Rondblik buiten de Grenzen

Waarschijnlijk zal de lezer, als hem dit overzicht onder de oogen komt, zich een beter oordeel over de politieke situatie der laatste dagen kunnen vormen, dan het ons op dit oogenblik nog mogelijk is. Dan zal immers het groote Neurenbergsche vuurwerk ontstoken zijn. En daarop is de laatste dagen aller aandacht reeds bij voorbaat gevestigd geweest. Men vreesde immers dat Hitler, als indrukwekkend openings-of slotnummer, een oplossing van het Tsjechische probleem zou forceeren, waarvan de knallen en de vonken tot ver over de grenzen merkbaar zouden zijn. Maar een gewaarschuwd man telt voor twee. Men heeft niet, in angstige spanning, de ooren dichtgestopt en de oogen afgewend, doch alles gedaan wat mogelijk is om een exploisie te voorkomen. Sir John Simon hield een laatste krachtige waarschuwing, en, aan den vooravond van den Duitschen partijdag, heeft ook Frankrijk nog een veelzeggend gebaar gemaakt. In verband met den internationalen toestand — aldus werd uit Parijs gemeld — hebben de officieren en manschappen, die met verlof waren, order gekregen zich naar hun garnizoensplaatsen te begeven. Reservisten van de Maginot-linie werden onder de wapenen geroepen. Parijs zal deze opzienbarende maatregel (waarvan ook in Nederland de reactie merkbaar werd) waarschijnlijk niet genomen hebben, omdat het direct een gewapend optreden van Duitschland vreesde, dan wel om duidelijk te demonstreeren : wij zijn paraat.
De situatie is er inderdaad niet naar, om maar kalmpjes af te wachten hoe de dingen zich ontwikkelen, om dan eens rustig te overwegen of bepaalde maatregelen ook nuttig kunnen zijn. Dan hebben de feiten reeds hun loop genomen en kan men niets anders meer doen dan constateeren dat er weinig of niets meer aan te veranderen valt. Door een verrassende toepassing van deze voldongen-feiten-politiek is Berlijn het buitenland reeds eenige malen te vlug af geweest. En het had daarvoor de omstandigheden mee. Langzamerhand heeft men echter geleerd, hoe men met Duitschland om moet springen. Redelijke argumenten komen in het Ministerie van propaganda terecht, om daar voor 't binnenlandsch gebruik gereed te worden gemaakt, doch machtsvertoon maakt op Berlijn — dat ook zelf zoo gaarne dit middel aanwendt — wel indruk. Hitler's rijksdagrede zal wel hebben aangetoond, in hoeverre de veelzeggende waarschuwingen van Londen en Parijs de gewenschte uitwerking hebben gehad.
Intusschen spreken de spaarzamelijke buitenlandsche berichten, welke op dit oogenblik (nu de heugelijke viering van het 40-jarig regeeringsjubileum onzer Koningin de Nederlandsche Nieuwsbureaus vrijwel geheel in beslag neemt) tot ons doordringen, van een uiterst-tegemoetkomende houding der Tsjechische regeering. De eischen der Sudeten-Duitsche partij, dor Henlein verkondigd in zijn bekende rede te Karlsbad, zouden vrijwel volledig worden ingewilligd. Dat zou dus mede inhouden, dat het gebied der Sudeten-Duitschers een zekere mate van autonomie verkrijgt, met eigen regeeringsorganen enz. Dat beteekent, dat men Henlein (lees : Hitler) inderdaad zeer ver tegemoet komt. Hij kan vrijwel niet meer verlangen. Maar het kleine beetje dat nog aan een algeheele vervulling der Duitsche wenschen ontbreekt, zal zoowel in Praag als te Berlijn van groot belang worden geacht. Algeheele autonomie is het immers, wat de Sudeten-Duitschers voor oogen zweeft, doch wat door Praag onmogelijk kan worden toegestaan, zonder eigen staatkundig leven in ernstig gevaar te brengen. Als men het inderdaad over de thans bedoelde oplossing eens is geworden, wil dat dan ook nog niet zeggen, dat het probleem definitief uit de wereld is geholpen. Wanneer de Sudeten-Duitschers een grootere (politieke) bewegingsvrijheid krijgen, zullen ze deze gelegenheid waarschijnlijk dankbaar gebruiken om hun „Deutschtum" te ontwikkelen en tot gelding te brengen. En Goebbels zal hen daarbij wel 'n handje willen helpen. Maar de eerste oorzaak van spanning en ongerustheid zal dan toch zijn weggenomen. En het belangstellende buitenland, dat nu op den gang van zaken rondom Praag zoo'n grooten invloed heeft trachten uit te oefenen, zal ook verder wel een oogje in 't zeil houden. Men weet nu wel zoo ongeveer wat men aan elkander heeft.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen