KERK, SCHOOL, VEREENIGING

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.
Beroepen :
te Heemse (toez.) M. C. Groenewoud te Tjerkwerd — te Den Bommel J. Slok te Langerak — te Oisterwijk (toez.) K. Strijd te Blija — te Den Ham te Rijnzaterwoude
Aangenomen :
naar Witmarsum A. A. de Bruijn te Godlinze — naar Gaastmeer (toez.) G. J. Bijlsma, cand. te Hengelo (Ov.) — naar Rijswijk (Geld.) A. S. Bijlsma, hulppred. te Eindhoven. Bedankt :
voor Ureterp-Siegerswoude A. A. de Bruijn te Godlinze — voor Kesteren J. J. Poot te Bunschoten — voor Wanswerd S. van der Linde te Lopik — voor Kooten (toez.) H. F. C. de Boer te Marssum.

GEREFORMEERDE KERKEN.
Beroepen :
te Oldebroek (vac. ds., J. Bosch) O. van Noort te Schoonrewoerd.
Aangenomen :
naar Baarn (2de pred. pi.) J. Bos te Rijssen — naar Hornhuizen-Kloosterburen J. M. van Krimpen, cand., hulppred. te Deventer.
Bedankt :
voor Soest H. Vogel te Loppersum — voor Aduard H. J. Riphagen te Schoonebeek.

GEREFORMEERDE GEMEENTEN.
Beroepen :
te Hilversum M. Hofman te Moercapelle.
Bedankt :
voor lerseke A. van Stuyvenberg te Benthuizen - voor Giessendam M. Heikoop te Utrecht.

CHRISTELIJKE GEREFORMEERDE KERK.
Beroepen :
te Ede M. W. Nieuwenhuijze te Franeker. Bedankt :
voor Zwaagwesteinde D. Henstra te Haarlem (N.)

DOOPSGEZINDE GEMEENTEN.
Drietal :
te 's-Gravenhage (vac. G. Wuite) : W. Fleischer te Balk ; mr. H. H. Gaaikema te Dantumawoude en H. W. Meihuizen te Veendam.

Bevestiging en intrede van ds. H. Schroten.
Rotterdam-Charlois. Voor de Ned. Herv. Gem. te Charlois was het Zondag 21 Aug. een hoogstbelangrijke dag. Ds. H. Schroten, overgekomen van Suawoude, werd in de morgengodsdienstoefening in de Oude Kerk bevestigd door ds. G. J. Koolhaas, van Huizen (N.-H.), tot voor kort te Charlois. De gemeente en de nieuwe predikant stelden het op hoogen prijs, dat ds. Koolhaas zijn opvolger wilde bevestigen. Tot tekst voor de bevestiging wat gekozen Hand. 10 VS. 33 : „Wij zijn dan allen nu hier tegenwoordig voor God om te hooren al hetgeen van God bevolen is". In zijn predikatie wees ds. Koolhaas achtereenvolgens op : 1. de wachtende gemeente, staande voor Gods aangezicht ; 2. den geroepen leeraar, van God gezonden ; 3. de goede preek naar Gods Woord ; 4. de heerlijke vrucht naar Gods belofte. De gemeente zong den bevestigden leeraar toe Psalm 20 vers l.
In de avondgodsdienstoefening, welke zoo mogelijk nog drukker bezocht was dan 's morgens, koos de nieuwe herder en leeraar als tekst l Petrus 2 vs. I-10 : „U dan, die gelooft, is Hij dierbaar", en hij wees daarbij achtereenvolgens op: 1. wat Christus is voor Zijn gemeente, en 2. wat Zijn gemeente is voor Christus.
Vooraf was bij den aanvang van den dienst gezongen Psalm 123 vers l en legde de gemeente bij monde van den predikant belijdenis af van haar geloof. Na het gebed wees ds. Schroten in een korte voorafspraak op de vrijheid en gebondenheid, waarin een Dienaar des Woords staat. Vrij staat hij tegenover elk menschelijk oordeel, omdat zijn Hemelsche Vader hem zendt. Gebonden is hij, omdat hij als Dienaar des Woords rekenschap verschuldigd is tegenover God over de wijze, waarop hij het Evangelie der genade brengt. Wie niet predikt het zuivere Woord Gods, zooals dat in de Heilige Schrift is vervat, brengt een menschenwoord. Ik hoop — aldus zeide spreker — in 's Heeren kracht en in Zijn genade mijn roeping te vervullen, niet als dienaar van menschen, maar als Dienaar van Gods Woord.
Ter inleiding van de predikatie werd vervolgens gezongen Psalm 89 vers l en 8, waarna allereerst gewezen werd op wat Christus voor Zijn gemeente is. Christus is — aldus zeide ds. Schroten — het fundament, de hoeksteen, de bouwheer van Zijn gemeente. Op Zijn gerechtigheid kan de gemeente bouwen. Zijn heiligheid behoedt het leven der gemeente voor uiteenvallen. Hij schenkt uit Zijn volheid den Geest der vernieuwing. Hij is de Middelaar, die zegt: „Niemand komt tot den Vader, dan door Mij". Christus is de gemeente dierbaar, want in dit alles ervaart zij tegelijkertijd wat de gemeente voor Christus is. De gemeente moet, als het goed is, verlangende zijn naar de onvervalschte melk van Gods Woord. Zij moet altijd ontvangende, innemende zijn uit de fonteinen des heils, die uit Christus ontspringen. Voldoet zij aan deze voorwaarde, dan zullen de geloovigen ervaren dat zij Christus' gestalte gaan verkrijgen. Zij worden levende steenen in Zijn tempel. Zoo wordt de gemeente van Christus de vergadering der geloovigen, die op Zijn Woord vertrouwt. Zulk een gemeente — aldus besloot spreker zijn predikatie — hoop ik hier te vinden. Mijn grootste vreugde zal het zijn, als ik hier vind een gemeente, die ik als bruid tot den Bruidegom mag leiden. Make Hij ons ontvangende, een gemeente, aan wie Hij zich volkomen kwijt kan, want Hij is de alleengevende.
Nadat gezongen was Psalm 73 vers 13 en 14, sprak ds. Schroten nog een kort persoonlijk woord, allereerst tot zijn bevestiger, ds. Koolhaas, daarna tot zijn ouders, zijn collega's, den kerkeraad, de diakenen, "het kiescollege, kerkvoogden en notabelen, de kosters der kerkgebouwen, organisten, bestuur en personeel der Hervormde Scholen, de Wijkverpleging (uitgaande van den kerkeraad), de Jeugdvereenigingen, en tenslotte tot de gemeente. Gemeente — aldus zeide spreker — ik hoop u Gods Woord te prediken. Aan een leiband loopen, van wie dan ook, kan ik niet, als dienaar van Jezus Christus. Wanneer ik echter hier een gemeente vind, wie Christus dierbaar is, omdat zij gelooft, dan zullen wij elkander vinden.
Hierna ging de nieuwe herder en leeraar voor in dankgebed. Gezongen werd nog Psalm 2.S vers 2, waarna aan het einde van den dienst ds. W. H. Kelder namens den Ring IJselmonde" de gemeente en den nieuwen predikant geluk wenschte met dezen bij zonderen dag. God bekrachtige u in uw arbeid voor den Heere. De gemeente zij ook voor u een biddende gemeente. Staande zong hierna de gemeente ds. Schroten de zegenbede uit Psalm 134 vers 3 toe.
Hierna werd de dienst op de gebruikelijke wijze met het uitspreken van den zegen beëindigd.

Ds. W. C. Posthumus Meyjes.
Naar wij vernemen, zal ds. W. C. Posthumus Meyjes, Ned. Herv. pred. te Hoogland, die tevens voorganger is bij de Stichting voor Evangelisatie te Nijkerk, laatstgenoemden arbeid met ingang van I October a.s. neerleggen, zulks om gezondheidsredenen.

Beroepingswerk.
Bij de Ned. Herv. gemeente te St. Johannesga— Delfstrahuizen is vele jaren de predikantsplaats vacant geweest, wegens moeilijkheden met den Raad van Beheer voor de Predikantstractementen. Naar wij vernemen, zijn deze moeilijkheden thans opgelost en hoopt men binnenkort tot het beroepen van een predikant over te gaan.

Giften en legaten.
Door wijlen den heer J. H. Kolthof te Aadorp (bij Almelo) is gelegateerd aan de Kerkvoogdij der Ned. Herv. gemeente en aan het Hervormd Diaconessenhuis te Almelo elk ƒ 1000.—, terwijl eenzelfde bedrag is geschonken aan de Samenwerkende Zendingscorporaties te Oegstgeest en aan de Weesinrichting te Neerbosch.
Bij testamentaire beschikking is door wijlen mej. S. Both te Waalwijk (voormalig Besoijen) aan de Ned. Chr. Radio Vereeniging een bedrag van tooo gulden gelegateerd.

De Vrijzinnig Hervormden en de verwerping van het Reorganisatie-Voorstel.
In „Kerk en Wereld", blad voor Vrijz. Protestanten, schrijft ds. D. Bakker, van Drachten, na de verwerping van het Reorganisatie-Voorstel door de Synode :
»Hiermee is een groot gevaar van de Kerk afgewend. Wij hadden na de Class. Vergaderingen met anders van de Synode verwacht, ondanks de pogingen van rechts hier en daar, om haar uitspraak te verkleinen, maar dat ons hoogste kerkelijke college eenstemmig zou zijn, heeft wel niemand vermoed. Het is er, dunkt mij, in veler oogen slechts in achting door gestegen. Intusschen zal er een zucht van verlichting opgaan. En wij gaan verder. Een buitengewone algemeene vergadering, dezen herfst, zal daarvan getuigen.

Over combineeren van kleine gemeenten. De lage tractementen.
In de Synode is, naar aanleiding van een schrijven van den Raad van Beheer, breed gesproken over de kleine tractementen van de predikanten in de kleine gemeenten en over de vóór-en nadeelen van combineeren van gemeenten.
Eenerzijds werd gewezen op de groote geestelijke schade, die dikwijls door combinatie geleden wordt, waarbij de pastorie als geestelijk centrum leeg komt te staan, en godsdienstoefeningen moeten stilgezet worden, 't Bezwaar, dat een dominé in een kleine gemeente geen voldoende werk vindt, gaat niet op. Indien hij wil, kan hij èn in de zielszorg èn in leiden van het vereenigingsleven èn in studie, werk genoeg vinden ; ook de groote stadsdominé's werken niet allen hard. Dies verheugt men zich, dat de aandrang tot combinatie verminderd was. En niet minder, dat gezocht werd naar een weg, waardoor van de predikanten met minimum tractement, de zorgen zouden worden verlicht.
Daarmee bereikte men tevens het voordeel, dat aan de positie der „bevroren" predikanten (dat zijn de predikanten, die niet naar een andere kleine gemeente kunnen verhuizen, omdat ze dan gaan vallen onder de nadeelige ongunstige termen, die voor de kleine gemeenten thans gelden) 'n einde zou komen. Gewezen werd ook op de groote stroom van candidaten, die nu al van de Universiteit loskwam en straks nog toenemen zou (volgens de gegevens van het verslag van het Hooger Onderwijs), voor wie het bij doorgevoerde combinatie, moeilijker zou worden een standplaats te vinden.
Maar met even grooten nadruk werd op de bezwaren gewezen. Sommigen toonden zich vurige voorstanders van streng doorgezette combinatie. Hierdoor zou aan veel financieelen nood een einde worden gemaakt en zouden de predikanten weer een werkkring krijgen, waarin zij bevrediging konden vinden. Terwijl het heel moeilijk was te zeggen, welke de gevolgen van de voorgestelde veranderingen zouden zijn, gezien het feit, dat de maatregelen onbekend waren, die de Raad van Beheer op 't oog had, vreesde men, dat nu de nood zou komen in de pastorieën der groote stads-dominé's en de nood eigenlijk alleen maar zou worden verlegd ; alsmede, dat de financieele toestand der groote stadsgemeenten nog moeilijker zou worden. Gewezen werd ook op de depressie, waaronder we momenteel leven en waardoor de aanslagen der gemeenten geregeld moesten worden verlaagd. Ook had men den indruk, dat de" dispensaties wel eens te lichtvaardig werden verleend. Nu er overvloed van candidaten was, werd door de gemeenten daarvan soms misbruik gemaakt. Een candidaat aanvaardde tóch wel een beroep. Men was vol waardeering voor den arbeid van den Raad van Beheer, maar zonder bezorgdheid was men toch niet.
Aan het einde van de breede besprekingen werd op voorstel van den President besloten : Er ga een brief uit aan den Raad van Beheer, dat de Synode van oordeel is, accoord te moeten gaan met den Raad van Beheer, dat de toestand van de predikanten in de kleine gemeenten onhoudbaar is geworden.

De regeling van de beheersaangelegenheden. Het Voorstel door de Synode verworpen.
Wij lezen hierover in „Kerk en Wereld", door een vrijzinnig Synodelid geschreven :
»Van Bestuur en Beheer gesproken ! Daar kwam een Voorstel van de heeren ds. Van Empel, ds. Van Deelen en ds. Boer, inhoudende een Ontwerp tot kerkelijke regeling der beheersaangelegenheden. Rapporteur hierover was prof. Haitjema. We kunnen helaas ! hier niet breed over schrijven. Maar ieder móét straks in de Handelingen der Synode dit alles lezen.
De behandeling van dit punt is een uur geweest van hoog intellectueel genot. Wij bewonderen de fraaie toelichting der voorstellers : wij bewonderen de principieele critiek, waaruit, voor wie dat nog niet weten mochten — maar dat zullen er wel niet velen zijn ! — duidelijk bleek, dat prof. Haitjema zijn praedicaat „hooggeleerd" dubbel verdient en méér dan dat !
Het rapport eindigde — met alle waardeering voor het werk der voorstellers — met de conclusie, dat het Ontwerp op te wankele juridische basis stond, om het gebouw der kerkelijke regeling der beheersaangelegenheden te dragen.
Na een zeer lange bespreking vereenigde de Synode zich met de conclusie. Prof. Haitjema ontving een krachtig applaus. Dat gebeurt een Synodaal mensch niet vaak ! De Synode ontvlamt nu eenmaal niet gauw. Als ze 't doet, dan is 't ook wel gemeend en door den debutant ook dubbel en dwars verdiend«.

Suppletiebeurs voor predikantsweduwen en - weezen.
Uit het Verslag van de Suppletiebeurs voor predikantsweduwen en - weezen over 1937, zooals het uitgebracht is in de vergadering van de Synode van 1938, nemen we het volgende over :
»De grootste moeite en arbeid ging vooraf aan de inwerkingtreding van het Reglement op de Suppletiebeurs. Gelukkig was een rijkdom van gegevens Voorhanden op het Bureau van den Bond van Predikanten. Uit de ingekomen contributiebetalingen is gebleken, dat in overgroote meerderheid de predikanten de Beurs hebben aanvaard. Van de 41 predikanten, die buiten kerkverband werken (deels hier 'e lande, deels in het buitenland, deels in Indië), tot wie de vraag gericht was of zij gebruik wilden maken van de gelegenheid, vrijwillig lid te worden van de Beurs, maakten slechts 8 gebruik. De Beurs is begonnen met 1409 verplichte en 8 vrijwillige leden.
Over het algemeen liep het met de betalingen vlot. In totaal weigerden 47 de betalingen aan deze Beurs te voldoen. Naast deze , 47 waren er meerderen, die open er voor uitkwamen, dat ze met de bedoelingen van de Beurs sympathiseerden, maar de daaraan verbonden betalingen niet konden financieren. Zoo zijn er 59, die alleen maar de contributie a ƒ 5 stortten. In het geheel zijn er 34, die aan het einde van het eerste jaar met hun betaling achterop zijn.
De Suppletiebeurs gaat het tweede jaar. in met 1412 verplichte en 26 vrijwillige leden en 16 weduwen. Onbetaald bleef het eerste jaar ruim ƒ 10.000 ; meer dan de helft hiervan heeft echter betrekking op predikanten, die boven de 55 jaar zijn.

Een leelijke tegenvaller.
We hebben allen gelezen van het financieel verlies, dat de Hervormde Kerk geleden heeft, door het wanbeheer van den vorigen quóestor-generaal. Dat verlies is nu geworden — na bijpassingen door de familie — de kapitale som van ƒ 84.000.—.
In de Synode volgde daarna nog een financieele onaangenaamheid, zij 't van anderen aard gelukkig. Wij bedoelen de onaangename tijding, door den Pensioenraad ingebracht over de kas : „Aanvulling Rijksemeritaatspensioen". Het gaat met die kas niet goed. Er komen blijkbaar veel meer emeriti dan waarop men gerekend had. En het laat zich aanzien, dat de eerstkomende jaren daarin geen verbetering zullen brengen ; integendeel, het aantal emeriti staat grooter te worden, nu er zoovele oude predikanten zijn. En nu kan de Kas : „Aanvulling Rijksemeritaatspensioen" het blijkbaar niet „verwerken". Om nu de zaken gaande te houden stelt de Pensioenraad voor : dat de trekkende predikanten, die binnen 20 jaren na inwerkingtreding van de Kas emeriti geworden zijn, gedurende 20 jaren hun bijdrage aan de Kas zullen door betalen. En die bijdrage is niet zoo heel gering ! Tot nu toe was het : 10 jaren na de inwerkingtreding van de Kas ; nu wordt het : 20 jaren !
Dat is dus voor de betrokken predikanten, die nu emeriti zijn en voor hen die het straks worden zullen een tegenvaller ! En deze affaire heeft heelemaal een nare bijsmaak, want dit heele geval heeft met tijdsomstandigheden en conversie enz. niets te maken. Men schijnt de zaak verkeerd te hebben opgezet en foutief te hebben berekend. En — het zal nog zeer de vraag zijn, of de Pensioenraad het nu verder halen kan ? In zijn jaarverslag staat al zoo iets, dat er op wijst, dat de moeilijkheden nog niet aan 't eind zijn !
Het is te begrijpen, dat de rapporteerende Commissie in de Synode niet vriendelijk te spreken was. Ze herinnerde aan wat destijds bij de invoering van het Reglement gezegd is : „is het niet te eenvoudig en te. mooi voorgesteld ? ”
Zuchtend heeft men zich tenslotte bij de dingen neergelegd. En de Kerk mag er dus den volgenden zomer op de Classicale Vergaderingen over spreken. Het is te hopen, dat bevoegde menschen in deze zaak van goeden raad willen en kunnen dienen !

Geen huwelijksinzegening door candidaten.
Eigenlijk is het heel duidelijk in de Reglementen onzer Kerk te lezen, dat Candidaten tot den Heiligen Dienst, die dus nog niet in het ambt bevestigd zijn, al mogen zij wel onder zekere voorwaarden preeken, géén kerkelijke huwelijksinzegening mogen leiden. Net zoo min als ze b.v. kerkeraadsleden mogen bevestigen. En natuurlijk zeker niet Doop en Avondmaal bedienen. Hoewel het echter duidelijk in de Reglementen staat — althans voor ieder, die lezen kan — gebeurde het toch wel, dat zoo nu en dan een bruidspaar er erg mee gediend was als broer, neef of vriend, die Candidaat is, het huwelijk wilde inzegenen ! En de Candidaat deed het ! Hoewel de Candidaat, die de Reglementen moet kennen, eigenlijk wel wist dat het — nu ja — dat het — niét mocht ! In de Synode van dit jaar kwam er nu een voorstel om de omschrijving in de Reglementen nog ietwat duidelijker en strenger te maken in deze.
Ds. Barbas, die dit deed op verzoek van de vergadering, kwam met dit voorstel tot wetswijziging : In artikel 29 van het Reglement op het Examen, ai. 2, worde voortaan gelezen : »Zoolang zij (n.l. de Candidaten tot den Heiligen Dienst) niet als predikanten bevestigd zijn, missen zij de bevoegdheid om Doop en Avondmaal te bedienen, kerkeraadsleden te bevestigen of een huwelijk in te zegenen*.. Wij dachten, dat alle leden van de Synode dit sobere, duidelijke voorstel van ds. Barbas zouden hebben aanvaard. Maar de Synode gaat niet over één nachtje ijs.
Elk voorstel, dat gedaan wordt, wordt eerst nauwkeurig door een daartoe benoemde „Commissie voor de nieuwe wetsvoorstellen" onderzocht (wat goed is) en van die Commissie is dan een rapporteur (die dikwijls van grooten invloed is). En zoo is ook het voorstel van ds. Barbas van die Candidaten tot den Heiligen Dienst en de verboden huwelijksinzegening door een Commissie onderzocht ; en als rapporteur trad toen voor het forum niemand minder dan prof. Haitjema, die adviseerde om de voorgestelde wetswijziging niet aan te nemen (waarom gevraagd was) ; niet omdat prof. Haitjema c.s. die Candidaten vrij spel willen geven ; maar omdat een dergelijke wetswijziging totaal overbodig is, omdat „volgens de huidige reglementen de huwelijksinzegening aan Candidaten tot den Heiligen Dienst zoo stellig mogelijk ontzegd wordt". En wat al in de Reglementen staat, behoeft men er niet nog eens in te brengen ! Zie art. 20 Algem. Reglement en art. 21 Syn. Reglement voor de Kerkeraden.
Eenparig concludeert nu de Commissie : 1e. de voorgedragen reglementswijziging niet  aan te nemen ;
2e. geen wetswijziging van dezelfde strekking in een der andere reglementen aan te brengen ; 3e. aan alle kerkeraden een brief te richten, waarin hun verzocht wordt nauwlettend te willen toezien, dat Candidaten tot den Heiligen Dienst, als zijnde daartoe onbevoegd, geen huwelijksinzegeningen leiden, welke als kerkelijke handelingen zouden komen voor de medeverantwoordelijkheid van den kerkeraad.
Prof. Sevenster acht — met het rapport — thans ongewenscht, maar meent, dat op den duur hier ter verduidelijking reglementswijziging noodig is. De Reglementen spreken dus duidelijk.
En dan is toch „op den duur hier ter verduidelijking reglementswijziging noodig" — zegt prof. Sevenster. Men had het dan nu meteen maar moeten doen, o.i. Intusschen krijgen alle kerkeraden een brief hierover !

Vereeniging tot verspreiding der Heilige Schrift. 1913 — 27 September — 1938.
De Vereen, tot verspreiding der Heilige Schrift gaat haar zilveren jubileum vieren. Zij werd opgericht 27 September 1913, te Amsterdam. Haar eerste voorzitter was ds. R. J. van der' Meulen, destijds directeur van het Koning-Willemshuis te Amsterdam. De tegenwoordige voorzitter is ds. J. H. F. Remme, Ned. Herv. pred. te Amsterdam. Het doel van de oprichters werd uitgedrukt in de statuten : de verspreiding van den Bijbel of gedeelten daarvan, bij hoogere en lagere standen ; dit zonder andere verklaringen dan illustraties e.d. Wat den Hollandschen tekst betreft, beperkt het zich tot de uitgave van de Staten-overzetting en die der officieele Luthersche vertaling”.
De Vereeniging stelt haar uitgaven gratis en tegen vergoeding verkrijgbaar. Het laatste doet zij vooral hierom, om Evangelisatie-vereenigingen, die dikwijls grootere hoeveelheden behoeven, welke de Vereeniging tot verspreiding der Heilige Schrift onmachtig zoude zijn hun gratis te verstrekken, nu toch tegen kleine vergoeding te kunnen geven. Juist omdat men ze dan tegen uiterst lagen prijs bekomt, moet men zich schriftelijk verbinden ze gratis te zullen weggeven.
Behalve bijbels (van het Ned. Bijb. Gen.) brengt de Vereeniging om tot het lezen van den Bijbel op te wekken, verschillende gedeelten van Gods Woord in eigen uitgave. Ten ie : Evangeliën, rijk geïllustreerd en met groote letter gedrukt. Deze verspreiding geschiedt door middel van Evangelisatievereenigingen, predikanten, particulieren en daar, waar gelegenheid is zoo'n Evangelie te lezen. In 1937 verspreidde zij 63116 Evangeliën, waarvan 56765 gratis.
Naast de geïllustreerde Evangeliën zijn het ook de verschillende boekjes die de aandacht verdienen ; zij tellen 32 tot 48 bladzijden druks. Het zijn alleen gedeelten, uit Gods Woord genomen. Binnen twee maanden nadat het boekje Kerkbezoek uitkwam, waren er 40.000 verspreid.
Dan zijn er boekjes voor ziekenbezoek, boekjes, die de waarde van het gebed in het middelpunt stellen, enz. Over 1937 werden geheel gratis 438600 boekjes verspreid en tegen vergoeding 8338.
Dan zijn er dag-scheurkalenders. Met lo.ooo ex. per jaar begonnen, hoopt de Vereeniging nu te verspreiden 250.000 kalenders in 1939. Hiermede alleen zijn groote geldelijke bedragen gemoeid. Van deze kalenders worden ± 220.000 gratis beschikbaar gesteld voor Evangelisatievereenigingen, die ze meest huis aan huis gratis uitreiken. Het aantal wandteksten door haar verspreid, is legio. Ansichtkaarten, belooningkaartjes enz. enz., bij millioenen, alle middelen om maar het Woord Gods onder de menschen te brengen.
Dan zijn er honderdduizenden Psalmboekjes gratis of tegen geringe vergoeding in de Nederlandsche gezinnen gebracht. Vooral vele Zondagsscholen en dagscholen zijn daarmede gebaat geworden. Arme kinderen, die geen psalmboekje konden koopen, konden er nu één krijgen. Alléén over 1937 werden verspreid : gratis 13181 exemplaren en tegen vergoeding 9791 exemplaren.
Over het werk der Vereeniging in Indië kunnen wij kort zijn. Ook daar wordt haar arbeid door de Zending zeer gewaardeerd. Vele Zendelingen van verschillende kerkelijke richting zijn lid van de Vereeniging. Er is bijna geen land ter wereld, waar haar uitgaven niet naar toe gaan.
De herdenking van het 25-jarig bestaan zal waarschijnlijk geschieden met een groote vergadering in het Amsterdamsche Concertgebouw.

De Oxford-groep.
Buchman, de leider van de Oxford-groep, is dezer dagen naar Stockholm vertrokken voor een tournee door de Oslo-Staten. Hij verklaarde, dat het historische huis in Berkeley Square zou worden aangekocht tot centrum der wereldbeweging.

Naar het land der vaderen.
Drie Hollandsch-Amerikaansche predikanten, n. l. ds. F. J. Krohne, pred. te Hudsonville, ds. R. Diephuis, thans emer. pred., beiden van de Chr. Geref. Kerk, alsook ds. J. C. Wielhouder, van de NederI, Geref. Gemeente aan Turner Ave, Grand Rapids, Mich., vertoeven momenteel met verlof in Nederland.

Het nieuw-Heidendom in Duitschland.
Het nieuw-Heidendom oefent wel eenige zuigkracht op de Kerk. Waren in 1933 en de eerstvolgende jaren in Duitschland de toetredingen tot de Kerk talrijk en de uittredingen weinige, in 1936 zette een omgekeerde beweging in, die in 1937 hier en daar hooge cijfers te zien gaf. Zoo zijn in Thüringen in 1937 14.065 personen uit de Kerk getreden, viermaal zooveel als in 1936, terwijl in 1937 daar 1461 personen tot de Kerk toetraden, in 1936 ruim 3000.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen