De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Rondblik buiten de Grenzen

5 minuten leestijd

We willen direct de gelegenheid aangrijpen, om uit den stroom van droefgeestige berichten, welke den laatsten tijd over ons heengaat, een politiek geestigheidje op te visschen. „Mussolini heeft voor vooraanstaande leden der fascistische partij sportwedstrijden voorgeschreven, waaruit moet blijken dat deze mannen lichamelijk fit zijn. In een overdekt zwembad werd een zwemwedstrijd gehouden over zestig meter. Starace, de secretaris der partij, bezette de derde plaats. Een van de heeren moest het onderweg opgeven".
Zie, dat zijn gebeurtenissen, die voor de betrokkenen wel bittere ernst zullen zijn, doch waarover wij i ons althans veroorloven kunnen te glimlachen. En dat is slechts met weinig buitenlandsche berichten het geval.
Het nut van dergelijke wedstrijden is overigens opvallend groot. Het is voor politici niet makkelijk om het hoofd boven water te houden. En van de nog komende wedstrijden in hoogspringen kunnen deze heeren al evenzeer Ieeren. Wanneer ze echter door Mussolini zelf getraind zijn, hebben ze in ieder geval een goeden leermeester gehad.
We weten niet, of Mussolini's schoonzoon, graaf : Ciano, ook aan de sportwedstrijden deelnam. Hij zou daarbij zeker geen slecht figuur slaan, wat behendigheid betreft. Dat zou men tenminste zoo zeg­gen, wanneer men Ciano's redeneeringen hoort. Hij heeft nu dezer dagen het bombardeeren van Britsche handelsschepen in de Spaansche wateren als „een menschlievende daad in het belang van de Spaansche natie verklaard. Dat werd als volgt uiteengezet : er worden geen Britsche schepen gebombardeerd, maar wel schepen die oorlogscontrabande vervoeren, die den duur van den oorlog verlengen en de Spaansche natie uitputten. Het is dus een nobele daad, wanneer die schepen naar den kelder gejaagd worden. De Italiaansche minister van buitenlandsche zaken bleek dus wel zeer goed met de bijzonderheden van den Spaanschen oorlog op de hoogte te zijn. Maar overigens kon Ciano die bombardementen niet t verhinderen, omdat hij.... Franco's politieke onafhankelijkheid moet eerbiedigen. Het is allemaal zoo „behendig" geredeneerd, dat zestig meter zwemmen er maar een kleinigheidje bij is.
Men ziet in Engeland natuurlijk ook wel in, dat dergelijke spitsvondigheden slechts dienen moeten om tijd te winnen. Het mag niet tot een openlijk conflict komen tusschen Rome en Londen, maar van tegemoet komen aan de Britsche wenschen wil men in Rome evenmin weten. En zoolang het Chamberlain lukt om de non-interventie-politiek door te zetten, zal Italië wel van twee walletjes kunnen blijven eten. De brutalen hebben de halve wereld.
Voor Engeland valt er nog niet veel verbetering in de Spaansche situatie te ontdekken. De commissie, die benoemd zou worden om een onderzoek in te stellen naar de bombardementen op de steden in het gebied van de Spaansche regeering, kon nog steeds niet gevormd worden. Zweden en Noorwegen aanvaardden de uitnoodiging van Londen om in deze commissie zitting te nemen, doch door de Vereenigde Staten werd ze afgewezen. En toen Nederland, inplaats daarvan, de vereerende invitatie kreeg, antwoordde onze regeering, dat zij tot medewerking alleen bereid was, indien het verzoek van de beide betrokken partijen kwam. En over zulk een verzoek zullen beide partijen het wel nooit eens worden.
Over het Britsche plan tot terugtrekking der vrijwilligers heeft de voltallige non-interventie-commissie nu overeenstemming bereikt. Het lijkt onaannemeiijk, dat de vrijwilligers werkelijk uit Spanje zullen terugkeeren voor Franco de overwinning behaald heeft. Maar het is voor Engeland ook van het grootste belang, wanneer ze althans dan hét Spaansche grondgebied verlaten. Want de moeilijkheden zij nog allerminst opgelost, wanneer straks het slagveld ontruimd wordt, en aan den weder-opbouw van het geruïneerde Spanje kan worden begonnen.
Inzake het Japansch-Chineesche conflict wordt gemeld, dat de Duitsche militaire adviseurs, aan wie het Chineesche leger veel te danken heeft, vertrokken zijn. We hebben over deze zaak onlangs reeds geschreven. Japan eischte van den Berlijnschen asgenoot, dat de Duitsche adviseurs uit China zouden worden teruggeroepen. Men heeft in Berlijn even geaarzeld om aan dezen eisch gevolg te geven. China is een goed-betalend afnemer van Duitsche oorlogsbenoodigdheden. En de militaire adviseurs deden in China voor de Duitsche wapenfabrieken heel goed werk. Maar, zeer tot ongenoegen van mannen als Schach, laat Duitschland zich bij zijn buitenlandsche politiek niet in de eerste plaats door financieel-economische, doch door politieke overwegingen leiden. En daarom wilde men tenslotte den wensch van den Japanschen vriend niet negeeren. Onder dankbetuiging voor de bewezen diensten moest China de militaire adviseurs naar Berlijn laten gaan. Of daarmede tevens de Chineesche markt voor Duitschland zal worden afgesloten, moet worden afgewacht. Het lijkt wel waarschijnlijk.
Evenmin is het uitgesloten dat China zich nu tot de Sovjet-Unie zal wenden.
Een ontvluchte hooge Russische autoriteit, namelijk Loesjkow, die naar Mandsjoekwo de wijk nam, vertelde aan de Japanners, dat Rusland ten Westen van het Baikal-meer een leger van een half millioen man geconcentreerd heeft, en dat in de Aziatische havens van Rusland 90 duikbooten gereed liggen. Het is natuurlijk de vraag, of de vluchteling de waarheid vertelde, doch indien dit het geval zou zijn, zou bevestigd worden, wat trouwens ook door velen verwacht werd, namelijk dat Rusland zich gereed houdt om in het verre Oosten te kunnen ingrijpen. Rusland wacht vermoedelijk op den dag, dat ook Engeland en Amerika en ook Frankrijk in één front komen tegen Japan, èn omdat de Russen dan heel wat sterker zouden staan èn omdat de Russen geen zin hebben om de kastanjes voor de anderen uit het vuur te halen, daar deze dan zonder moeite de eventueele vruchten zouden plukken.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juli 1938

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juli 1938

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's