Rondblik buiten de Grenzen

Engeland wil het niet bij woorden laten. De duidelijke waarschuwingen, waarvan we vorige week melding maakten, worden door niet minder te miskennen daden gevolgd. Beter ware het misschien te zeggen, dat Londen met zijn daden zoover gevorderd was, .dat er nu duidelijke taal gesproken kón worden. Hoe dit zij : Londen is nog niet uitgesproken. Chamberlain zal dezer dagen zélf nogmaals met een redevoering komen, waarin hij onomwonden zal uitspreken, dat Duitschland niet aan Dantzig kan komen zonder automatisch de Britsche garantie aan Polen in werking te stellen. Op het oogenblik dat we dit schrijven, hebben we nog geen zekerheid dat een verklaring in dezen geest inderdaad door den Britschen premier gegeven is. Ze werd echter reeds eenige malen aangekondigd. Voorts heeft de Britsche regeering besloten een aantal reservisten der Britsche luchtmacht gedurende de eerstkomende drie maanden op te roepen voor een proefmobilisatie. Voorts zullen Vrijdag, den Franschen nationalen feestdag, 52 Engelsche vliegtuigen eenige uren boven Parijs vliegen, om te bewijzen hoe groot de eensgezindheid tusschen beide landen is. Dit zijn daden, welke wel niet misverstaan zullen worden.
Bovendien heeft het Britsche kabinet besloten credieten te verleenen aan Staten, die bij het nonagressie-front zijn aangesloten. Voor hen, die soms mochten vragen, waarvoor die credieten dienen, moeten, zij vermeld, dat er, blijkens de toelichting, oorlogsmateriaal voor zal worden aangeschaft. Honderd millioen stelde Londen beschikbaar. Polen, Roemenië, Turkije en Griekenland kunnen daarvan profiteeren. Op deze manier krijgt het non-agressiefront wel zeer reëele beteekenis. De Duitsche bladen merken bitter op, dat deze credietverleening weer eens opnieuw Engeland's zwakte bewijst. Maar intusschen zou men in Berlijn wel wenschen dat men ook zoo royaal in de dubbeltjes zat. Ook in het politieke leven speelt geld een voorname rol. Duitschland moet zijn laatste reserves interen om eigen militair apparaat op peil te houden. Dat lukt tot nog toe inderdaad goed. Voor een crediet aan bevriende Staten blijft er echter geen geld over.
Rondom Dantzig is het de laatste dagen weer wat rustiger. De militaire voorbereidingen, welke zoowel van de zijde van Polen, als vanuit Dantzig werden getroffen, deden allerlei bange vragen rijzen. En de spanning is nog allesbehalve geweken. Maar de hangende kwestie is van beide zijden weer herhaaldelijk besproken. En dat is meestal een goed teeken, ook al verklaren beide partijen dat ze van geen toegeven willen weten. De Poolsche commissaris Chodacki verklaarde, dat de belangen van Polen te Dantzig economisch zijn, terwijl de Duitsche belangen ethnografisch en een gevoelskwestie zijn. Dat is Waar. Maar de Duitschers zullen er waarschijnlijk toch niet mee tevreden zijn, wanneer Dantzig in Baarn bij het Derde Rijk wordt gevoegd, en als Duitsche stad werd erkend, wanneer Polen op economisch gebied de lakens kon uitdeelen. Van elke nieuwe „Anschluss", met hoeveel roerende gevoels-argumenten ook verdedigd, dacht Berlijn zeer bepaalde economische voordeelen te trekken. En 200 werpt men waarlijk geen begeerige blik op Dantzig, alleen omdat het Duitsche ras er zoo ruim Vertegenwoordigd is.
Mocht Duitschland er inderdaad genoegen mee kunnen nemen dat Polen zijn waterweg naar de Oostzee behoudt en met Dantzig over zijn belangrijkste nationale havens kan blijven beschikken, mits de Duitsche bevolking van Dantzig recht op vrije cultureele ontwikkeling verkreeg — wel, dan zou er wel een oplossing gevonden kunnen worden. Zoo nu en dan duiken er berichten op, die op onderhandelingen in dezen geest wijzen. En wie zou niet wenschen dat er voor de bestaande moeilijkheden een vreedzame oplossing gevonden werd. Polen noch Duitschland worden er beter van, wanneer .Ie zaak uitgevochten moet worden. Want na een oorlog pleegt men noch met ethnografische noch rr.et economische belangen van de verliezende partij erg nauwgezet om te springen. En er komen uit een modernen oorlog eigenlijk niet anders dan verliezende partijen te voorschijn. Zóó ze er nog uit te voorschijn komen
Betreffende den toestand in het Verre Oosten wordt gemeld dat Japan de schroef nog steeds verder aandraait. Thans heet het, dat er een eind moet komen aan de „onrechtmatige" suprematie van het Westen in China. En Engeland gaat daarover „onderhandelen". Blijkbaar is Engeland dus bereid om een heel eind toe te geven. Het eind der geschiedenis zal wel zijn, dat Japan de volledige liquidatie eischt van de buitenlandsche concessies in China en zelve er alle macht in handen neemt. Zoover is het nog niet, doch de jongste stappen gaan hard in deze richting.

Inmiddels wordt aan de Chalka, de grensrivier tusschen Buiten-Mongolië-Sovjet-Rusland en Mandschoekwo, duchtig gevochten. De Sovjets zonden 60.000 man hulptroepen ; de Japanners deden hetzelfde. Er worden daar vliegtuigen bij menigte neergeschoten, honderden tanks veroverd en vernield en in verhouding daarmee verliezen van duizenden toegebracht, alles nog „in vollen vrede".
In China zijn de Japanners bezig een centrale Chineesche regeering in het leven te roepen, die dan tegenover Tsjang Kai Shek zal staan. Die pogingen schijnen thans te slagen. Leider wordt Wang Tsjing Wei, die verklaart, dat het voor China het beste is om met Japan tot overeenstemming te komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen