Roomsch-Katholieke Propaganda!

De Roomsch Katholieke Kerk zit niet stil. De geloovige Katholieken bidden voor den terugkeer van de Protestanten naar de oude moederkerk, zooals ze het uitdrukken.
Op zich zelf genomen, is dat, gezien van den kant van onze Roomsch Katholieke landgenooten, begrijpelijk en zelfs prijzenswaardig. Maar vele Protestanten worden er de dupe van. Op allerlei manieren propageert Rome's Kerk hare beginselen. Toen ik pas predikant was, kreeg ik gedurig Roomsche geschriften toegezonden. In een begeleidend schrijven werd medegedeeld, dat men gaarne desgewenscht nadere voorlichting wilde geven. Het is langs dien weg reeds gelukt om enkele predikanten over te halen. Ook dat is, op zichzelf genomen, nog niet zoo onbegrijpelijk. Over grondverf kan men nog verf van allerlei kleuren heenstrijken. De meesten van deze afvallige predikanten stonden nog in de grondverf. Het beginsel lag niet zoo diep. En vaak waren er allerlei uitwendige omstandigheden, die den overgang gemakkelijk konden doen verklaren.
Ik zeide boven, dat Rome het probeert Op allerlei wijze. Ik denk in de eerste plaats aan de ziekenhuizen. Het lijkt zoo dood onschuldig. Die vriendelijke nonnetjes geven toch ook aan de Protestantsche zieken zulk een heerlijke verpleging in de Roomsch Katholieke ziekenhuizen. Ik heb wel Protestanten gekend, die zelfs de voorkeur gaven aan een Roomsch ziekenhuis, omdat 't er zoo best was.
Welk een groot gevaar het echter kan opleveren, moge het volgende bewijzen. Uit een zeer ernstig Gereformeerd gezin, moest een dochter voor medische behandeling in een ziekenhuis worden opgenomen. Ter goeder trouw werd door den behandelenden geneesheer, die Protestant was, een Roomsch ziekenhuis ter verpleging uitgekozen. Het meisje heeft daar ± 4 weken vertoefd en er door Gods goedheid genezing voor het lichaam gevonden. Maar o, schrik niet, in die vier weken was door den invloed der zusters het meisje Roomsch geworden. Hierbij bleef het niet. Dit meisje is in kennis gekomen met een jongeman, die voor predikant studeerde. Op een jaar na was hij afgestudeerd. We noemen natuurlijk geen namen. We deelen zelfs niet mede, of het een Hervormde, Christelijk Gereformeerde of Gereformeerde student was. Door namen te noemen, zouden we die families zoo een pijn doen. Daar denken we niet aan. Die student is echter ook Roomsch geworden. Hij heeft de studie vaarwel gezegd en is fanatiek Roomsch geworden. Het is trouwens een algemeen bekend feit, dat renegaten in de meeste gevallen feller voor de beginselen opkomen, dan degenen, die er onder geboren en opgevoed worden.
Ziehier, lezers, een droevig feit.
Ik twijfel niet, of het ontroert u. als ge dit leest. En de Roomsche Kerk verheugt er zich in. En ik heb het al meermalen gezien, dat Rome goed voor hen zorgt. Ze laten de Protestantsche bekeerlingen niet in de koude staan. Ze worden meestal koninklijk voortgeholpen.
Misschien zijt ge verontwaardigd, na dit gelezen te hebben. Ge zegt, dat er wat gebeuren moet.
Hier liggen verschillende mogelijkheden.
Het is mogelijk, dat men de commissie uil de ongenoemde kerkengroep eens flink onder handen gaat nemen. Het zal daar wel net gaan als bij ons : ze zullen wel de verkeerde elementen voor de studie hebben uitgezocht. Ik denk wel, dat die menschen, die dezen jongen man naar voren hebben gebracht, ook wel heel wat te hooren zullen hebben gekregen. Het is ook mogelijk, dat men hen wat zachter zal hebben behandeld. Het laatste hoop ik van harte. In elk geval moeten we dien kant niet op.
Wat dan ? Op Rome gaan schelden ?
Er zijn bladen in ons vaderland, die een anti-papistisch karakter dragen. De heele week kijkt men uit, of er ook wat te vinden is, wat de stof kan vormen voor een politiek hoofdartikel in een blad. Nu eens is het de zaak in Os, dan weer heet het, dat er een schandelijke voortrekkerij van de Roomschen heeft plaats gehad bij een aanbesteding van werken, die zijn uitgevoerd op kosten van de publieke kas. Dat gebeurt dan meestal in Brabantsche of Limburgsche dorpen.
Ik kan deze dingen absoluut niet beoordeelen. Ik ontken de mogelijkheid niet, dat er hier of daar dingen gebeuren, die niet in den haak zijn.
In de Tweede Kamer hebben we leden gehad, die er altijd op hamerden, dat de nonnetjes op de kloosterscholen toch een lager salaris moesten hebben dan de onderwijzers, die geen kloosterlingen waren.
En op dat stramien borduurt men dag in dag uit voort.
Rome echter lacht om al dat geschrijf.
Ik vond het tragisch, dat ds. Lingbeek, die zich vaak heel scherp heeft uitgesproken tegen de Roomschen, ter gelegenheid van een zijner jubileumdagen ook in de Roomsche pers werd gecomplimenteerd.
Als wij geen andere wapens hebben dan deze, weet dan, dat Rome ons in ons aangezicht zal uitlachen. Al dat anti-papistisch geschrijf is een middel om juist de Roomschen wakker te houden in hunne zelfhandhaving tegen het sterkere Protestantisme.
„Sterker Protestantisme", schreef ik.
Maar ach, wat ligt het jammerlijk verdeeld.
Ik weet het wel, dat zich ook in den boezem van de Roomsch Katholieke Staatspartij wel allerlei meeningsverschillen openbaren, maar als het er op aankomt, staan ze toch als een eenheid in den strijd.
Als we konden komen tot een eenheid van actie, dan konden we als Protestantsche Partij nog wat beteekenen. Nu schijnt satan onder de toelating Gods te triumfeeren naar zijn schrikkelijke leuze : Verdeel en heersch.
Daarom is er ook van al dat politieke geschrijf tegen Rome, naar mijn meening, weinig of niets geen heil te verwachten. Nóg eens : Rome lacht er om.
Als de Protestanten zich eerst eens gingen verzamelen om dan als één man op te trekken, men zou ons vreezen.
Neen, met het schelden op Rome komen we niet verder, laat staan de vraag, of dit de geoorloofde weg is. Er is in den strijd tegen Rome eigenlijk maar één middel. Dat eene middel is het krachtige Woord Gods. Voor het Woord Gods is Rome eigenlijk bang. Rome vreest niets zoozeer, als het vrije onderzoek van het Woord Gods. Wat is men in Brabant en Limburg bang voor de bijlbelcolporteurs. Het gebeurt vaak, dat de pastoor en de kapelaan de gemeente in gaan om overal de bijbels op te sporen, die enkele dagen te voren door de colporteurs gratis zijn uitgereikt of voor zeer geringen prijs zijn verkocht.
Als de nonnen in de ziekenhuizen, als de leden van vele Roomsche Vereenigingen zulk een ijver aan den dag leggen om de Protestanten terug te (brengen tot de Roomsche moederkerk, wat moest er dan door de Protestanten niet gedaan worden om inzonderheid in Brabant en Limburg het Woord Gods
En als ge nu vraagt aan degenen, die Rome zoo haten en telkens over Rome schrijven: „Wat doet gij nu om uwen blinden Roomschen landgenoot te redden", dan moet men helaas het antwoord schuldig blijven. De Protestantsche Vereeniging voor Bijbelverspreiding kon oneindig veel meer doen, als ze van alle kanten wat meer gesteund werd.
Helaas, hoe fel men is in den strijd tegen Rome, als het er om gaat, om Rome het Evangelie te brengen, blijft men liever nederzitten op het kussen van de Antinomiaansche lijdelijkheid.
En als we dan daarbij nog zien, dat het Protestantsche deel van ons volk hoe langer hoe minder luistert naar de uitspraken van 'het Woord, doch gehoor begint te geven aan de theorieën van Malthus, die het aantal geboorten wilde beperken, dan voelt ge wel dat het Protestantisme straks het onderspit moet delven.
Het Protestantisme keere terug naar de bron van het Woord Gods, die het bezig is te verlaten en het brenge ook aan Rome het Evangelie van Gods souvereine genade !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen