STAAT EN MAATSCHAPPIJ

OORLOGSBEDREIGING
De annexatie (inlijving van grondgebied) van Tsjecho-Slowakije door Duitschland, waarmede een streep werd gehaald door de overeenkomst van München van vorig jaar September, heeft, naar te verwachten was, tot nieuwe internationale moeilijkheden aanleiding gegeven.
De daad van agressie (aanval) van Duitschland heelt echter opnieuw de oogen van de geheele beschaafde wereld geopend voor het gevaar, dat van de totalitaire Staten: Duitschland en Italië, voor de verstoring van den vrede in Europa dreigt ; en welke verstoring thans weer door de genoemde annexatie een stap nader is gekomen.
De toestand van Centraal Europa is, wanneer wij hem goed zien, toch zóó, dat Duitschland bij het forceeren van een oorlog op dit oogenblik, tengevolge van het blokkeeren van zijn havens door de Engelsche en Fransche vloten, reeds spoedig gebrek zou krijgen aan voedsel voor zijn bevolking en aan brandstoffen, zoowel voor zijn gemotoriseerde leger als voor zijn strijdkrachten in de lucht.
In dit gebrek nu kan, wat het eerste betreft, alleen de Oekraïne en wat 't laatste aangaat, uitsluitend Roemenië voorzien. Daarom diende Tsjecho-Slowakije te worden ingelijfd, ten einde nu reeds de Duitsche grens nader bij Roemenië te brengen en Duitschland van een lastige nabuur te ontslaan.
Thans is de expansie (uitbreidings)zucht van Duitschland gericht op Roemenië en de Oekraïne.
En zou dan eenmaal aan de expansiepolitiek van Duitschland zijn voldaan en kon dat land dus beschikken over brood voor zijn volk en over olie en benzine voor zijn weermacht, dan zou Duitschland voor het voeren van den oorlog voortaan geheel onafhankelijk zijn van de wereld.
Het Fascisme en het Nationaal-Socialisme zouden dan over Europa triumfeeren.
Zoo zien wij het buitenlandsch beleid van Duitschland voor ons en met die politiek dienen ook de groote mogendheden van Europa die van het Fascisme en Nationaal-Socialisme afkeerig zijn, rekening te houden.
Engeland en Frankrijk begrijpen op dit oogenblik de situatie goed ; vandaar het streven van die landen om tot de vorming van een democratisch front tegenover Duitschland en Italië te geraken.
In hoeverre deze politieke zet van Engeland, dat de ontwerper van het democratisch front is, zal slagen, kan op het oogenblik, dat wij dit schrijven, nog niet gezegd worden.
Gelukkig ziet ook Roemenië, die het eerst voor de agressie van Duitschland in aanmerking komt, de expansiepolitiek van Duitschland duidelijk in, blijkens de mededeeling, Welke in de bladen voorkomt, dat Roemenië den oorlog niet verlangt, maar, wanneer men het land dwingt dien oorlog te beginnen, het bereid is, onverschillig wanneer en onverschillig tegen wien, de wapenen te doen beslissen.
Europa wil de oorlogsbedreiging der totalitaire landen Duitschland en Italië weerstaan.
Het is te hopen, ter wille van het behoud van den vrede in ons werelddeel, dat aan die wil kracht zal worden bijgezet.
Laat men echter niet voorbijzien, dat het alles in Gods hand is en dat de Heere regeert.
De Heere alleen kan het gevaar afwenden en de volken bij den vrede bewaren.
Dat de volken daarop hun betrouwen mogen stellen.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen