Het Bioscoopgevaar.

We leven in een droeve tijd. Als 's avonds eens een telling werd gehouden van het aantal kerkgangers en het aantal bioscoopbezoekers en de cijfers zouden eens in een verhouding worden uitgedrukt, o, wat zou het dan blijken, wat een plaats de bioscoop in ons volksleven inneemt.
Niet alleen op Gods dag, maar ook in do week. En nu zal het wel waar zijn, dat er in die bioscoop ook wel eens iets nuttigs te zien zal wezen ; we denken bijvoorbeeld aan de natuurfilmen, enz. enz. Maar als ik zoo nu en dan eens in de stad kom en ik laat mijn blik eens gaan naar die scherp gekleurde dramatische platen, die het publiek moeten lokken, dan weet ik er al genoeg van. Allerlei sensationeele drama's gaan op 't doek voorbij.
De bezoekers worden in hunne gedachten meegevoerd door den filmheld, wiens heele, veelbewogen leven in één uur aan hun blik voorbijgaat.
Wat een sensatie, wat een prikkeling der zinnen !
Ik denk aan een werklooze, die al die weelde aan zich ziet voorbijgaan, veel erger dan het in werkelijkheid is, en die nu na afloop van de voorstelling met zijn vrouw en kinderen op zijn armoedig bovenkamertje komt. Wat moet hij zich toch wel ellendig gevoelen. En toch was alles, wat hij aanschouwd heeft in de bioscoopzaal, maar klatergoud. Het miste alle realiteit.
Ouders uit kerkelijke kringen : hier dreigt een groot gevaar ook voor ons kroost.
Satan krijgt onze kinderen gemakkelijker naar de bioscoop, dan naar de kerk. Dat gaat er van nature beter in.
Laten we er onze kinderen aan gewennen om met ons mee te gaan naar Gods huis. Men moet er vroeg mee beginnen. Van een boom met dikke takken kunt ge geen leiboom meer maken. Leiboomen maakt en alleen van boomen met jonge dunne takken.
Langs dien weg kweekt men heilige gewoonten. Leest men zelfs niet van den Heiland, dat Hij als naar gewoonte opging naar Gods huis ?
En laten alle ouders ook toezien, dat er in de huiskamer zulk een sfeer worde geschapen, dat onze kinderen niet naar de bioscoop zullen verlangen. Zal het wèl zijn, dan moet er in de ouderlijke woning zulk een aangename verhouding wezen, dat ze per slot van rekening 't liefst thuis zijn.
Neen, vaders en moeders, gij zijt er maar niet mee af, door hen aan hun lot over te laten. Er wordt wel eens gezegd, dat ze niet in zeven slooten tegelijk zullen loopen. Dat behoeft ook niet. Eén sloot is reeds voldoende om te verdrinken.
Ouders, let op het bioscoopgevaar voor uw kind. Houdt zé terug van de plaatsen waar de ijdelheid wordt gediend en waar hunne zinnen worden vergiftigd. Immers de dagen zijn boos.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen