RONDOM DE LEESTAFEL

Moeilijke kinderen. Serie practische boekjes voor Ouders en Opvoeders. Onder redactie van P. W. J. Steinz en H. J. van Wijlen. Uitgave : J. H. Kok, Kampen.
De uitgave van deze reeks practische boekjes voor Ouders en Opvoeders hebben we reeds aangekondigd. En nu liggen er vier van deze serie voor ons : I. Lastige typen, onder normale kinderen, door P. W. J. Steinz-; 2. Koppige kinderen, door dr. A. Kuypers ; 3. Het angstige kind, door P. van Duijvendijk; 4. Mijn kind wil niet eten, door dr. H. J. Eijkman.
Deze boekjes kunnen vaders en moeders, onderwijzers en andere opvoeders uit veel moeilijkheden helpen, omdat er zoo duidelijk en eenvoudig in wordt gezegd hoe men met allerlei soort moeilijke kinderen moet omgaan.
Als de heer Steinz het over lastige kinderen wil hebben, begint hij eerst met te zeggen, dat hy „brave Hendrik" niet kan uitstaan. In den tijd van vader Anslijn dweepte men met dat type, dat aldus geteekend werd : „Kent gij Hendrik niet, die altijd zoo beleefd zijnen hoed afneemt, als hij voorbij gaat r Vele menschen noemen hem den braven Hendrik, omdat hij zoo gehoorzaam is en omdat hij zich zoo vriendelijk jegens ieder gedraagt. Hij doet nooit iemand kwaad. Er zijn wel kinderen, die hem niet liefhebben, ja, maar dat zijn ook ondeugende kinderen. Alle brave kinderen zijn gaarne bij Hendrik. Kinderen, die met Hendrik omgaan, worden nog braver ; want zij leeren van hem, hoe zij handelen moeten", enz.
De heer Steinz laat daarop volgen : „Jeuken uw handen niet, lezer, om dien braven broeder eens door elkander te rammelen ? Neen, dit is geen deeg, waaruit een Geuzengeslacht wordt geschapen, maar wèl een menschentype gebakken, dat wonderveel overeenkomt met de strooperige, slappe taai-taaipoppen”.
Over „brave" kinderen zegt de heer Steinz dan behartigenswaardige woorden, b. v. over kinderen, die braaf zijn uit angst, enz. Maar dan komt hij tot z'n eigenlijk onderwerp : „Lastige kinderen". Onder het begrip „lastig" verstaat de schrijver dan „alles wat de gezonde, normale gang van zaken stoort ; alles wat gevoeld wordt als tegenwerking, weerbarstigheid, treiterigheid, lijdelijk verzet ; alles wat verwarrend, verstorend, revolutionair werkt". Zoo wordt dan verder gesproken over „het kind, dat telkens ziek is" (het kind met het labiele gestel), „het komiek-doenerige kind" (het humoristische kind), „de beweegelijke drukteschopper" (het motorisch-vitale kind) ; „het altijd vragende kind", dat zoo graag overal over boomt" ; „het plaagzieke kind" en als 6de type : „het kind, dat de school niet zoo belangrijk vindt", waarbij „domme, onhandige gesprekken in den familiekring deze meening bij zoo'n kind versterkt”
Wij hebben, nu maar over één zoo'n boekje geschreven, maar naar verhouding zijn ook de andere drie. En men voelt, dat het van het grootste belang is, dat nu door bekende mannen als dr. Kuyper, dr. Eykman en de h.h. Van Duyvendijk en Steinz eens met ouders, onderwijzers en andere opvoeders, over deze dingen gesproken wordt. Hartelijk aanbevolen.
Erdmuthe Dorothea Gravin von Zinzendorf door P. M. Legêne. Uitgave : Het Zendingsgenootschap der Evangelische Broedergemeente. Zeist.
Dezelfde schrijver gaf ons onlangs een levensbeschrijving en karakterteekening van Graaf von Zinzendorf, den oprichter en stichter van de Broedergemeenten. In dat boekje werd ook wel gesproken — hoe kan het anders — over de vrouw, maar heel weinig toch maar, want de man was en bleef de hoofdfiguur. Nu wordt ons hier breedvoerig verteld over de vrouw, die een echte „Moeder" der Broedergemeente is geweest. Wat waren man en vrouw verschillende menschen ! Maar wat heeft God ei voor gezorgd, dat ze elkaar heerlijk hebben aangevuld 1 En zoo is door dit edel menschenpaar, in liefde in den echt vereenigd, heerlijk werk verricht in betrekking tot het Koninkrijk Gods. Zinzendorf zelf was 'n voortvarend man, een echte geloofsenthousiast, die leefde uit 't geloof en werkte uit het geloof. Zou de Heiland niet rijk en machtig en liefderijk genoeg zijn, zoo zei hij, om alles wèl te maken ? De kunst van rekenen verstond hij niet. En veel, zéér veel heeft hij, als een echte man des geloofs, mogen tot stand brengen. Maar wat gelukkig, dat zoo'n man zoo'n vrouw gehad heeft. Een vrouw die wèl rekende, zij 't ook in het geloof. En zoo is zij hem een echte hulpe geweest bij alles, een hulpe hem van God gegeven !
Men leze dit mooie boekje ! Wat kan het goed zijn de levensgeschiedenis van zulke geloofshelden te lezen, uit de dagen, die nog maar zoo kort achter ons liggen ! Ook nu is de Heere een God, die van kracht tot kracht doet voortgaan, degenen die op Zijn Naam betrouwen. Ja, ook nu.
De inhoud van dit mooie boekje is : Erdmuthe Dorothea als kind; De jonge comtesse; Een moeilijke beslissing ; Op de proef gesteld ; De „moeder der gemeente" ; In de verbanning ; Moederleed en moedergeluk ; De laatste jaren uit het leven der gravin. Laat men uit dat boekje eens voorlezen op onze vereenigingen ! En laat men uit dit boekje maar eens vertellen op onze scholen, op de catechisatie. Prinsessen uit het Huis van Oranje, door dr. J. C. van der Does. Uitgave : C. J. Terwee. Putten (Geld.).
Eenigen tijd geleden, bij het verschijnen en ontvangen van de 1ste aflevering van dit werk, hebben wij aanstonds de aandacht gevestigd op deze uitgave en de hoop uitgesproken, dat dr. Van der Does er in slagen mocht dit groote werk te volbrengen, , opdat wij een boek over Oranje rijker zouden worden. Wij deden dat te meer, omdat het ons lang niet onverschillig is wie over Oranje schrijft. Wel hebben wij in Nederland het zeldzame voorrecht, dat Oranje algemeen bemind is en door véle schrijvers met groote sympathie over Oranje wordt gesproken en geschreven, maar toch is het voor ons van beteekenis, dat een christen-historicus als dr. Van der Does dit werk ons geeft. Want nu hebben we iemand met groote liefde voor ons Vorstenhuis, iemand met groote kennis van de geschiedenis en iemand, die alles mag zien onder licht van Boven, waardoor de historie van land en volk, bijzonder ook van ons Vorstenhuis, een buitengewone waarde krijgt.
Nu ligt het boek compleet voor ons. Het is een groot werk geworden, dat door den Uitgever op royale wijze is verzorgd, zoodat het geheel door papier, letter en formaat, een voornamen indruk maakt en — wat het voornaamste is — de inhoud is voortreffelijk.
Het gaat over de dochteren van Oranje, niet over de prinsen, maar over de prinsessen — tot op de geschiedenis van ons kleine prinsesje Beatrix, het zonnetje van ons volk. Opmerkelijk, dat de zes opeenvolgende geslachten onzer Dynastie zich steeds verheugden in het bezit van één dochter, in tegenstelling met Willem van Oranje en Frederik Hendrik, die ieder verscheidene dochters hadden. Landjuweelen noemden onze vaderen soms die Prinsessen, omdat ze een parel, een sieraad van het land waren.
Over die „landjuweelen" schrijft dr. Van der Does dan, waarbij we weer zien, dat ook het leven van de prinsessen van zoo groote beteekenis is geweest en heur leven voor een grooter of kleiner deel saamgeweven is met die van ons Vaderland.
Dat dr. Van der Does het met groote liefde en warme sympathie heeft gedaan, bewijst wel het enkele woord, dat in het woord ter inleiding voor den lezer staat. Daar lezen we : »Het leven dezer Prinsessen te beschrijven, lokte mij aan ; en hoe meer ik mij in het leven der Prinsessen van Oranje verdiepte, des te meer werd ik vervuld met diepen eerbied voor deze edele vrouwen, die nagenoeg allen zonder onderscheid een sieraad geweest zijn van het geslacht, waaruit zij geboren waren«.
De rijke inhoud van dit groote, voorname werk, vinden we in de lijst van namen, die we hier laten volgen : i. Prinses Maria ; 2. Prinses Anna ; 3. Prinses Emilia ; 4. Charlotte van Bourbon ; 5. Charlotte van Bourbon en Louise de Coligny ; 6. Prinses Louise Juliana ; 7. Prinses Elisabeth ; 8. Prinses Catharina Belgica ; 9. Prinses Charlotte Flandrina ; 10. Prinses Charlotte Brabantine ; 11. Prinses Emilia Antwerpiana ; 12. Prinses Louise Henriëtte ; 13. Prinses Emilia Albertina Agnes ; 14. Prinses Henriëtte Katharina ; 15. Prinses Maria ; 16. Prinses Carolina ; 17. Prinses Louise ; 18. Prinses Marianne; 19. Prinses Sophie. Dan volgen nog drie hoofdstukken : Koningin Wilhelmina ; Prinses Juliana en Prinses Beatrix.
De Schrijver eindigt met deze woorden : »Mijn hart is gevuld met groote dankbaarheid, dat ik dit werk heb mogen voltooien, bovenal dat ik die groote ontzaggelijke vreugde over de geboorte van het Koningskind heb mogen meemaken. God zegene onze geëerbiedigde Koningin, God zegene Prins Bernhard en Prinses Juliana. Moge ook Zijn gunst en genade het leven van Prinses Beatrix tot in lengte van dagen bestralen«.
Wij hebben met groote vreugd dit mooie, zoo warm geschreven en zoo royaal uitgevoerde boek ontvangen en er hier en daar met groote belangstelling in gelezen. Het boek is voorzien, van vele mooie portretten van prinsessen en prinsen en graven ; ook zijn er familiegroepjes in opgenomen, afbeeldingen van kasteelen, enz.
Het boek is het ten volle waard om door velen te worden gekocht en gelezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen