De kleine kerkdeur van Bethlehem

„Als ik aan Bethlehem denk, dan denk ik aan de kleine deur van de groote kerk, die daar staat, de zoogenaamde Geboortekerk, gebouwd reeds in de 4de eeuw van onze jaartelling boven de spelonk, die de overlevering (waarschijnlijk wel terecht) aanwees als de plaats, waar eens de kribbe stond met het Kindeke in doeken gewonden. Deze kerk is vaak beschadigd, verwoest, weer opgebouwd, omgebouwd en gerestaureerd ; niet vele jaren geleden werd nog een ingrijpende verandering in het inwendige aangebracht; , waardoor het groote altaar in het koor vanuit het schip zichtbaar werd, hetgeen vóór dien niet het geval was.

Deze kerk maakt van buiten een bijzonder somberen en naargeestigen indruk. Zij gelijkt meer op een soort vesting dan op een plaats van aanbidding en Godsverheerlijking. Ze n. eigenlijk ook een vesting, want in den loop der eeuwen moest ze meermalen worden verdedigd tegen woeste en fanatieke Mohammedanen en andere vijanden, zoodat ze daar in de verte staat als een duidelijk getuigenis van de waarheid, dat de Kerk van Christus hier beneden tot nu toe nooit anders is geweest dan een bestreden en strijdende Kerk. Daarmede in overeenstemming is ook het feit, dat deze groote kerk te Bethlehem slechts één kleinen zéér lagen ingang heeft, heel anders dus dan de groote prachtige poorten van onze wonder-schoone middel-eeuwsche Europeesche kathedralen. De vijand er buiten en slechts de buigende mensch er in, dat wil deze nederige poort toeroepen aan iedereen, die vol verwondering over hare nietigheid nadert. Want dit lage deurtje dwingt iedereen, die binnen wil gaan, tot buigen. Men moet een neigende beweging maken als men hier binnentreedt : een heerlijk symbool, dat bij elk bezoek op mij een dieperen indruk maakte dan alles, wat ik verder in die kerk moest bewonderen : het oude schip met de statige, oude zuilen, de grot der Geboorte onder het hoofdaltaar van de kerk, waarin de marmeren kribbe, de plaats, waar de aanbiddende Wijzen neerknielden, de zilveren ster, waaromheen de woorden : Hic de virgine Maria Jezus Christus natus est" (..Hier is Jezus Christus geboren uit de maagd Maria"). De veelszins bijgeloovige pelgrims, de onverschillige wachters, het nieuwsgierige publiek, de pompeuze versieringen hier en daar in de kerk, maken het den argeloozen bezoeker schier onmogelijk, om zich te laten doordringen van de gedachte, dat hij vertoeft op een door eeuwenoude heilige herinnering gewijde plek, maar bij dit kleine lage poortje is alle gelegenheid voor een stille Kerstmeditatie :

Komt laat ons aanbidden,

En voor Hem nedervallen ;

Laat ons de knieën buigen voor den Heer !

Hij is onze Schepper ; Hij is de Heere onze God !

Wie niet buigen wil, kan deze heilige plaats niet betreden en kan de plek der geboorte niet zien. Wie niet buigen wil, kan Christus niet zien , niet blijde worden. Maar wie het wèl doet, kan een rijken zegen ontvangen bij de kleine kerkdeur te Bethlehem, want God heeft de buigenden lief".

(De Stuwdam, Kerstfeest 1938).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen