1ste Adventsprediking.

In de laatste sombere weken van het jaar, waarin de dagen voortdurend inkorten, soms op natte, koude en mistige dagen het ternauwernood licht schijnt te worden, en het stempel der vergankelijkheid op de gansche natuur gedrukt ligt, komt de adventsprediking met den tegengestelden gang. De adventsprediking wordt hoe langer hoe lichter en blij der, naarmate de Kerstdag nadert ; van Zondag tot Zondag klimt het op naar het groote vredesfeest, nieuw Leven jubelend predikend.
Het is als in den Kerstnacht zelven ; midden in den nacht scheurde het hemelsche licht de duisternis vaneen en omscheen met vreugdelicht de herders, die in het veld bij hun kudden de wacht hielden, om in dien stralenglans hun het Kerstlied te doen beluisteren.
Zoo gaat het in de adventsweken ; elke adventstekst breekt met niéuw licht de donkere weken van het jaar binnen en jubelt tegen den natuurgang der dingen in, het. Kerstevangelie tegemoet.
Advent beteekent „komst". Het zijn de weken, waarin de komst van den Zaligmaker gepredikt wordt.
We nemen voor onzen eersten adventstekst het Genesiswoord, dat hierboven staat. God zeide : Daar zij licht, en daar werd licht.
Welk een majestueus begin ! Toen de chaos heerschte en de ongeordende massa om God riep, was het eerste en het groote, dat op Gods machtwoord ontstond : het licht ! God zeide : Daar zij licht, en daar werd licht. Wat later in Bethlehems nacht den herders geschiedde — het stralende licht, dat in den duisteren nacht plotseling het donker doorbrak en hen allen omscheen — dat geschiedde in den beginne bij de geboorte der aarde in het groot. Daar zij licht, en daar werd licht. Dat was de adventsprediking, die aan de schepping van den eersten Adam voorafging. Ze profeteert de adventsprediking, die aan de geboorte van den tweeden Adam, Christus, vooraf gaat.
Het is Gods almacht, Gods heerlijkheid, welke ons op deze duistere aarde feesten geeft. Uit den chaos groeide op Gods macht­ woord de kosmos, uit de oude aarde ontstaat op Gods machtwoord eenmaal de nieuwe aarde, uit het Woord zijn alle dingen ; en dit Woord is vleesch geworden, Jezus de Zaligmaker. Wij gaan op naar den feestdag, waarop het lichtfestijn het aureool is om de groote verkondiging van „vrede op aarde".
Het is een tegenstelling met den natuurgang der dingen. Wie zijn radio aanzet, of zijn krant leest, vertoeft in een nog somberder natuur dan de natste en mistigste Decemberdag kan geven. Duisternis bedekt de aarde. Dreiging op dreiging vervult de betrekkingen der volken. Men is geniaal in de destructie, de verwoesting. En alles is daarop uit. We zouden troosteloos zijn, indien we niet wisten dat deze zelfde God, die eenmaal zeide : Daar zij licht, en daar werd licht, — gisteren en heden en in der eeuwigheid dezelfde is en op Zijn tijd Zijn machtwoord opnieuw spreekt. Hij, die het licht schiep in den morgenstond der schepping en het op den Kerstnacht wederom licht maakte en eenmaal ons in een gouden lichtstad zal doen wonen, waar nooit meer donkerheid opklimt, heeft nog woorden genoeg die Hij spreken zal, als alle oorlogsredevoeringen den chaos lang genoeg hebben gerekt. Op Zijn tijd zal de Heere het voorzien, waarschijnlijk vieren wij ons Christelijk vredefeest in het midden van veel oorlogsdonkerheid, maar geen nood, de Heere regeert. Het licht is bij Hem eeuwiglijk en het is en blijft Advent met steeds nieuwe uitkomsten in en door Christus onzen Heere, totdat het eenmaal eeuwig licht zal zijn.
Ja, God zeide : Daar zij licht, en daar werd licht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen