Rondblik buiten de Grenzen

We hebben vorige week melding gemaakt van de „incidenten", welke zich in het verre Oosten tusschen Japan en Engeland voordoen. De internationale concessies hebben, zoogenaamd bij vergissing, wel eerder van de Japanners te lijden gehad, doch hun onschendbaarheid werd althans officieel ontzien. Nu echter doet Japan een brutale poging om deze Engelsche invloedsgebieden te breken. Rondom de Britsche en Fransche concessie te Tientsin werden prikkeldraadversperringen aangelegd, welke onder electrischen stroom werden gezet. Hoewel men hier niet met een officieelen maatregel van de regeering te Tokio te doen heeft, doch met een militaire actie, dragen de handelingen van het leger blijkbaar de goedkeuring van Tokio. Ook werden door de Japansche marine kustposten bezet, n.l. na Swatau ook de Tsjoesjaneilanden. Het naaste doel van deze actie is natuurlijk alle toevoer voor Tsjang Kai Shek af te snijden en dien tot overgave te dwingen. Maar daarmede wil Japan dan tevens een einde maken aan den Europeeschen invloed op China. Dat ligt geheel in de lijn van de Japansche expansie-politiek. Er is in het Chineesch-Japansche conflict veel, dat zonder eenig begrip van de Oostersche mentaliteit, niet te begrijpen valt. Japan b.v. spreekt een gansch andere taal en volgt gansch andere methoden dan we in het Westen kennen. Alles is, voor Westersche oogen, veel minder-doorzichtig. Doch het einddoel is een sterk Japan, dat in het Verre Oosten in economisch opzicht de lakens kan uitdeelen. En dat doel wordt, bij alle politieke en militaire manipulaties, onverzettelijk nagejaagd.Japan weet zi
jn tijd af te wachten. Nu de Westersche mogendheden hun handen met andere politieke kwesties vol hebben, probeert het hoe ver het gaan kan, zonder op gewapend verzet te stuiten. En het kan op 't oogenblik ver gaan. De blokkade van de internationale concessies was op zich zelf reeds een pijnlijke zaak voor Engeland en Frankrijk. Doch de Engelsche onderdanen, die de internationale concessie in Tientsin in- of uitgaan, moeten zich nu zelfs een fouillage laten welgevallen door de Japanners, welke het Britsch (en elk menschelijk !) waardigheidsgevoel wel zeer pijnlijk treft. Dat men in Londen over dezen gang van zaken bitter gestemd is, laat zich dan ook verstaan. Maar de Britsche regeering wil ook deze zaak toch maar liever niet ernstiger maken dan ze reeds is. De politiek van Chamberlain is er, om welke reden dan ook, volkomen op gericht om een oorlog te voorkomen. En met name een groot conflict in 't Verre Oosten zou tot consequenties leiden, die van een vredespolitiek wel bitter weinig intact zou laten. Vandaar ook dat Chamberlain zich over het Japansche optreden niet dan zeer gematigd heeft uitgelaten. Hij hoopt en blijft hopen op een vredelievende oplossing. Er is den Britschen premier alles aan gelegen om de blokkade, en alles wat hiermede verbonden is, als een „plaatselijk incident" te zien, dat door een „plaatselijke regeling" uit de voeten kan worden gemaakt. En wanneer Japan zijn zin maar krijgt, en weet te bereiken dat Engeland met Tsjang Kai Shek breekt, zal het ook zeker wel bereid zijn om deze zaak als een „plaatselijk conflict" voor te stellen. Het moet natuurlijk ook terdege letten op de houding der Vereenigde Staten. Washington moge al zekere politieke sympathiebetuigingen hebben gericht aan het adres van Londen en Parijs, dat wil nog niet zeggen, dat de moeilijkheden, waarmede Engeland en Frankrijk in Europa te worstelen hebben, ook direct voor rekening van Amerika komen te liggen. De Vereenigde Staten hebben meer bewegingsvrijheid dan Londen. De Amerikaansche minister van buitenlandsche zaken heeft dan ook duidelijk doen uitkomen, dat de States niet van plan zijn zich door de brutaliteit van Japan te laten intimideeren. Doch tot welke consequenties deze verklaring zal leiden, moet worden afgewacht. Waarschijnlijk is men er te Tokio even nieuwsgierig naar dan in Londen.
Tusschen Rusland en Japan schijnt het ook al weer mis te zijn. Beide landen hebben genoeg wrijvingsvlakken om een conflict uit te lokken op elk oogenblik, dat hen daartoe gunstig lijkt. En zoo wordt thans gemeld, dat er in Mandschoekwo tusschen Rusland-Buiten Mongolië eenerzijds en Japan-Mandschoekwo andererzijds reeds gedurende meer dan een maand vrij ernstige gevechten aan den gang zijn. De partijen geven elkander de schuld en maken beiden melding van fiksche overwinningen. Deze klassieke grensincidenten schijnen in de laatste weken tot een compleet oorlogje te zijn uitgegroeid. We laten de schuldvraag thans geheel buiten beschouwing. Opmerkelijk is het in ieder geval, dat er van deze gevechten eerst thans, en met de noodige ophef, melding wordt gemaakt. Juist in een periode die, ook uit andere oorzaak, de aandacht op Japan en Rusland vestigt. 'Er zit achter deze berichtgeving, hoe dan ook, zeker de bedoeling verborgen om de spanning en onrust te vergrooten. We herinneren er in dit verband slechts aan, dat Londen nog steeds met Moskou aan het onderhandelen is over eventueele samenwerking op militair gebied. Nieuws is daarover thans niet te melden, doch uit alles blijkt dat «r nog heel wat moeilijkheden te overwinnen zijn, voor de Britsch- Russische samenwerking een feit kan worden.
't Is voor Londen en Parijs maar gelukkig, dat de Fransche diplomaten in Turkije wat vlotter tot overeenstemming konden komen. Parijs zag in, dat hier spoedig zaken gedaan moesten worden en ter wille daarvan wel een offer mocht worden gebracht- Om den steun der Turken te verwerven, stond Frankrijk een belangrijk gebied (Alexandrette met het Sandshak en Hatai) aan Turkije af. Alexandrette zal inmiddels tot een sterke Turksche marinebasis worden gemaakt en een belangrijk punt beteekenen ter bescherming van de Dardanellen. Daarmede zijn uiteraard niet slechts Turksche belangen gemoeid. De Dardanellen vormen een uitermate gewichtig punt. Dat deze thans een steunpunt voor het „democratische vredesfront" zullen vormen, wordt zoowel te Londen als te Washington met voldoening geconstateerd en beteekent voor Parijs een beduidend diplomatiek succes.
Zoo wordt over en weer hard gewerkt om eigen „front" te versterken. Als tegenwicht tot het Engelschgezinde Turkije zoekt Duitschland Arabië op zijn hand te krijgen. De beide asgenooten hebben de Arabische landen hun steun toegezegd en deze staan op hun beurt weer voor Italië en Duitschland klaar.
Wat zal het worden ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen