, waarop groot-Duitschland „historische rechten" meent te kunnen laten gelden. Met andere woorden : op het bezit, waarvan Hitler prijsstelt. Het „Oosten" van Duitschland gaat verder dan de Sudeten.
Het minderheden-vraagstuk behoort tot de vele problemen, welke de Volkenbond niet tot oplossing heeft weten te brengen. En onder de huidige omstandigheden heeft het verzwakte Geneefsche instituut daartoe natuurlijk heelemaal geen macht meer toe. Inplaats dat Geneve het centrum van internationaal recht zou zijn, komen de heeren nu in het prachtige Volkenbondspaleis bijeen om het officieele Volkenbondszegel te hechten aan hetgeen ondanks, en tegen de internationale rechtsregelingen tot stand is gekomen.

Maandag 9 Mei komt de Volkenbondsraad bijeen om op verzoek van Engeland de Abessijnsche kwestie te regelen. Een tragische vertooning. De Volkenbond zal nu moeten constateeren en registreeren dat Abessiynië verdwenen is. Maar dit door Italië opgeslokte Afrikaansche keizerrijk is nog steeds lid van den Volkenbond. En de Negus, die zich nog steeds als het rechtmatige staatshoofd beschouwt, zal zich zelfs in den Volkenbondsraad doen vertegenwoordigen. Hij heeft daar recht op, wanneer een kwestie, waarbij zijn land betrokken is, aan de orde komt.
Men zou aan de moeilijkheid kunnen ontkomen, door Abessinië van te voren als Volkenbondslid te schrappen op grond van contributieachterstand ! Maar wie zou durven beweren, dat daarmede het Abessijnsche vraagstuk op rechtmatige wijze was behandeld ?
Het is duidelijk, dat Engeland de Abessijnsche aangelegenheid alleen daarom te Geneve aan de orde heeft gesteld, om Rome te plezieren. Het Italiaaansche keizerrijk moet, nu Londen er vriendschapsbanden mee heeft aangeknoopt, alom officieel erkend worden. Men kan niet steeds aan versleten idealen blijven vasthouden, als er zaken gedaan moeten worden ! Chamberlain is wat dit betreft heel nuchter. Hij weet oude moeilijkheden uit den weg te ruimen, om met den nieuw-geschapen toestand zijn winst te kunnen doen.

Ook met Ierland leeft Engeland nu weer op goeden voet. Er werd een tractaat onderteekend, waarmede o.m. een einde kwam aan een handelsoorlog welke, ten nadeele van Ierland en Engeland, reeds zes jaar heeft geduurd. De weinig vriendschappelijke, om niet te zeggen : vijandelijke verhouding van Ierland en Engeland dateert reeds van eeuwen her. En de lersche landbouwers hadden dan ook wel reden om^ zich over de veeleischendheid der Engelsche landheeren te beklagen. Meermalen kwamen de boeren in opstand, en toen, na de wereldoorlog, het verzet tegen het Londensche bestuur door den vurigen De Valera krachtig werd georganiseerd, verwierf Ierland zich steeds grooter zelfstandigheid. De lersche regeering kon echter niet 'met Londen tot overeenstemming komen, omdat De Valera eischte dat Noord-en Zuid-Ierland werden vereenigd. Een vereeniging, die men ui Noord-Ierland niet wenschte. Nu heeft De Valera dezen eisch laten vallen, en gaat „een tijdvak van vrede en wederzijdsch vertrouwen" in.
Zulke berichten zijn zeldzaam tegenwoordig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen