WAT DE PERS TE LEZEN GEEFT

Een goed getuigenis.
Van Christenen wordt in alle levensomstandigheden een Christelijke levenswandel gevraagd ; zij behooren, naar het woord van den apostel, „leesbare brieven Christi" te zijn. Dit geldt ook voor werkloozen, die zich mogelijk meermalen afvragen, hoe zij door goede werken God kunnen verheerlijken, eigen roeping en verkiezing vast maken en den naaste voor Christus kunnen winnen.
Zij hebben daarbij met grooter moeilijkheden te kampen dan anderen, want de Schrift leert ons niet zonder reden, het gebed van Agur om een bescheiden deel te bidden, opdat wij in onze armoede God niet zullen vergeten en Zijn geboden overtreden.
Het is bemoedigend, in een praeadvics over „Armoede en sociale nood", van Vrijzinnige zijde, een goed getuigenis te lezen over gezinnen van werkloozen, die  door de kracht des geloofs niet tot demoralisatie vervallen. In bedoeld praeadvies, uitgebracht voor de Ned. Vereeniging voor Armenzorg en Weldadigheid, lezen wij dit merkwaardig oordeel:
Wie van nabij het leven van honderden werklooze gezinnen gadeslaat, moet dikwijls met grooten eerbied vervuld worden voor de wijze, waarop velen hun strijd strijden, en onder den indruk komen van de groote, burgerlijke deugden, die in ons volk leven. Het hardnekkig bijeenhouden van het in betere dagen verworvene, het trouw en vanzelfsprekend nakomen van verplichtingen ten koste van ontberingen, het naar buiten zoo knap mogelijk voor den dag komen, de zorg voor de kinderen, waarvoor de ouders zich dikwijls het noodzakelijke ontzeggen,
dit alles dwingt bewondering af.
Het zijn vooral de gezinnen met een sterk geestelijk leven, die zich aldus staande weten te houden. Zij vinden kracht en berusting in hun geloof of worden gedragen door idealen, door zedelijke normen, die hen boven de dagelijksche zorgen verheffen en hun leven inhoud geven.
Het geloof, dat het leven inhoud geeft en opheft zelfs in de meest kommervolle omstandigheden. Dit onverdachte, maar schoone getuigenis van Vrijzinnige zijde, leere ons met meer eerbied op te zien tot die mannen en vrouwen, die ondanks zorg en moeite een Christelijken levensstijl toonen.
[De Rotterdammer.]

* Neerbosch, het Weezendorp.
Wij nemen hier gaarne over een artikel van ds. H. Kluin, predikant-directeur van de Weezeninrichting Neerbosch.
Neerbosch is 'n dorp, bij Nijmegen gelegen. Voor veel menschen, die op Christelijk-philantropisch terrein eenigszins thuis zijn, is „Neerbosch" echter wat anders. Die naam duidt het werk aan ter vérzorging van weezen en andere onverzorgde jonge menschen, de vorige eeuw door Johannes van 't Lindenhout ondernomen en daarna door anderen voortgezet.
Van 't Lindenhout was evangelist. Een man uit den Réveiltijd, toen in kerkelijk Nederland zooveel dorheid en sleur te bemerken was, maar toen mannen als Bilderdijk, Da Costa, Heldring e.a. het middel in Gods hand zijn geweest om het Evangelie weer de plaats te geven, die het in een Christenland toekomt.
De Réveilmannen hebben niet altijd oog gehad voor de beteekenis van de Kerk als zoodanig. Ze zijn soms wat „onkerkelijk" geweest en hielden soms meer van hun onderlinge samenkomsten, dan van kerkdiensten. Toch zijn zij, dunkt mij, de voorloopers geweest van anderen, die er voor gestreden hebben, dat in onze tijden ook binnen de kerk Gods Woord weer de plaats krijgt, waarop 't recht heeft.
De Evangelist Van 't Lindenhout had op zijn colportagereizen door ons land gezien, dat vele ouderlooze kinderen een goede verzorging misten. Zoo is hij er tenslotte toe gekomen, met behulp van zijn vrienden, een weeshuis op te richten, eerst te Nijmegen en later in de buurt van het dorp Neerbosch. Hier is, op een kwartier afstands van dat dorp, een nieuw dorp ontstaan, dat in sommige jaren een bevolking van 12 a 13 honderd menschen heeft gekend. Want men had jaren, dat hier een goede duizend weezen waren opgenomen.
Tegenwoordig kennen wij dat groote getal niet meer. We hebben wat meer ruimte gekregen in de huizen, in de werkplaatsen en op de terreinen. Toch wonen hier nog een 450 jongens en meisjes van verschillenden leeftijd, in de paviljoens, die op onze terreinen werden gebouwd. Bovendien vindt men in ons weezendorp de woningen van onze gehuwde medewerkers. Allen meegerekend, telt „Neerbosch" een bevolking van ongeveer 570 zielen.
Sinds ruim 25 jaren vertoeven hier niet meer alleen weezen en half-weezen, doch ook kinderen uit ontwrichte gezinnen. Velen komen hier al op zeer jeugdigen leeftijd. Ze blijven, totdat we hen op 18 a 19 jarigen leeftijd in betrekking kunnen laten gaan. Hier leeren de jongens een vak in een van onze werkplaatsen. De meisjes worden opgeleid in keuken, wasscherij, strijkkamer, naaikamer, leeren kamerdoen in de huizen, tafeldienen in de pastorie, volgen een kookcursus en een naaicursus nog apart en gaan dan als dienstbode de Inrichting verlaten. Tenminste, wanneer een meisje of een jongen niet meer lust hebben om verder te leeren op Muloschool, Handelsschool, opgeleid te worden tot diacones, enz.
Natuurlijk is het niet alleen onze bedoeling onze jonge menschen goed te eten en te drinken te geven, te kleeden en te bekwamen voor hun maatschappelijk bestaan. Neerbosch is een christelijke Inrichting en wil bovenal de hoogere dingen in het oog houden bij de opvoeding van zijn pupillen.
De Inrichting vormt sinds de dagen van ds. Schrijver een zelfstandige gemeente der Ned. Hervormde Kerk. Wij hebben dus onze gewone kerkdiensten in onze Kapel, maar ook onze Avondmaalsvieringen en onze Doopsbedieningen.
Treffende uren zijn het, wanneer we met onze nieuwe lidmaten tot de tafel des Heeren komen. Wij laten hen volkomen vrij, of men de belijdeniscatechisaties wil volgen. Des te meer verheugen wij ons er in, dat ieder jaar ongeveer een twintigtal jonge menschen belijdenis afleggen.
De doopdiensten Geen vaders noch moeders aanwezig om hun kind ten Doop te houden. Mijn vrouw neemt de kleintjes in haar armen of houdt hen bij de hand, terwijl ik hen doop. Dan valt er vaak een traan en beeft de stem wel eens, al wil men niet sentimenteel zijn.
Daar is een droeve achtergrond achter het leven in ons dorp. Toch heerscht hier dagelijks geen gedrukte stemming. De verhouding met onze jongens en meisjes is goed, al ontbreekt het natuurlijk niet aan kleine storingen. Bezoekers betuigen ons dikwijls, dat men hier niet veel bedrukte gezichten ziet. Een vrooljjke lach, een blij lied, wordt niet zelden gehoord. Wij mogen God danken voor alle zegeningen, die Hij ons met onze jonge menschen geeft.
In de zomermaanden ontvangen wij dagelijks bezoek van allerlei gezelschappen uit heel ons land. Dikwijls zijn het leden van Vereenigingen op gemeentelijk en kerkelijk gebied, die ons komen bezoeken. Dat doet ons van harte goed. Wij stellen het buitengewoon op prijs, als wij mogen opmerken dat men ook in andere gemeenten van onze Kerk weet, waar „Neerbosch" ligt en welke taak men daar, in zwakheid en zonde, maar ook in gehoorzaamheid aan den Heer der Kerk, tracht te verrichten. Dan zal het meeleven vanzelf komen.
Wij zullen heusch onze poorten voor u niet sluiten !
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen