De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Rondblik buiten de Grenzen

5 minuten leestijd

't Valt op, dat Mussolini den laatsten tijd weinig van zich hooren laat. Zonder twijfel speelt de Duce een rol in het spel dat thans achter de schermen wordt gespeeld. Doch hij treedt minder nog dan de mede-spelers voor het voetlicht. Na de overrompeling van Albanië, hebben we zoo goed als niets meer van hem gehoord. Terwijl de Duitsche asgenoot tot over den kop in het Dantzigsche probleem gewikkeld zit en de Japansche vriend met velerlei avonturen bezig is, houdt Mussolini zich op den achtergrond. Hij doet, alsof hem de hangende kwesties niet interesseeren, heeft blijkbaar bevel gegeven dat het .spontane" Tunis-geroep voorloopig moest worden stopgezet en wacht inmiddels zijn tijd af. Dat Italië desondanks contact houdt met zijn vrienden, blijkt wel uit het bericht dat Duitschland en Italië het over Zuid-Tirol eens geworden zijn. Dit land, dat Duitsch was, werd na den wereldoorlog aan Italië toegewezen. Hierdoor verkreeg Italië een strategisch onaantastbare grens aan den Brennerpas. Mussolini, die het belang van deze toegangspoort wel inzag, heeft er in 1922 aanstonds alles op gezet om dit nieuwe gebied te „ontduitschen". Maar dit ging zoo vlot niet. Een volk met eenig nationaliteitsgevoel laat zich maar niet één, twee, drie, met een ander volk vermengen. Hitler heeft dat ondervonden ; tot zijn voor-, doch ook tot zijn nadeel ! Toen de Duce later vriendschap sloot met het Hitleriaansche Duitschland, geraakte dit geschilpunt wat op den achtergrond. Het bleef echter een punt (één der vele overigens) ten aanzien waarvan de Duitsche belangen niet met de Italiaansche strookten. De buitenlandsche pers liet niet na daarop, bij verschillende gelegenheden, de aandacht te vestigen. De beide dictators hebben dit oud-zeer nu blijkbaar uit de voeten gemaakt. De Duitsche boeren zullen het Zuid-Tirolsche gebied moeten ontruimen om zich in Karinthië te vestigen. Als de berichten hieromtrent betrouwbaar zijn, bestaat er thans echter weinig sympathie voor deze regeling onder de Duitsche boeren. Een boerenbedrijf laat zich niet zonder ernstig bezwaar verplaatsen. En de begeerte om tot het Derde Rijk terug te keeren — zoo die al aanwezig is — moet bij de Zuid-Tirolsche boeren wel zeer sterk zijn, willen zij zich met enthousiasme naar Karinthië laten overplaatsen. Daar wordt overigens ook niet naar gevraagd. Politieke overwegingen hebben hier hun invloed laten gelden.
Het heeft lang genoeg geduurd voor Mussolini van zijn vriendschap met Hitler vruchten kon plukken. Officieele gelukwenschen ten spijt, zag de Duce met leede oogen, dat Duitschland eerst Oostenrijk in de wacht sleepte, daarna het Sudeten-Duitsche gebied veroverde, terwijl Mussolini's wenschen inzake Hongarije niet werden ingewilligd. Nu wordt de deugd dan beloond : door Zuid-Tirol definitief aan Italië toe te wijzen, geeft Duitschland te verstaan dat het van alle heerschappij ten Zuiden van den Brenner afziet. Men moet nu eenmaal weten te geven en te nemen. Of de balans tusschen Berlijn en Rome nu in evenwicht is, staat te bezien. Maar Duitschland heeft zijn goeden wil getoond. De soliditeit van de „as" werd wederom duidelijk gedemonstreerd. En dat is wel een concessie waard.
Ook inzake „Dantzig" zou er, volgens sommige berichten, overleg hebben plaats gehad tusschen Mussolini en Hitler. Wat daar van waar is, weten we niet. Officieel heeft Italië, zooals reeds gezegd, zich buiten de hangende kwesties gehouden. En het lijkt ook niet erg waarschijnlijk, dat Hitler en zijn raadgevers zich, ten aanzien van dit punt, door vriend of vijand zouden laten adviseeren. Hoe dit zij : een feit is, dat de Duitsche en Dantzigsche pers ten opzichte van Polen aanmerkelijk bezadigder optreden dan 14 dagen geleden. Dat is natuurlijk het gevolg van een of andere wijziging in de situatie, gelijk het op zijn beurt de verhoudingen weer gunstig beïnvloedt. De gouwleider der N.S.D.A.P. in Dantzig, de heer Förster, is dezer dagen bij den Führer op bezoek geweest. De veronderstelling, dat de Chef toen matiging bevolen heeft, ligt dus voor de hand. Duitsche bladen plegen niet anders te schrijven, dan Berlijn wenscht. Reeds vorige week werd voorzichtig gefluisterd over de mogelijkheid van vreedzame onderhandeling tusschen Dantzig en Polen. En over die mogelijkheid wordt thans openlijk gesproken. Dien kant moeten we op. Er is nog wel niets gebleken van toenadering op een der punten van verschil tusschen Polen en Duitschland, doch de situatie zou al heel wat opklaren, wanneer het schelden èn schimpen over en weer zou ophouden. Er is thans nog gelegenheid om door overleg tot een oplossing te komen. Wanneer het eerste kanonschot gevallen is, niet meer.
Ongetwijfeld is de krachtige houding, welke Engeland ten aanzien van Dantzig aanneemt, op de ontwikkeling der gebeurtenissen van invloed. Ook al spelen neven-factoren een rol. Maar Londen had 't dan ook hard noodig dat er van zijn woorden eenige uitwerking viel te bespeuren. Het leek er wel op, of men Chamberlain overal maar liet praten. Geleerd door zekere Europeesche gebeurtenissen, deed met name Japan alsof het met de zienswijze van Engeland geen rekening had te houden. Er worden nu onderhandelingen tusschen Japan en Engeland voorbereid. Chamberlain heeft de nieuwsgierigheid, hieromtrent in het Lagerhuis aan den dag gelegd, nog niet kunnen bevredigen. Voorzichtig als steeds, wil de Premier de onderhandelingen niet door voortijdige mededeelingen benadeelen. Maar wel liet Chamberlain nu reeds gevoelen dat er van „eischen", welke Japan aan Engeland zou willen voorleggen, geen sprake kan zijn. Hij zeide, dat Japan daar ook nog niet mee voor den dag is gekomen.
En over de besprekingen met Rusland — volledigheidshalve worde dit hier tenslotte voor de zooveelste maal herhaald — konden nog evenmin inlichtingen worden verstrekt. Het Lagerhuis hoeft hier ook niet op te wachten om met vacantie te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 juli 1939

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 juli 1939

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's