KERKELIJKE RONDSCHOUW

REORGANISATIE NAAR DE BELIJDENIS
Bij alle roep om „Kerkherstel" en „Kerkopbouw" willen we gaarne zooveel mogelijk waardeeren. Maar in één ding zijn we allervoorzichtigst. En dat is, dat de belijdenls der Hervormde Kerk ongeschonden bewaard Mij fit, wat om geestelijke oorzake noodig is, maar wat ook noodig is om materieele redenen. Wamt we zijn niet zóó materieel, dat we niet het geestelijke laten voorop gaan ; maar we zijn ook niet zóó geestelijk, dat we het materieele als niets achten. Ook juridisch genomen, wat de publieke positie van de Hervormde Kerk betreft en mogelijke uitspraken van de rechtbank. De belijdenis ga dus voorop en de belijdenis ongeschonden. Die het in een anderen zin wenschen en het naar een ander model willen knippen, zullen moeten ervaren, dat er velen hen tegenstaan.
Een korte, vage, nietszeggende belijdenisformule kunnen we dan ook niet aanvaarden. En als men eischen zou, dat allerlei fundamenteele waarheden en beginselen op nonactiviteit moeten worden gesteld, kunnen en mogen en willen we dat niet aanvaarden. Men moet weten, dat onze Hervormde Kerk een eigen belijdenis heeft, historisch en ook materieel haar tot grondslag zijnde.
Dat zeggen we ook hierom, daar een zoodanig veranderde orde voor onze Hervormde Kerk, waarbij de belijdenis niet meer de belijdenis zou zijn, oorzaak zou zijn dat alle verband met die aloude Vaderlandsche Kerk verloren zou gaan. Dan zou bet bewijs ontbreken, dat de Hervormde Kerk de voortzetting is van de oude Gereformeerde Kerk hier te lande, zij 't dan nu onder Synodaal besluit.
Dat heeft in 1886 in de dagen van de Doleantie ook beslissingen van de rechtbank verhinderd, waarbij de bezittingen van de Hervormde Kerk tot eigendom werden verklaard van de gemeenten, die in doleantie waren, gegaan. Want is het dan waar, dat in 1816 een andere regeeringsvorm is opgelegd in de Synodale-besturen-organisatie, de oude belijdenis was in de Hervormde Kerk niet (Officieel afgeschaft en sinds 1816 ook niet afgeschaft geworden. De symbolische en de liturgische geschriften dier Hervormde Kerk zijn nog dezelfde als van de aloude Gereformeerde Kerk hier te lande. En dat moet zoo blijven.
Wel heeft men in de jaren na 1886 overal onderzoekingen gedaan in archieven en rechtskundige adviezen ingewonnen, ook raad gevraagd hier en raad gevraagd daar, in verband met deze belangrijke kwestie.
Maar die stand van zaken is nog, altijd zoo, dat de Nederlandsche Hervormde Kerk die wettige voortzetting is van die Nederlands en de Gereformeerde Kerk van ouds.
Zoowel om geestelijke oorzaken, alsook om andere redenen, willen, wie van een principieele wijziging inzaake de belijdenis der Kerk niet weten. Wat ook trouwens volstrekt niet noodig is.
We willen ook zóó de band niet doorsnijden, die ons bindt aan de Gereformeerde Gezindheid,helaas ! nu verstrooid onder verschillende Kerkgemeenschappen.
Wij, zijn en wij blijven Gereformeerd. Wat de Kerk ten goede kan komen, wat voor heel ons volksleven van 't grootste belang, is. Onze Gereformeerde Bond is dertig jaar geleden daartoe opgericht, om naar uitwijzen der Heilige Schrift, opgevat in overeenstemming met de Drie Formulieren van Eenigheid, ongewijzigd en onveranderd zooals ze op de Dordtsche Synde van 1618—'19 zijn vastgesteld, te arbeiden tot oprichting van de Hervormde Kerk uit haar diepen val en tot weder verkrijging van haar plaats in het midden van ons volk.
Waarbij ons niet een Kerkregeering voor oogen staat naar de liberalistische beginselen van 1816, met de Synodale-besturen-organisatie, maar — zooals nadrukkelijk in het onveranderlijke art. 4 van onze Statuten staat — een presbyteriale Kerkregeering, in de Dordltsche Kerkorde uiteengezet.
Daarvoor als Vereeniging te mogen arbeiden is ons begeeren ; Ook onze plicht en heilige roeping.

MEER KERKELIJK BEWUSTZIJN
Over heel de linie komt meer kerkelijk bewustzijn. In vroegere jaren was het veler manier, om te spreken van het Koninkrijk Gods, maar daarbij niet te gewagen van de Kerk. Ook in de belijdenis-vragen (zie vorig no. van De Waarheidsvriend) is eerst sprake van te arbeiden in het belang van het Koninkrijk Gods en dan wordt de Kerk genoemd ; en dat, als men lidmaat wordt in de Hervormde Kerk.
Nu gaat men over heel de linie anders spreken. Het on-kerkelijke en buiten-kerkelijke moet het afleggen thans. Men voelt het verkeerde, wat ook zoo verzwakt. En nu breekt door een nieuwe geest. Men kan de Kerk niet missen. De Kerk kan het volk niet missen, maar het volk kan ook de Kerk niet missen. En zoo komt een kerkelijke actie overal op, onder jongeren en ouderen.
We dachten aan deze dingen, toen we het volgende bericht lazen, rakende het interkerkelijk karakter van het N.J.V. of Ned. Jongelings Verbond :
Op de agenda der Bondsdagen van het Ned. Jong. Verbond, in Mei te Leeuwarden te houden, komt een voorstel van een der afdeelingen voor, waarin gevraagd is om de statuten, reglementen en de houding van het Nederlandsch Jongelings Verbond in den geest te herzien, dat daarin de verbondenheid van dit Verbond met de Nederlandsche Hervormde Kerk tot uitdrukking komt.
In de toelichting tot dit voorstel wordt gezegd, dat allerwege en in het bijzonder in de Ned. Hervormde Kerk het kerkelijk bewustzijn sterker wordt, dat het overgroote deel der leden van het Verbond tot deze Kerk behoort en dat het inter-kerkelijk karakter van het Verbond ondankbaarheid jegens de Ned. Hervormde Kerk beteekent".
En wel lazen we vlak daaronder :
„In het afwijzend advies van het Hoofdbestuur wordt gezegd, dat dit voorstel wijziging van doel en grondslag van het Verbond mede zou brengen, hetgeen slechts mogelijk is door ontbinding van het Verbond en oprichting van een nieuwe Vereeniging, daar het inter-kerkelijk karakter van het Verbond vastgelegd is in de onveranderlijk verklaarde statuut-artikelen".
Welk afwijzend advies we begrijpen. Een onveranderlijk artikel kan en mag nu eenmaal niet veranderd worden.
Maar dat zulk een verzoek komt, gewaagt toch van iets, dat velen, zéér velen sympathiek zal zijn. De leuze „de Kerk moet er buiten blijven" is dikwijls de oorzaak, dat wij buiten de Kerk blijven.
En dat het verkeerde, het gevaarlijke daarvan gevoeld wordt onder de jongeren, is teekenend.
Vlak onder bovenstaande berichten stond nog een ander bericht. Dat kunnen we op 't oogenblik niet controleeren. We geven het dan ook zonder commentaar. Maar 't schijnt van hetzelfde te spreken, als we boven bedoelden. Het opschrift was : „Nauwer contact met de Ned. Hervormde Kerk" en luidt dan als volgt :
„Te Farmsum, in noordelijk Groningen, is een vergadering gehouden van Ned. Herv. predikanten, waar de plaats der Kerk in het jeugdwerk besproken werd. De vergadering sprak zich uit voor een nauwer contact van de Kerk met dit werk, welk contact het voorwerp zal wezen van een Studie-commissie, welke werd ingesteld. Na uitbrenging van dit rapport zal weder geconfereerd worden over de plaats, welke het jeugdwerk in de Kerk moet innemen en de wijze, waarop dit geschieden zal".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen