STAAT EN MAATSCHAPPIJ

„KERK EN VREDE"
De maatregel, die de Regeering getroffen heeft om leden van bepaalde vereenigingen, welke doeleinden nastreven of middelen aanwenden, die de behoorlijke vervulling door den ambtenaar in Overheidsdienst van zijn plicht als ambtenaar kunnen in gevaar brengen of schaden, van het bekleeden van dienstbetrekkingen bij Rijk, Provincie en Gemeente uit te sluiten, vindt, bijzonder voor wat de Vereeniging „Kerk en Vrede" betreft, bij sommige groepen der bevolking, zoowel in als buiten de Staten-Generaal, ernstig bezwaar. Dat de maatregel in algemeenen zin redelijk is en niet kan worden gemist, heeft de Minister van Algemeene Zaken onlangs in de Tweede Kamer op duidelijke wijze aangetoond. Minister Colijn zeide :
De Overheid heeft naar mijn meening niet alleen het recht, maar zij heeft den plicht zich waarborgen te verschaffen voor een trouwe dienstvervulling onder alle omstandigheden. De tijdsomstandigheden zijn nu zoo, dat nagenoeg iedere ambtenaar in persoonlijk conflict kan geraken met zijn overtuiging, indien de Overheid bepaalde werkzaamheden van hem vordert. Het gaat niet alleen om de zuiver militaire werkzaamheden, zooals die ressorteeren onder het Departement van Defensie. Wanneer een telegraaf ambtenaar een telegram aangeboden krijgt van een bevelhebber aan een onderdeel, met de opdracht om tot het uiterste op een bepaald punt stand te houden en, hoe ook, niet te wijken uit zijn stellingen, en die ambtenaar zegt : Dat kan ik met mijn geweten niet overeen brengen, moet de Overheid dan zeggen : Die man kan toch ambtenaar blijven ?
Neem een ambtenaar van Waterstaat, aan wien opgedragen wordt de unundatie te gaan voorbereiden ; dat is alles voorbereiding voor de verdediging van het land en dat mag volgens hem niet. Ik heb nu nog maar niet eens gesproken over de voorbereiding van de economische verdediging, die op het oogenblik nagenoeg het geheele volksleven raakt. Ik geloof, dat de Overheid in de noodzakelijkheid verkeert om in dezen tijd zich de waarborgen te verschaffen, dat, wat men aan een ambtenaar ook opdraagt, door hem onder alle omstandigheden zal worden uitgevoerd.
Wat nu de Vereeniging „Kerk en Vrede" aangaat, op welke organisatie men het ambtenaarsverbod niet wenscht toegepast te zien, mogen drie dingen opgemerkt worden.
Ten eerste, dat de Statuten van „Kerk en Vrede" van de leden eischen, dat zij zich zullen onthouden van deelneming of steun aan den oorlog, wat ten gevolge moet hebben, dat de leden, die in Overheidsdienst zijn, herhaaldelijk in conflict komen tusschen hun plicht als Overheidsambtenaar en het lidmaatschap der Vereeniging,
Ten tweede, dat de Vereeniging niet de Koninklijke goedkeuring op haar Statuten heeft kunnen verkrijgen, omdat aan de voorwaarde, door de Regeering gesteld, niet kon worden voldaan om in de Statuten de clausule op te nemen, dat de Vereeniging niet anders dan met wettelijke middelen haar doel zou trachten te bereiken.
En ten derde, waaraan het Centraal Comité tegen ondermijning van, 's Lands weerkracht nog dezer dagen herinnerde, dat op een vergadering van voorgangers van „Kerk en Vrede" een resolutie werd aangenomen, die hierop neerkwam, dat deze voorgangers in geval van mobilisatie hun gemeenten tot dienstweigering en tot sabotage (opzettelijke verstoring) van de mobilisatie zouden aansporen.
Dat nu de Regeering een Vereeniging als „Kerk en Vrede", die dergelijke beginselen huldigt en die ook nog zonder eenig voorbehoud zich heeft aangesloten bij de Internationale anti-militairistische organisatie die, zooals bekend is, onder anarchistischen invloed staat, op de zwirte lijst van Vereenigingen plaatst, is zóó begrijpelijk, dat men zich afvraagt, hoe ter wereld nog iemand het voor een Vereeniging als „Kerk en Vrede" kan opnemen en kan meenen, dat de Regeering onjuist handelde, toen zij ook op deze organisatie het ambtenarenverbod toepaste.
De Overheid is toch geroepen te waken voor het welzijn van het geheele volk en wanneer die taak medebrengt om aan haar organen bepaalde dienstverrichtingen op te dragen, dan moet zij er zeker van zijn, dat deze verrichtingen naar behooren zullen worden vervuld.
En dit is van „Kerk en Vrede" onder alle omstandigheden niet te verwachten. Immers staat het van deze Vereeniging vast, dat zij de Overheidsorganen onbetrouwbaar maakt. Want het loopt hier niet alleen over personeel, bij de landsverdediging werkzaam, maar ook zijn in den modernen oorlog vrijwel alle diensten bij het oorlogsbedrijf betrokken : spoorwegen, posterijen, telegrafie, telefoon, zelfs Sociale Zaken en ook Economische Zaken.
Daarom handelde de Regeering juist, om ook „Kerk en Vrede" onder het ambtenarenverbod te brengen.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen