MANKE MURK
EEN VERHAAL UIT HET FRIESCHE VOLKSLEVEN
Met toestemming uitgever J. H. Kok te Kampen
Bij ds. Lauwers zelf heeft deze overweging ook zwaar gegolden. Kon hij hier blijven, waar men indertijd hem als modern predikant beroepen had ? Doch daar stond tegenover, dat een zeer belangrijk deel der gemeente, al was het bij allen niet uit zuivere overweging, hem wenschte te behouden en hij voor zichzelf overtuigd was, eerst nu te kunnen voldoen aan hetgeen hij bij de aanvaarding van zijn ambt had beloofd. Tot nu toe had hij gedaan, alsof de belijdenis der Kerk niet bestond en zich enkel bepaald bij het voldoen aan de reglementen. Doch wat de kern aanging, datgene, wat het hart en dus het leven van de Kerk betrof, daarvan had hij zich altijd afgemaakt, omdat hij er mede verlegen was. Thans kwam hij in de richting van wat in de belijdenisgeschriften der eeuwen was vastgelegd en daar mede dus in overeenstemming met zijn roeping. Ook dit heeft hij onbewimpeld van den kansel uitgesproken.
Toen in een anoniemen brief hem zijn heengaan werd voorgehouden, achtte hij den tijd gekomen, eerlijk te verklaren, hoe hij daarover dacht. Boven de menschelijke roeping lag de Goddelijke opdracht en aan deze had hij in de eerste plaats gehoorzaam te zijn. Zoodra het hém duidelijk worden mocht, dat hij hier niet langer de Kerk te dienen had, zou hij heengaan naar de plaats, die hem gewezen werd. Doch tot zoolang hoopte hij goed te maken, wat voorheen verzuimd werd, overeenkomstig den eisch van het Woord. Achter het groene gordijntje op 't orgel was toen een onrustige beweging gekomen, doch onder de menigte kerkgangers, die elke week grooter werd, tot niet geringe blijdschap van bakker Deelstra, werden daarentegen teekenen van hartelijke instemming gegeven. Baas Krein wreef zich van louter plezier in de vereelte handen. Dat was zuivere koffie. Nu wist men, wat men aan elkaar had en niet één, die hierop aanmerkingen maken kon. Zoo'n taal was tenminste vrij wat eerlijker, dan dat zenden van ongeteekende briefjes. Hij voor zich, geloofde wel te weten, wie de schrijver was, maar deze moest voorzichtig zijn, of hij kreeg het met hem te doen. D'r waren nog meer schoolmeesters in de wereld, en als 't moest, dan zou men ook hier, gelijk op vele andere plaatsen, desnoods voor eigen rekening een school bouwen, waar den kinderen geen haat en nijd jegens anderen geleerd werd.
Velen vonden het optreden van den smid kras, doch de uitkomst bewees later, dat 'hij zich niet vergist had, en óók, dat Kerk en School niet gescheiden kunnen worden. Naarmate met meerdere heftigheid gestreden werd om het licht der Waarheid te beletten door te dringen, naar die mate werd ook van den anderen kant getracht, te houden wat men had, en dit ook aan de kinderen over te leveren. Zoodat vanzelf een school, waar ook plaats was voor de H. Schrift en het onderwijs overeenkomstig haar gegeven werd, hiervan het gevolg werd. Doch dit alles vond eerst later plaats, toen de scheiding voltrokken was.
Onder al degenen nu, aan wien ds. Lauwers grooten steun had, behoorde vooral Murk.
Enkele dagen na het afleggen zijner verklaring bezocht hij dezen, om hem in tegenwoordigheid van vrouw Kalma mede te deelen, hoe het door hem gesproken woord in de pastorie op dien bewusten avond, en daarop zijn krankheid, middellijk oorzaak waren geweest, dat hij tot inkeer gekomen was. Dat alles tezamen genomen, had hem tot biddend zelf-onderzoek gebracht, waarop de overgave van hart en leven aan den dienst des Heeren was gevolgd.
Uit het een kwam het andere voort. In vertrouwelijke samenspreking opende ook vrouw Kalma haar hart aan den leeraar, door hem mede te deelen hoe zij, na het heengaan van haar man en 't komen van manken Murk in haar huis, onder gansch anderen invloed gebracht, een oog had gekregen in de wegen Gods, maar tevens, hoe de prediking van ds. Lauwers voor haar tot nog toe een beletsel was geweest om naar de kerk te gaan. Thans geloofde zij. dat ook 'haar plaats daar was, doch tevens, dat eerst nog een andere schuld diende betaald. Geen der kinderen was nog gedoopt, — of de dominé het goed zou vinden, dat zulks nu nog plaats had. 't Was haar een behoefte, haar kroost op te dragen aan God, en nu zij zelf de genade deelachtig was geworden, om te roemen in Zijn ontferming, die haar had opgezocht, nu had zij ook gaarne in het Sacrament de verzekering, dat de God des Verbonds ook haar kinderen had aangenomen krachtens de beloften van het Woord, dat Hij tot in geslachten aanneemt en óók het zaad der geloovigen Hem toebehoort.
Verrast hoorde ds. Lauwers dit alles aan. Nooit had hij durven denken, dat bij een vrouw, en dan nog wel bij vrouw Kalma, die evenals hij, voorheen de moderne beginselen was toegedaan, zulk een inzicht en kennis van de verborgenheden der Schrift zou gevonden worden.
Natuurlijk had hij geen bezwaar tegen haar verlangen, al begreep hij, dat dit nieuwe opschudding verwekken zou Alle drie groote kinderen van de weduwe Kalma gedoopt ! Daar zou men over roepen en elk zou 't zijne daarvan zeggen. Maar daar stond tegenover, dat het voor haar een daad werd. Moest hij die niet toejuichen en gaf deze tevens aan hem geen gelegenheid, de gemeente te wijzen op de beteekenis dier heilige Sacramenten door God in Zijn genade, tot vertroosting en geloofsversterking aan degenen, die gelooven mogen, gegeven ? 't Was te voorzien, dat de kerk vól zou worden bij deze plechtigheid en velen hiervan getuigen wilden zijn. Buurvrouw Klaske en Gelske bleven bij Jurjens Griet niet achter in het betoonen van hun belangstelling, en zelfs vrouw Siderius was met haar getrouwde dochter tegenwoordig. De mannen hadden plotseling verhindering gekregen en mijnheer de directeur vond, dat dit eigenlijk ook meer iets voor vrouwen was. Maar toen de boerin thuis kwam, sprak zij haar spijt er over uit, dat haar man niet was meegegaan en ried zij haar dochter, om de kinderen te laten doopen.
(Wordt voortgezet.)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 maart 1939
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 maart 1939
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's