VRAGEN BUS

Vraag : Wat is subjectivisme en wat is objectivisme ?
Antwoord. De vraag te doen is ook hier weer makkelijker dan het antwoord te geven. Bovendien is de vraag zóó weinig omschreven, dat het tasten in het duister naar de juiste bedoeling voor de hand ligt. Maar we zullen er maar uit lezen wat we vermoeden dat er in zit. En dan gelooven we, dat men hier 't oog heeft op de godsdienstige-geestelijke-kerkelijke aangelegenheid. Wat is dan subjectivisme en wat is dan objectivisme?
Subject beteekent onderwerp, hier: dat de mensch van zich zelf uitgaat, zich zelf tot maatstaf aanlegt. Object beteekent voorwerp: dat de mensch buiten zich zelf iets heeft waaraan hij de dingen toetst. Subject: in den mensch ; object : buiten den mensch. Als de vrome mensch spreekt van zijn geloofservaring, geloofsbezit, geloofskennis enz. en daarop alles bouwt en daarnaar alles afmeet is hij subjectivistisch aangelegd. Zoo spreekt de Ethische veelal van „zijn Christuservaring" en van „het geloof der gemeente." Daar draait alles dan om en daar vindt men dan z'n grond en z'n maatstaf. Maar de Gereformeerde theologie komt met het object van Gods Woord en met de op dat Woord gegronde belijdenisschriften. Dat is niet wat deze of gene vrome belieft voor te dragen als „zijn" ervaring en „zijn" maatstaf, maar wat de Heere Zelf in Zijn Woord, in Zijn Christus, ons geopenbaard heeft en wat de Kerk overeenkomstig dat Woord gelooft en belijdt.
Alle eigendunkelijke Woorduitlegging en prediking van het Evangelie is dus óók subjectivisme! Het gaat dan niet meer om het Woord, dat God ons geopenbaard heeft, Schrift met Schrift vergelijkend, maar om 't geen wij met eigen wijsheid en eigen vroomheid en eigen ervaring enz. er van believen te maken ; dikwijls natuurlijk heelemaal in strijd met het Woord. Inlegkunde krijgen we dan, geen uitlegkunde ten opzichte van het Woord.
„Tot de Wet en tot de Getuigenis" zegt de profeet, anders geen dageraad.
Dat is het tegenovergestelde van het subjectivisme ; want dat zegt: „tot den vromen mensch" (ethisch-modem-gereformeerd enz. is dan 't zelfde) ; maar de Heere zegt dan niet door den profeet, dat het tot de dageraad gaat. Veeleer is het tegendeel te verwachten. Het wordt dan nacht en verwarring. Ook voor ons eigen zieleleven gaat het in den weg van het subjectivisme verkeerd. We draaien dan in een cirkel rond : „uit ons en door ons en voor ons". Dan raken we het Woord kwijt, dan raken we het geloof kwijt, dan raken we Christus kwijt, ja, alles raken we kwijt, en we blijven met ons zelf zitten! Totdat de Heere ons weer van die gebrokene bakken los maakt en ons weer brengt bij Hem^, de Springader des levenden waters ! „Want d' oopning van Uw woorden zal gewis, gelijk een licht het donker op doen klaren, zij geeft verstand aan slechten, wien 't gemis van zulk een glans een eeuwgen nacht zou baren.
Het subjectivisme is ook de ontbinding van het kerkelijk leven. De haan van ieder willekeurig moet dan ten slotte koning kraaien. En de Kerk kan alleen maar leven, als zij blijft bij het Woord en bij op het Woord gegronde belijdenisschriften. Dat is de sfeer waarin God Zijn Kerk wil doen groeien en bloeien. „Uw Woord is mij een lamp voor mijnen voet, mijn pad ten licht, om 't donker op te klaren."
De Emmausgangers waren met hun subjectivisme 't spoor heelemaal bijster geraakt. De Goede Herder komt hen echter weer terugbrengen tot Gods Woord, voor hen openende de Schriften, die hen Christus doen zien, zooals Christus is tot zaligheid, voor een iegelijk die gelooft. Hun „eigen" Christus moesten ze loslaten, om te komen tot den waren Christus, den Christus Gods, den Christus der Schriften.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen