MEDITATIE

EEN ONTROUW VOLK
Dikwijls wordt door den Heere 't beeld van het huwelijk gebruikt om ons een duidelijke voorstelling te geven van de teere verhouding, die er is tusschen Hem en Zijn volk.
Gij allen weet misschien hoe in 't Hooglied van Salomo schier op iedere bladzijde gesproken wordt van den bruidegom en de bruid.
De bruid is het Sion Gods, van eeuwigheid verkoren. De bruidegom is Immanuël die haar kocht met Zijn dierbaar bloed.
Ook in 't boek Hoséa wordt herhaaldelijk ditzelfde beeld gebruikt.
In onzen tekst klaagt de Heere over de ontrouw van Zijn gemeente.
De Heere heeft er reden toe. Daar is zooveel verachteren van de genade, en verlaten der eerste liefde.
Het beeld is duidelijk, mijn Lezer. De eerste liefde is de liefde, die twee harten samenbinden gaat. Doch hoe dikwijls ziet ge niet in de wereld dat deze eerste liefde verlaten wordt. De hardheid van het leven, de onverschilligheid, de haat van het booze menschenhart doet de eerste liefde zoo vaak verkillen.
Welnu, zooals het gaat in het aardsche huwelijk, zoo is 't ook vaak in de verhouding tusschen den Heere en Zijn volk.
Hoe dikwijls is er niet juist bij Gods beste volk een verlaten der eerste liefde ? Hoe vaak wordt hier niet ontrouw gevonden !
Eén groot verschil bestaat er echter tusschen den omgang des Heeren met Zijn volk en het aardsche huwelijk. Bij 't laatstgenoemde is er schuld aan twee kanten, wanneer de eerste.lief de verkillen gaat.
Bij den omgang des Heeren met Zijn volk is 'talzoo niet. Ontrouw wordt alleen gevonden aan 's menschen kant.
Aan 's Heeren kant is niet anders dan trouw, liefde, verteederende, nimmer eindigende, aanhoudende liefde voor dat volk, dat Hij van eeuwigheid verkoor. Daarom vraag ik uw aandacht voor ons tekstwoord :
De eerste liefde verlaten: r. wél door den mensch. 2°. nooit door God.
Het verwijt in ons tekstwoord uitgedrukt, gold Efese.
De Heere Jezus vergat na Zijn hemelvaart en de uitstorting van den Heiligen Geest Zijne gemeente op aarde niet. De ziener op Padmos moest de zeven gemeenten in Klein-Azië schrijven. Zijn pen werd bestuurd door Hem, die de zeven sterren in Zijn rechterhand houdt. De eene gemeente ontving een vermaning, de andere een bestraffing, een derde werd geprezen.
De Heere weet wat we noodig hebben.
Efese was een trouwe, beginselvaste gemeente. Efese lag geestelijk ver van Laodicéa ! In de laatste gemeente vierde beginselloosheid hoogtij.
Er was veel gearbeid voor de zaak des Heeren. „Ik weet uwe werken en arbeid", zoo klinkt 't woord tot Efese.
Doch, zooals 't altijd gaat, wanneer menschen opkomen voor de zaak des Heeren, de tegenstand bleef niet uit. Ze hadden echter alles verdragen en geduld! Toch wist men daar in Efese goed te onderscheiden. Men onderscheidde zeer goed lijdzaamheid van valsche verdraagzaamheid.
De kwaden, de leugenprofeten, de valsche leeraars verdragen, is geen eisch, die de Koning der Kerk aan Zijn gemeente stelt. Dat had Efese goed begrepen.
Men zou geneigd zijn te zeggen : Wat een pracht-gemeente is dat!
Arbeidzaam en lijdzaam ! En toch niet beginselloos !
De mensch ziet aan wat voor oogen is, doch de Heere ziet 't hart aan.
Ons tekstwoord klinkt dan ook als een donderslag bij helderen hemel! Maar Ik heb tegen u dat ge uw eerste liefde verlaten hebt!
Hoe kan dat ? 't Is blijkbaar mogelijk, Lezer! 't Is mogelijk, dat er een gemeente bestaat, die van buiten keurig in orde is, waaraan niets ontbreekt, maar waarin 't vuur der liefde gebluscht is.
Wat van de gemeente gelden kan, kan ook gezegd worden van een gemeentelid. Van buiten kan alles in orde zijn — het doopteeken op 't voorhoofd ontbreekt dan wel niet — doch van binnen kan de vijandschap tegen 't kruis van Christus gevonden worden.
Ons tekstwoord is een verwijt. In dat verwijt ligt een roepstem besloten.
De roepstem des Heeren gaat uit tot allen, ook tot hen, die de eerste liefde nimmer kenden. In onze meditatie echter gaat 't speciaal om hen, die de eerste liefde kennen mochten.
O, gij allen, die deze roepstem Gods eens gevolg gaaft, die uw schuld voor God beleden hebt, voor wie 't licht der genade opging, herinnert ge u nog den tijd der eerste liefde ? Weet ge 't nog dat oogenblik, waarop ge zingen mocht: „Hoe branden mijn genegenheen, om 's Heeren voorhof in te treen".
Is 't nog zoo met u gesteld ? Of moet de Heere ook u verwijtend aanzien ?
We zijn van nature echtbrekers ! We zijn een ontrouw volk! Zoo diep zit de zonde in ons hart! Indien God 't niet verhoed en 't onmogelijk gemaakt had, dat de Zijnen verloren gingen, zie dan keerden we den Heere nog den rug toe, ook na ontvangen genade. Indien 't aan ons gelegen was, zie dan bewerkten we nog onze eeuwige rampzaligheid.
Maar de Heere heeft er voor gezorgd, dat het onmogelijk was.
De eerste liefde wordt wel verlaten door ons, nooit echter door God. De eerste liefde, die Hij voor Zijn volk koesterde, dateert nog van veel vroeger datum. Immers Hij heeft ons eerst liefgehad. Hij heeft de Zijnen liefgehad met een eeuwige liefde. „Jezus alzoo Hij de Zijnen, die in de wereld waren, liefgehad heeft, heeft hen liefgehad tot het einde".
De roeping Gods is onberouwelijk. Zijn liefde is een uitverkiezende liefde.
De Heere weet wat van Zijn maaksel te Wachten is! Ondanks hun ontrouw en dank zij Zijn trouw kan geen schaap gerukt worden uit de hand des Vaders.
De eerste liefde wordt nooit door God Verlaten. Hij verlaat niet wat Zijn hand begon. Hij laat niet varen Zijner handen werk.
Hoort des Heei'en noodigende roepstem, afgedwaald volk.
Weigert ge Zijn roepstem gevolg te geven ? nu dan is uw eerste liefde niet veel zaaks geweest! Dan is 't de vraag of er ooit wel eenige gemeenschap bestaan heeft tusschen den Heere en u. Want Zijn schapen hooren Zijn stem. Ze volgen Hem, omdat ze Zijn stem kennen.
Een ieder onderzoeke zichzelf ! Zie eens achterwaarts ! Achterom zien was de zonde van Loth's vrouw. Ze hing aan de zonde achter haar.
Achterom zien is thans de eisch van den Koning der Kerk. Zie eens achterom.
Herinner u eens de eerste liefde! Ontwaak gij die slaapt, zoo klinkt 't bevel van den apostel tot ditzelfde Efeze.
Een ieder onderzoeke zichzelf.
Ge leest Gods Woord, doch er wordt geen onderzoeken der waarheid bij u gevonden. Gij gaat ter kerk, doch uw genegenheen branden niet om 's Heeren voorhof in te treen. Ge bidt nog wel, doch uw lippen bewegen alleen.
Gij zegt nog wel dat ge zondaar zijt, maar ge zegt 't alleen.
Ziedaar, mijn Lezer, de symptomen van de ziekte, die 't Woord noemt, een verlaten der eerste liefde. Ziedaar de kenteekenen van de geestelijke slaapziekte.
O, afgevallen, ontrouwe Bruid! Hij, die Efeze riep, roept nog.
Keert weder, gij afkeerige kinderen. Ik zal uwe afkeerigheid genezen. Bekeert u, gedenkt waarvan ge uitgevallen zijt en doet de eerste werken.
Ja, want ge zijt duur gekocht! Sion moge dat gedenken.
Ja, bedenkt eens hoe groote liefde ge onbeantwoord Iaat!
Doet u 't hart geen pijn ? Tegen welk een liefde hebt gij verzuim gepleegd ! Stijgt het donkere rood der schaamte u niet naar 't gelaat ?
Springen de tranen van spijt u niet in de oogen ?
Laat uwe afkeerigheid genezen in het alles reinigende bloed van den Heere Jezus Christus.
Doet de eerste werken ? De warme, bezielde, innige liefde is maar niet iets bijkomstigs ! Ze is levensbeslissend!
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen