ADVENT

De profetie is een der grootste wonderen van het Oude Testament. Hoe rijk welft zich in ontzaglijke veelkleurigheid de boog der pro­fetieën over de geschiedenis van het oude volk ! Hoe verbazingwekkend gedetailleerd en toch één in de groote lijn is het gebouw dat de profetieën voor het oog doen verrijzen. Wie er over nadenkt komt diep onder den indruk. Over hoeveel eeuwen strekken de profetieën zich uit ! Van hoeveel verschillende menschen zijn ze afkomstig ! Wat wonderlijk, dat ze desniettegenstaande toch nooit met elkander in tegenspraak zijn, doch integendeel elkander aanvullen en samen één groote eenheid vormen. Als er één sterk bewijs te noemen is, dat de bijbelwoorden niet voortgebracht zijn door den wil der menschen, maar door de ingeving van den Heiligen Geest, dan is het dit groote wonder der profetie.
Neemt nu onzen tekst. Wie de kerkgeschiedenis bestudeert komt te weten, dat men eenige eeuwen van ontzaglijk veel strijd, eindeloos geharrewar, moeite en verdriet in de Kerk noodig heeft gehad om een dragelijke dogmatische formuleering op te stellen aangaande de tweenaturen leer van den Christus Gods. En — neemt nu Jesaja. Daar staat de tweenaturenleer, met de koninklijke majesteit van het woord der waarheid als argeloos in één zin op het heilige blad terneergeworpen, zóó, alsof het geen denkkracht heeft gekost dit zoo te formuleeren, zóó, gelijk een gave Gods den spreker uit het hart en van de tong vloeit. In één adem wordt in den tekst gesproken van het Kindeke, dat geboren wordt, een zwakke zuigeling dus die in den weg aller menschen ter wereld komt, en van den sterken God, Vader der Eeuwigheid, de Godheid dus in haar wonderlijke glorie ; mensch en God in één persoon; het staat er compleet, het staat er onmiskenbaar ; het gaat aan al de eeuwen van dogmatische worsteling na het feit van Bethlehem eeuwen vooraf en geeft aan de geheele kerkgeschiedenis de onvergankelijke stof.
Een Kind, een Zoon ! De heerschappij is op Zijn schouder ; men noemt Zijn naam Wonderlijk. Ja, waarlijk, dit klinkt uit den ouden tijd, als een hallelujahzang. Wat in het engelenlied van Bethlehem aan vreugde uitbarst, heeft alreeds een voorspel in de muziek van dezen zang der profetie, waarbij met diepe verwondering gezien wordt in de toekomst van dezen Zoon des Menschen. Wonderlijk, Raad, Sterke God, Vader der Eeuwigheid, Vredevorst ! Een opeenstapeling van benoemingen, waarbij toch orde en climax niet ontbreekt. Hij die Wonderlijk is, is toch niet de Chaos, doch de Logos, het Woord, Raad, wiens sterkte Gods sterkte is, die zelve ook God is, te prijzen in der eeuwigheid, ja die de Vader der eeuwigheid is en wiens einddoel als Salomo (Vredevorst) een koninkrijk des vredes is, waarin deze. zon nooit meer ondergaat.
De adventstijd is een heerlijke tijd. De teksten der adventsdagen doen precies het omgekeerde van de natuur. Buiten in de natuur worden de dagen hoe langer hoe korter en donkerder ; maar de teksten nemen tegen het einde van het jaar steeds toe in licht en in blijheid, totdat de vreugde van den engelenzang de verwachting met de heerlijkheid der vervulling bekroont.
Ja maakt U op, wordt verlicht, want ziet Uw licht komt en de heerlijkheid des Heeren gaat over U op.
(Chr. Persbureau).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen