Zondagsrust - Een kostbaar bezit

Het Comité voor Zondagsrust van de Christelijke Organisaties in publieken en semi-publieken dienst in Nederland, vraagt opnieuw uw aandacht voor zijn actie. Ditmaal wil het meer in het bijzonder uwe belangstelling wekken voor de Zondagsrust van het personeel in overheidsdienst.
Onze gecompliceerde maatschappij vraagt in tal van rijks-, provinciale-en gemeentebedrijven Zondagsarbeid. Denk maar eens aan de post, de telegraaf, de telefoon, de gas-, electriciteits-en watervoorziening, het landelijk-en plaatselijk politiewezen, het reizigersvervoer én zooveel meer.
Ge zult toestemmen, dat het in sommige gevallen onmogelijk is, in andere gevallen op groote moeilijkheden stuit, den arbeid op den Zondag in zulke takken van bedrijf geheel of gedeeltelijk uit te schakelen, hoewel we overtuigd zijn dat met een beetje goeden wil in heel wat gevallen de Zondagsarbeid nog aanmerkelijk zou kunnen worden besnoeid. De Overheid heeft hier zeker een gewichtige taak. Vooral als zooals ten onzent de dragers van het gezag overtuigd zijn van de heilzame invloed die de Zondagsrust op het volksleven uitoefent mag van hen veel worden verwacht.
Maar toch is mede de houding van ons volk van buitengewone beteekenis voor de handhaving en bevordering van de Zondagsrust en als gevolg daarvan van de verzekering van die rust aan duizenden, die in overheids en semi-overheidsdienst thans nog heel wat Zondagen moeten offeren aan hun ambt of beroep. Helaas staat menigeen daar nog al sceptisch tegenover. Die vrijheidsberooving op den Zondag, hoe onplezierig op zichzelf, is nu eenmaal inhaerent aan het uitgeoefende beroep, waarbij veelal nog schamper wordt opgemerkt, dat zulk een werkkring toch met vrije wilskeuze is gezocht en een vrije dag in de week compensatie biedt voor de te derven rust op den Zondag. En ondertusschen geniet men rustig van den vrijen Zondag en gebruikt hem nog gaarne zoó, dat die duizenden op den rustdag in het gareel moeten loopen ten gerieve van de genotzoekers. Zeg niet, dat dit te sterk is gekleurd. De levenshouding van de op den Zondag naar genot en vermaak jagende wereld dreigt in ons land tot excessen uit te groeien, die de rust op den dag des Heeren ten eenenmale verstoren en het onverdeelde genot van den vrijen Zondag aan talloozen ontnemen.
We wijzen daar met te méér vrijmoedigheid op, omdat dit euvel niet slechts gesignaleerd wordt door ons Christelijk volksdeel, maar ook in andere kringen niet zonder zorg wordt opgemerkt. Het verbond van Patrimonium heeft, in zijn in April j.l. te Groningen gehouden jaarvergadering, zich met dit onderwerp ernstig bezig gehouden. Als conclusie van de besprekingen kwam het besluit naar voren, pogingen aan te wenden, de tot ergerlijk Zondagsmisbruik aanleiding gevende sportdemonstraties naar den Zaterdag te verschuiven. Wij ondersteunen dat pogen van harte. Behalve de duizenden en nog eens duizenden, die door het bijwonen van deze demonstraties den Zondag maken tot een dag van onrust en lawaai, zijn er nog heel wat menschen, wier Zondag terwille van die sport wordt bedorven. Het reizigersvervoer eischt voor zulk een gelegenheid extra verzorgingsmaatregelen, inleggen van extra treinen, die bediend moeten worden, gezwegen nog van extra trams en bussen, waarvoor heel wat meer personeel dan op normale Zondagen in dienst moet worden genomen. De telegraaf en de telefoon krijgen ook haar deel in de extra bezetting, waarbij nog gevoegd moet worden de velen buiten de overheidsbedrijven, die in touw zijn voor de verzorging van het „sportlievende" publiek. Heel wat arbeid op den Zondag zou vermeden kunnen worden, als ons volk tot het inzicht kon worden gebracht, dat de wedstrijden evengoed op Zaterdag konden gehouden worden. Elke poging in die richting juicht het Comité van harte toe.
De Zondag is een kostelijk goed, mits gebruikt tot het doel, waartoe God dien dag heeft bestemd, n.l. om te rusten en door die rust een sfeer te scheppen, waarin de dienst des Heeren het best tot zijn recht komt. lederen Nederlander daarvan te doordringen is natuurlijk onmogelijk. Dwang in die richting is ook allerminst gewenscht. Maar wèl moet het streven er op gericht zijn de rustverstoring in het openbare leven op den Zondag zooveel mogelijk tegen te gaan terwille van hen, die door die excessen zich van hun rustdag zien beroofd, zoowel in overheidsdienst als in particulier bedrijf. Maar bovenal, opdat de Zondag meer dan tot nu beantwoordt aan het doel, waartoe God hem den mensch gaf.
Moge deze hernieuwde opwekking tot bevordering van de Zondagsrust er toe leiden, dat ons Comité zich meer dan ooit gedragen , weet door den krachtigen steun van ons volk.
Comité voor Zondagsrust van de Christelijke Organisaties in Publieken en Semi-Publieken Dienst in Nederland.
Secretariaat : Sibergstraat 21, Den Haag.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen