Oorlogs-gevaar

Gelijk een zwarte lucht, met onweer volgeladen, de bliksem zendt op aard' en ons met schrik vervult. Woedt thans veel meer door menschenwaan zoo dwaas beraden, Een hellestrijd op aard, maar door God Zelf geduld.
Wat ramp, denkt menigeen, als ook in onze landen De strijd ontbrandt, ons volk ten oorlog drijft, Gebroken worden zooveel lieve, vaste banden. De wereld beeft, niets vaststaat, noch beklijft.
Wij mogen God de schuld niet geven van deze wereldrazernij ; Zijn doel was heil en eeuwig leven. Straf is verdiend door U en mij.
Toch blijft één lichtpunt ons beschoren Het is het Kruis van Golgotha, Dat ons, omklemmend, gansch verloren. Redding zal geven uit Gena.
Is 't dan, dat ook de strijd ontbrandt In ons zoo dierbaar Vaderland, De Naam van God blijve geprezen ; De Heer is God en niemand meer. Hij slaat des dwinglands lagen neer, Looft God, elk moet Hem steeds vreezen.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen