NIENKE

Met toestemming Uitgever J. H. Kok te Kampen
Zoo was het óók dien bewusten avond, ruim drie jaren geleden, gegaan ; en met volle teugen was het genot ingedronken, dat aan zoo'n feest verbonden was. Maar toen daarop die pijn in de borst kwam, zonder te willen bedaren, en die stem zoo heesch bleef en die hoest zoo droog werd, niettegenstaande al de huismiddeltjes, die voor en na gebruikt werden, en toen op zekeren avond de zakdoek rood gekleurd werd door een heel klein beetje bloed — een heel klein beetje maar —, toen werd begrepen, dat de toestand ernstiger was dan de patiënt zelf wilde weten en werd oogenblikkelijk de dokter ontboden. Een ingesteld onderzoek bracht aan 't licht, dat de eene long eenige afwijking vertoonde en dat de temperatuur veel te hoog was, ongetwijfeld ook niet sinds gisteren of eergisteren, en dat alleen een lange rustkuur en sterke voeding de middelen waren waardoor nog genezing te krijgen zou zijn. Gelukkig konden deze worden toegediend, doch zonder dat aanmerkelijke verbetering viel waar te nemen.
Op zekeren dag had de dokter een oogenblik in diepe gedachten voor het bed gezeten en toen plotseling gevraagd, of men er tegen zou hebben, dat de patiënt een tijdlang naar Davos ging. Maar toen was het wat geweest. Toen was Mini in hartstochtelijk gesnik uitgebroken en bijna niet meer tot bedaren te brengen. Zij had in deze vraag haar doodvonnis beluisterd. Tevergeefs ging de dokter beweren, dat het zoo erg niet was en dat hij het niet zoo bedoelde, en dat er heelemaal geen gevaar was, integendeel, dat de ongesteldheid mooi vooruit ging. Hij had het voorstel alleen maar gedaan, om de beterschap des te vlugger te doen intreden, 't Gaf allemaal niets. De patiënt was oud genoeg, om te begrijpen. Naar Davos beteekende voor haar, dat de dokter haar beschouwde als een t.b.c-lijderes, en wat dit inhield, wist zij maar al te goed van anderen, die zij gekend had en nóg wel kende en die allen, vroeg of laat, met een enkele uitzondering, grafwaarts gingen. Was Joukje, de dochter van Harm Klynstra, hun vroegeren arbeider, d'r ook niet meê heengegaan ? En Beitske Schaafsma, en Janke van Buren, en Doekele Rienstra — och, zij konden zoo maar op de vinger worden opgenoemd. Allen jonge, levenslustige menschen, in de kracht van hun leven, vaak met de rozen op het gelaat, maar met die verraderlijke ziekte in hun bloed, die zoo sluipend komt, die zoo langzaam voortkruipt, die zoo lief aandoet soms, maar die zoo zeker haar prooi verslindt en heel het wonderlijk samengesteld levensweefsel doorknaagt, totdat de laatste vezel verbroken wordt en de tabernakel ineenstort. Zoo zou 't dus , ook hier gaan, trots alle hoop en verwachting. Die thermometer wilde ook maar niet omlaag en de krachten bleven uit, niettegenstaande al die versterkende middelen, welke dag op dag genomen werden. Vruchteloos dus getracht haar te doen verstaan, dat het genoeg meeviel. „Of zij dan liever naar Sonnevanck of Appelscha wilde, waar de verpleging ook uitstekend was", had de dokter toen ineens maar gewaagd te zeggen, omdat men hem toch wel begreep en het ook noodig was, dat men den toestand inzag. Om het geld behoefde men het op Donia-state niet te laten, en als dat middel eens helpen mocht.
Noch het een, noch het ander had zij evenwel gewild. Een van beide, meende men, was waar. Of de toestand was zeer ernstig, en dan zou Davos of een ander sanatorium niet meer helpen, of de dokter had erg overdreven, en dan kon zij thuis ook wel beter worden, 't Einde van het gesprek werd, dat baas Visser zoo spoedig mogelijk een flinke, mooie tent zou maken, in den geest van die bij het „Groene Kruis" in gebruik waren, waar het niet aan licht en lucht ontbreken zou ; waar desnoods des nachts in geslapen kon worden en die op het ruime erf, in den appelhof, een geschikte plaats kreeg, waar Mini zou kunnen kuren, evenzoo als men dat doet in Zwitserland.
Toen de dokter daarop Donia-state verliet, had hij in elk geval dit bereikt, dat de familie begreep, hoe het hier geen kleinigheid was en de grootste voorzichtigheid zou zijn aanbevolen. Drie weken later stond bij Donia-state een draaibare tent, waarin 't niet aan allerlei comfort ontbrak, om het hier zoo gezellig mogelijk te maken, en in het ledikant lag Mini, wachtend op betere tijden. Maar heel Zevenhuizen begreep, wat dit beteekende !
Eerst was de omkeering te groot geweest, zoodat slechts bij tusschenpoozen van de buitenlucht geprofiteerd kon worden, doch allengs werd dit beter, 't Was, alsof de borst in den appelhof ruimer kon ademen. Frissche lucht was ook medecijn, had dokter gezegd, en waarlijk, zij voelde het, dat hij waarheid sprak. Daarbij viel hier buiten veel meer van de natuur te genieten dan in de beddesteê. Wat zongen die vogeltjes lustig, reeds in de morgenvroegte, als het begon te dagen, en wat kraaide die haan trots, als hij op de mestvaalt fier de borst vooruit stak en dan alle kracht bijzette, om onder al zijne collega's in wijden omtrek het eerste en laatste woord te hebben. Wat konden die jonge katten stoeien, als zij elkander tot in den pereboom achtervolgden, en wat vermaakten die kippen zich onder de haag in den moudigen grond, en hoe vertrouwelijk hield Nero dag en nacht voor haar tent de wacht.
Bovendien ontbrak het zoo in de week niet aan de noodige afleiding. Harm Visser kwam in den aanvang vast eens per week informeeren, hoe het haar ging, zonder dat boer Santema hem hierbij ook maar een stroobreed in den weg legde, en ook de vriendinnen uit het dorp bleven niet achter. Hedwig Krips, een meisje van haar jaren, met een naam, die in Zevenhuizen niet thuis hoorde, maar dien zij van haar moeder geërfd had, en met krulletjes in de haren, kwam eveneens geregeld op de boerderij, evenals Rooske van Burmania-state en tal van andere meisjes, die met haar behoorden tot de gymnastiekclub of den knipcursus.
(Wordt voortgezet.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen