Rondblik buiten de Grenzen

We hebben er vorige week op gewezen, dat tal van Staatslieden den vacantie-tijd hebben benut om plezierige zakenreisjes (of zakelijke plezierrejsjes) te ondernemen. Er werd melding gemaakt van verschillende officieuse besprekingen-en voorloopige onderhandelingen. Het informeele karakter van deze reisjes brengt mee, dat er zoo weinig mogelijk over wordt losgelaten. En aangezien men meestal toch wel de klok hoort luiden (al weet men den klepel ook niet te hangen), wordt, deze officieele zwijgzaamheid doorgaans door een groot aantal officieuse geruchten gevolgd.
Zoo wordt thans gemeld, dat de Italiaansche luchtmaarschalk Balbo bij Generaal Goerring op visite is geweest om de wijze van een militairen luchtoorlog tezamen te overleggen. We laten dit losse gerucht voor wat het is. Het bezoek van Balbo aan Duitschland is overigens opvallend genoeg. Na zijn triumfantelijke wereldvlucht werd Balbo benoemd tot Gouverneur van Lybië. Algemeen nam men aan, dat Balbo deze „eervolle promotie" te beurt viel, omdat Mussolini hem van het Italiaansche centrum verwijderen wilde. De knappe minister van luchtvaart werd, naast Mussolini, wat al te populair bij het Italiaansche volk. Het is nog de vraag, of deze veronderstelling juist is geweest. Sindsdien is wel gebleken, dat Lybië door den Duce allerminst als een onbeteekenend achter-land werd beschouwd. Hij kon daar een flinke figuur best gebruiken, en het zou ons niets verwonderen, indien Mussolini nog meer verrassende plannen met Noord-Afrika in voorbereiding heeft.
Men vergete óok niet, dat het Spaansche conflict voor een belangrijk deel zijn internationale beteekenis ontleent aan de ligging van Spanje. Er wordt daar gevochten om de toegangspoort tot de Middellandsche Zee, die ook de Afrikaansche noordkust bespoelt. En als we dan nog in herinnering brengen, dat de Italiaansche en de Duitsche vliegers boven het Spaansche grondgebied beide hulpdiensten verrichten voor Franco, dan hebben we voldoende aanleiding gegeven om over Balbo's bezoek aan Goerring even na te denken. De beide „luchtbelden" zullen waarlijk genoeg stof tot conversatie gevonden hebben.
Het gaat Italië op 't oogenblik niet erg naar den zin in Spanje. Men meende te Rome dat Franco ver genoeg gevorderd was om Engeland inzake het vrijwilligersvraagstuk tegemoet te komen. Dan kon tevens het Britsch-Italiaansche accoord in werking treden. Maar nu schijnt Franco het toch nog niet zonder buitenlandsche hulp te kunnen stellen. In Londen en Rome wacht men vergeefs op een bericht dat Franco aan het Britsche plan ter evacuatie van vrijwilligers medewerking zal verleenen. Hij durft zijn leger thans niet te verzwakken. Er wordt aan het Spaansche front wel overal gevochten, maar aanval en tegen-aanval wisselen elkander deze week weer vrij regelmatig af, zoodat doorslaande successen achterwege bleven. Zou Balbo nu misschien Goerring gevraagd hebben om zijn invloed aan te wenden dat Franco wat vlugger vorderingen maken kan ? In ieder geval wordt nu reeds melding gemaakt van hernieuwde interventie. En wanneer binnenkort geen daadwerkelijke uitvoering wordt gegeven aan het ontruimingsplan, kon 't wel eens gebeuren dat ook de.Fransche grens weer open ging. Op die voorwaarde heeft Parijs destijds zijn medewerking aan het vrijwilligers-plan verleend. Maar dan zou het einde van den Spaanschen oorlog (en het begin van de inwerkingtreding van het Britsch-Italiaansch accoord) voorloopig nog niet in zicht zijn.
Aangaande den toestand in Tsjecho-Slowakije valt feitelijk niets nieuws te vermelden. De verhoudingen zijn gespannen, de onderhandelingen vorderen weinig en schijnen op de meeste punten nog weinig uitzicht te bieden. Maar er moeten zooveel tegenstrijdige belangen overbrugd worden, dat men moeilijk verwachten kon dat de Engelsche bemiddelaar. Lord Runciman, reeds nu met zichtbare resultaten voor den dag kon komen.
Maar ook met betrekking tot Tsjecho-Slowakije doen alarmeerende geruchten de ronde. Sommige buitenlandsche bladen leggen - namelijk--verband-(wè drukken ons voorzichtig uit) tusschen de Tsjechische kwestie en de grootsche leger-manoeuvres, welke Duitschland op 't oogenblik in voorbereiding heeft. Ook zonder speciaal Tsjecho-Slowakije te noemen, geven de Engelsche bladen uiting aan hun ernstige ongerustheid over deze „manoeuvres" van ongekenden omvang. Het is misschien normaal, aldus de „Daily Telegraph", manoeuvres te houden, het aanleggen van versterkingen in het Rijnland te versnellen en reservisten onder de wapenen te roepen, doch het is niet_normaal de recruten mede te deelen, dat zij niet op den vastgestelden datum naar huis kunnen gaan en alle mannen beneden 65 jaar te verbieden het land te verlaten. Ook is het niet normaal, alle officieren te gelasten zich gereed te houden voor den dienst, doktoren en geneeskundig personeel beperkingen op te leggen wat betreft verplaatsing, en de burgerbevolking te bevelen zich bij de politie aan te melden voor speciale diensten. Niet alleen in het oog van buitenlanders, doch ook in het oog van Duitschers hebben deze maatregelen den schijn van mobilisatie.
Als het Engelsche blad den toestand juist weergeeft, moet er inderdaad wel iets bijzonders aan de hand zijn bij onze Oosterburen. De verklaring van Duitsche zijde, dat dit jaar voor het eerst, naar het voorbeeld van andere groote mogendheden, ook de reserves aan de legeroefeningen deelnemen, is dan onvoldoende om de gewekte argwaan te doen verdwijnen. Die „andere mogendheden" hebben zelden of nooit de geheele bevolking bij een leger-manoeuvre betrokken. Maar het Derde Rijk houdt van proefnemingen op groote schaal, en bezit, meer dar het buitenland, de bevoegdheid om alle „onderdanen" reeds in vredestijd bij het militaire apparaat in te schakelen. Feitelijk verkeeren de Duitschers permanent in dezen toestand. We verwachten (en hopen) dan ook, dat de opzienbarende manoeuvres slechts als machtsvertoon en controlemaatregel bedoeld zijn.
Ter geruststelling kan nog dienen, dat Balbo den Führer, namens Mussolini, tot voorzichtigheid en gematigdheid aangemaand heeft. Ook zou Balbo te kennen hebben gegeven dat Italië geen enkel belang zou hebben bij een eventueel conflict met Tsjecho-Slowakije.
We vermoeden, dat Duitschland daar ook geen belang bij heeft.
De laatste dagen hebben, tegen veler verwachting in, toch in het Oosten een wapenstilstand tusschen Rusland en Japan bereikt. Het zag er te voren zeer onrustbarend uit en men kreeg uit den loop der feiten veel meer den indruk van een naderenden oorlog, dan van een wapenstilstand. Des te meer is het te waardeeren, dat beide partijen het over een desbetreffend accoord hebben kunnen eens worden. Welke invloeden daarbij achter de schermen te Moskou en te Tokio hebben gewerkt, kan men natuurlijk slechts raden. Duidelijk is, dat beide partijen oorzaak vonden het er nu niet op aan te laten komen. Het bereikte accoord houdt in dat beide partijen op de plaats blijven waar zij waren op het moment van de wapenstilstandssluiting. En dat thans een gemengde commissie de zaak zal gaan uitzoeken.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen