De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Rondblik buiten de Grenzen

4 minuten leestijd

Tactiek is bij een oorlog een belangrijk ding. Ook bij een „zenuw-oorlog". Het komt er op aan, de tegenpartij te misleiden ten aanzien van eigen plannen en van die gewekte stemming een zoo groot mogelijk profijt te plukken. Het heeft er alle schijn van dat dit spelletje ook ten aanzien van Dantzig gespeeld wordt. We maakten vorige week melding van „eenige ontspanning" en van „wederzijdsche geneigdheid om een vreedzame oplossing te zoeken". Daar stonden de bladen toen ook vol over. Maar een dag later meldde èn Polen èn Duitschland, dat zij van geen enkele concessie weten wilden. Blijkbaar werden de berichten over „ontspanning van den toestand" alleen de wereld ingestuurd om ze later weer pertinent tegen te kunnen spreken. Zoo weet de tegenpartij op 't laatst niet meer wat hij er van denken moet. En de spanning en onrust blijft bestaan.
Ook nu spreekt men er weer van, dat Hitler over Dantzig geen oorlog wenscht (waarom zou hij ook ? ) en dat Polen door Engeland voorgeschreven is gematigd op te treden. In dit verband wijst men dan ook op de besprekingen, die Von Wohltat, de Duitsche economische deskundige, de vorige week te Londen heeft gevoerd met Hudson, den Britschen minister voor den handel overzee. Eigenlijk had deze samenspreking niets met politiek te maken. Het ging officieel namelijk over walvisschen. Deze kolossale, maar zeer kwetsbare dieren dreigen langzamerhand uitgemoord te worden. Dat zou wel zeer te betreuren zijn, want de walvisch levert de menschheid velerlei nuttige producten. Daarom nam Engeland het initiatief tot een conferentie voor de walvischvaart, waar getracht zal worden aan den harpoen paal en perk te stellen. Een soort „conferentie ter vermindering van de bewapening" dus. Ten bate van de walvisschen. Daarbij waren, als gezegd, ook de Duitschers vertegenwoordigd. En die zouden nu met den Engelschen minister ook over andere problemen dan die betreffende de walvisch, samen geconfereerd hebben. Dat ligt voor de hand. Of men daarin echter een poging kan zien van Engeland om, gelijk gesuggereerd wordt, Duitschland door handelsvoordeelen te winnen, weten we niet. Het zou wel in de lijn der Britsche politiek liggen. Maar de autoriteiten van het Derde Rijk hebben over „voordeden" soms zoo'n eigenaardige opvatting Intusschen onderhandelen beide partijen met andere mogendheden tot versterking hunner positie. De „spil" is er nog steeds niet in geslaagd eenige mogendheid in alle opzichten aan zich te binden, al schijnen de Duitschers en Italianen daarin wel een heel eind gevorderd te zijn wat betreft Bulgarije en Zuid-Slavië, terwijl men van Hongarije mag verwachten, dat het met Berlijn meedoet ingeval van nood. Ook ten aanzien van Spanje schijnt men vorderingen te hebben gemaakt. Franco kon tot nu toe om twee redenen niet definitief voor da spil partij kiezen : 1e. is zijn bewind nog niet geconsolideerd, heeft het nog te kampen met de naweeën van den burgeroorlog ; 2e. was er oneenigheid binnen de regeering. Er was van meet afaan dat de burgeroorlog begon (18 Juli 1937) een coalitie van partijen : de middengroep onder Franco, de falangisten (of Spaansche vorm van fascisten) onder verschillende leiders, de Carlisten (of oude monarchisten) en de Roomsch Katholieken. De ontwikkeling heeft van die vier partijen er twee gemaakt. Franco heeft zich met den gematigden vleugel der fascisten verbonden en zijn zwager, Suner, tot den leider der binnenlandsche politiek gemaakt : Suner echter is de groote voorstander van het gematigde falangisme ; hiertegenover echter stonden de monarchisten. Donderdag 20 en Vrijdag 21 Juli zijn belangrijke beslissingen genomen door het kabinet : Franco en zijn medewerkers hebben zich gekeerd tegen de oppositie der monarchisten en de beide generaals, die deze richting voorstonden, Queipo de Iflano en Yague, verwijderd. Dit beteekent een succes voor de richting Suner, die tevens de voorstander is voor een nauw samengaan met Duitschland en Italië. De besprekingen tusschen Ciano (Mussolini's minister van buitenlandsche zaken) en Franco, die in de week daarvoor hebben plaats gehad, hebben dus blijkbaar tot versterking der samenwerking van (Spanje en de spil geleid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juli 1939

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's

Rondblik buiten de Grenzen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 juli 1939

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's