RONDOM DE LEESTAFEL

CHRISTUS EN HET GEBED, door C. F. Andrews, uit het Engelsch vertaald. Uitgave : W. ten Have, Amsterdam (C).
De schrijver van dit, uit het Engelsch vertaalde boekje, is C. F. Andrews, die langen tijd in Indië doorbracht en een persoonlijk vriend is van Tagore, Gandhi en Sadhu Sundar Singh. Het mystieke Oosten heeft groeten invloed op hem gehad, wat ook in zijn manier van voorstelling en schrijven te merken is. Hij wil den lezer meevoeren naar het stille gebedsleven en wil dan aan de hand van het Evangelie nagaan, hoe wij van Christus kunnen leeren bidden. Daarom ook zijn verschillende hoofdstukken gewijd aan het Onze Vader, het gebed, dat de Heiland Zelf ons geleerd heeft, zeggende : „bidt aldus".
„Heden, meer dan ooit te voren, dringt de nood om terug te keeren tot de stilte, waar Christus tegenwoordig is, om van Hem te leeren bidden", staat er op het titelblad, en dat is de strekking en de inhoud van dit boek. De geregeld naar voren komende, practische aanwijzingen, zijn ook van groote beteekenis en hebben ons veel te zeggen.
De hoofdstukken zijn : i. Christus de Leeraar ; 2. Wanneer gij bidt ; 3. Onze Vader ; 4. Uw Naam worde geheiligd ; 5. Goddelijke genade ; 6. Onze dagelijksche nooden ; 7. Volharden in het gebed ; 8. Het gebed des geloofs ; 9. In Zijn Naam ; 10. Eendrachtig gebed ; 11. De groote voorbede ; 12. „En gedankt hebbende". In een soort „aanhangsel" volgt dan nog : „Enkele opmerkingen aangaande de practijk des gebeds" en : „Stichtelijk lezen der Heilige Schrift". Uit het O. Testament worden daar o.a. genoemd : „Verbreking des harten en schuldbelijdenis" : Psalm 51, 130, 25 ; „Gods liefdevolle zorg en bescherming" : Psalm 23, 81, . 103 ; „Gods heerlijke verlossing", Jesaja 40, 52, 54 ; „De Lijdende Knecht des Heeren", Jesaja S3 ; „Gods heilige tegenwoordigheid", Jesaja 6, Psalm 24, 42, 139 ; „Gods genezende genade", Jesaja 35, Jeremia 33, Psalm 32.

MARNIX VAN ST. ALDEGONDE, bloemlezing uit zijn werken, samengesteld en ingeleid door J. F. van Haselen. Uitgave : Bosch & Keuning, Baarn.
Vier eeuwen geleden werd Philips van Marnix geboren (1539) ; meer dan 20 jaar, nadat Luther zijn 95 stellingen had aangeslagen (1517) ; en drie jaar na de verschijning van Calvijn's Institutie (iste uitgave 1536). Op 14-jarigen leeftijd werd hij student in Leuven, waaraan zijn „Byenkorf" herinnert, waarin hij zijn vroegere leermeesters zoo genadeloos gehoond heeft. De geschriften van Erasmus en andere groote Humanisten hebben op zijn geest ingewerkt, om hem toe te bereiden voor de Evangelische leer van zonde en genade. In 1559 (20 jaar oud) behoort hij tot de eerst ingeschrevenen aan de Universiteit van Genève, waar hij zijn levensdoel heeft gevonden. Sinds dien stond zijn leven in dienst van de verbreiding en de verdediging van het geloof, zoo als hij dat van Calvijn en Beza geleerd had. Later is hij de bemiddelaar geweest tusschen den adel en het Gereformeerde volk. In 1566 verschijnt zijn eerste geschrift : een verontschuldiging van de beeldenstormers, die uit haat tegen de afgoderij gedreven waren. In het Fransch geeft hij een Apologie der Gereformeerden. In de „Byenkorf der H. Roomsche Kerke" geeft hij een satire, tegelijk zoo vol Gereformeerde geloofsleer. Striemend is zijn sarkasme, verbazingwekkend de kennis der Middeleeuwsche theologie en Kerkgeschiedenis. Als er in de Londensche Kerk oneenigheden zijn over doop-aangelegenheden, schrijft Marnix een merkwaardige brief om tot vrede en eensgezindheid te vermanen, er op wijzende, dat bij verschil van gevoelen de éénheid in Christus niet mag worden verbroken. „Zoo wij ons willen regeeren ende sturen laten bij (door) het Woord Gods, waarom zien wij niet, dat aldaar de liefde, de eenigheid en de vrede is het eerste ende het laatste dat ons opgelegd wordt". „Ik weet zeer wel, dat wij geen vrede en mogen maken met degenen, die buiten Christus zijn, dat wij geen eenigheid en mogen hebben dan in den Heere ende in den rechten geloove : maar wat is 't ? Zijn zij buiten Christus, die effen just met ons in alle ceremoniën niet overeen en kommen, zijn zij van het rechte geloove afgevallen, die alle onze artikelen niet en willen aannemen ? (ja, ik spreke vrij uit), die in de vrijheid, welke hun met Christi bloed verworven is, willen blijven staande ? "
Als Marnix tien maanden te Utrecht de gevangene is van de Spanjaarden en zijn doodvonnis verwacht, vindt hij troost in zijn Hebreeuwsch Psalmboek. Later, als hij „gewond door de onrechtvaardige verdenking van verraad" zich terugtrekt op zijn landgoed Souburg, werkt hij met inspanning aan zijn Psalmberijming. „Eensdeels in de ballingschap, eensdeels in de gevangenissen, eensdeels onder vele andere bekommernissen" is er een volledige vertaling der Psalmen ontstaan. In 1580 is deze in druk verschenen. Tot aan zijn dood is Marnix bezig gebleven met omwerken en verbeteren en het heeft hem bitter teleurgesteld, dat zijn werk niet in de Kerken werd ingevoerd. Zijn altijd nauwgezette en dikwijls prachtige vertaling kan het niet winnen van de gebrekkige Psalmen van Datheen. Later heeft Marnix ook nog gegeven : „Het Boek der Heilige Schriftuurlijke Lofzangen, uit den Ouden ende Nieuwen Testamente bijeen getogen". Voor de nieuwe bijbelvertaling heeft hij een overzetting van het boek Genesis en het boek der Psalmen gegeven. Niet alleen tegen de Roomschen heeft Marnix geschreven, maar ook tegen de „Geestdrijvers", de menschen, die Gods Woord niet beluisterden in de Schrift, maar in hun eigen hart. 15 Dec. 1598 is hij in vrede ontslapen.
Uit de geschriften geeft de schrijver onderscheidene gedeelten, en natuurlijk ook verschillende Psal­men (fragmenten), b.v. Psalm 22, 38, 65, 69, 90 enz.
Heel mooi is het citaat uit : „Onderzoekinge ende grondelijke wederlegginge der Geestdrijvische Leere" (Zie blz. 29, 30).

LITURGISCHE EN ANDERE GESCHRIF­TEN, uitgaven van „Adoremus", stichting tot bevordering van belangstelling en liefde voor de Kerk en vernieuwing van het kerkelijk en liturgisch leven. Uitgevers voor „Adoremus": Bosch & Keuning, Baarn.
Deze uitgave van liturgische geschriften is opgezet naar een bepaald plan. Er zijn verschillende series, en wel : i. Met alle de heiligen ; 2. Wat doen wij in de kerk ; 3. Christelijke kunst ; 4. Het Jaar onzes Heeren ; 5. Tijden en Gelegenheden ; met nog een brochurenreeks en een boekenreeks.
In de 1ste reeks zijn 5 kleine, heel kleine, keurige boekjes verschenen. In heel klein formaat liggen voor ons boekjes over: prof. J. H. Gunning, door dr. O. Noordmans ; Maarten Luther door prof. H. A. van Bakel ; Willem van Oranje door dr. G. W. Oberman ; Guido de Bres door dr. H. J. Houders ; William Booth door mevr. van Boetzelaer.
Van de 2de reeks noemen we : Dienst der gebeden door dr. P. Blauw, De geloofsbelijdenis in onzen eeredienst door dr. W. H. V. d. Pol ; De preek in de eeredienst door ds. W H. Creutzberg ; V o t u m. Introïtus, Zegen door ds. J. K. v. d. Brink.
In de brochurenreeks is verschenen : Preek Liturgie door prof. dr. W. J. Aalders.
In de serie „Tijden en Gelegenheden" een preek : Gedachtenis onzer dooden door prof. dr. G. van der Leeuw.
Al de boekjes zien er keurig uit. Het is een lust ze te zien. En de bedoeling van deze boekjes is om de Kerk en den gang van den dienst in Gods huis dichter bij ons te brengen ; gelijk b.v. de serie „Met alle de heiligen" ons de gedachtenis wil bewaren van mannen, die in het Koninkrijk Gods hebben gearbeid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen