Ontaarding van het gezinsleven.

(Vervolg).

Wezen we in het vorig artikel op de verwording van het gezinsleven, die het gevolg is van de zoogenaamde vrije liefde, we denken nu aan de schrikkelijke verwoestende gevolgen van het Neo-Malthusianisme.

Het is wellicht dienstig, om over Malthus iets te zeggen.

Robert Thomas Malthus was een Engelsch staathuishoudkundige. Hij is geboren in 1766 te Ruckery en in 1834 in Bath overleden. Vanaf 1805 werkte hij als hoogleeraar aan het college der Oost-Indische Compagnie te Haleybury. Met Malthus doet de bevolkingsleer als hoofdstuk der theoretische economie voor het eerst hare intrede.

Malthus heeft geprobeerd om een verklaring te geven van de heerschende armoede. Hij leerde, dat toename van bevolking plaats had volgens een geometrische reeks : 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256. De middelen van bestaan namen echter volgens Malthus alleen toe in een arithmetische reeks : 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. In twee eeuwen zou de wanverhouding worden uitgedrukt door 256 : 9 en in drie eeuwen 4096 : 13.

Latere economisten zijn hierdoor gekomen tot de leer van de geboortebeperking.

Wat Neo-Malthusianisme heet, is dus eigenlijk vreemd aan de leer van Malthus. Malthus heeft wel gesproken over moral restraint (zedelijke onthouding) en over beheersching vóór en in het huwelijk, maar hij heeft niets te maken met de aanprijzing van de schandelijke middelen, die de geboorte zullen beperken.

Malthus heeft het mis gehad. Het is wel waar, dat de bevolking van de beschaafde landen verbazend is toegenomen, maar men moet niet vergeten, dat ook de productie verbazend is toegenomen.

Door intensievere bearbeiding van den bodem, door het gebruik van kunstmeststoffen, door industrialisatie van den landbouw, is de opbrengst per hectare ook verbazend toegenomen. Ja, de toename is veel en veel grooter, dan Malthus zich had voorgesteld.

Van Katholieke en Christelijke zijde is de theorie van Malthus heftig bestreden. Maar ook onder de Socialisten vindt Malthus vele geharnaste bestrijders. Geen wonder! De Socialistische oppositie tegen Malthus vindl haar wortel in de stelling, dat de armoede van de arbeiders te wijten is niet aan de karigheid der natuur, doch aan de verkeerde maatschappelijke organisatie.

Nu moet ge echter niet denken, lezers, dat de Neo-Maltiiusianisten, die de geboorte door ingrijpende middelen willen beperken, enkel maar gedreven worden door de begeerte naar het heil van de menschheid. Achter dit beginsel schuilt een grof egoïsme. In vele gezinnen wil men geen kinderen meer hebben. Het kost te veel geld om kinderen te hebben en om die kinderen op te voeden. Men voelt zich door de kinderen te veel aan handen en voeten gebonden. De uithuizige moderne vrouw, beschouwt een kind als een blok aan het been, hetwelk de vrije beweging op den weg der genietingen maar al te zeer belemmert.

Velen begeeren wel de lusten van het huwelijksleven, doch van de lasten wil men niet weten. Men beschouwt kinderen als een last. Sommige kapitaalkrachtige menschen zijn bang, dat hun nalatenschap in te veel deelen moet worden gesplitst, als er veel kinderen als erfgenamen zullen optreden. Men gaat liever naar de bioscoop en naar allerlei vermakelijkheden. Men wil volop van het leven genieten. Men sluit eenvoudig de deur en gaat het mondaine leven in, zonder iets achter te laten, waarover men zich zou hebben te bekommeren. Niet allen gingen zoo ver. Er zijn gezinnen, waar men één of twee kinderen wilde hebben. Dus niet de Heere bepaalt den kinderzegen, maar de man en de vrouw stellen beiden vast, hoeveel men er hebben wil. Als men mij vraagt, hoe het komt, dat het Roomsch Katholicisme zoo hard vooruit gaat en waarom het Protestantisme in het Protestantsche Nederland misschien over weinige tientallen jaren het onderspit zal moeten delven, dan kan daar maar één afdoend antwoord op worden gegeven : het Neo-Malthusianisme heeft op ons Roomsch-Katholiek volksdeel nog maar weinig invloed gehad. Op het Protestantsche deel echter des te meer. Zullen de volkeren van West-Europa voortgaan om zich zelf te vernietigen? Gezinnen met drie kinderen verzekeren nog geen voldoenden aanwas.

Twee van de drie kinderen kunnen in getal de ouders vervangen. Het derde kind zou voor de uitbreiding wezen. Maar men bedenke, dat er ook tal van menschen zijn, die nimmer in het huwelijk treden. Ze begeeren den huwelijken staat niet of zijn er door lichaamsgebreken niet toe geschikt. Tal van kinderen en jonge menschen sterven weg zonder den huwbaren leeftijd te hebben bereikt.

Sommige huwelijken blijven kinderloos. In een land als Frankrijk, vooral in de Seine-departementen laten zich de funeste gevolgen van het Neo-Malthusianisme reeds geducht gevoelen. Menig ouderpaar werd door God zwaar gestraft. Het eenigste kind, wat men wilde hebben (en meer niet), kan ook door den onverbiddelijken dood worden weggenomen. Wat dan ? En dat misschien op een leeftijd, waarop er nooit meer verwachting zal zijn, dat God nog een nieuw zaad zou stellen in de plaats van het gestorvene.

Lezers, wij gelooven, dat men niet mag ingrijpen in de ordinantiën Gods. Zeker, als de moeder zwak is, kan er gevaar voor haar leven dreigen door het al te spoedig herhaalde moederschap. Gebed en onthouding zullen echter dan de eenige zedelijk' geoorloofde middelen mogen zijn.

Men vergete voorts niet, dat het gebod : Gij zult niet dooden, ook van toepassing is op de nog niet geboren vrucht. Sla nu echter eens Gods Woord op en lees eens in uw bijbel, wat God van den kinderzegen zegt.

Dan denk ik eerst aan dien schoonen honderd en acht en twintigsten psalm. Met recht hebben de opstellers van het huwelijksformulier dezen psalm opgenomen in dat bekende formulier. Schoon luidt het : Want gij zult eten den arbeid uwer handen ; welgelukzalig zult gij zijn en het zal u welgaan. Uwe huisvrouw zal wezen als een vruchtbare wijnstok aan de zijde van uw huis, uwe kinderen als olijf planten rondom uwe tafel. Wat een schoon beeld : de vrouw wordt vergeleken met een vruchtbare wijnstok. Ja het moederschap is het vruchtdragen van den wijnstok. Wat is het heerlijk, als een huwelijk met kinderen wordt gezegend ! Wat is een echtpaar rijk, als de kleine voor het eerst den naam van vatder of moeder weet te zeggen. Welk een heerlijke taak rust er op de schouders van de vrouw! Wat is haar taak veelomvattend! Wat al huishoudelijke zaken vragen elk uur van den dag hare aandacht. Als ge de moeite wilt nemen om na te lezen, wat er in het slot van het Spreukenboek over de deugdelijke huisvrouw wordt gezegd, dan wordt het u onmiddellijk al duidelijk, dat de vrouw er niet maar alleen voor is om het geslacht voort te planten.

Zooals moeder de kleintjes des avonds en des nachts telkens weer onder dekt, dekt niemand ze onder. Wie zit en waakt bij de ziekbedden van de kleintjes ? Ja, ik durf gerust te zeggen, dat ook de oudere kinderen in dagen van krankheid het liefst moeder bij hun bed zien zitten.

Ik hoorde kort geleden van iemand, die werkzaam was geweest in een tehuis ter verzorging van oud-Indische militairen, dat die oude strijders, als ze door ziekte of door ouderdomsgebreken bedlegerig zijn geworden, nog vaak om hun moeder roepen, hoewel die in de meeste gevallen al tientallen jaren geleden het tijdelijke met het eeuwige hebben verwisseld.

Het lijkt wel heel mooi, als een vrouw op het kantoor achter de lessenaar zit, maar wilt ge een vrouw zien in haar levenselement, zie dan de zorgende huisvrouw, de blijde moeder van kinderen. Zij zet zoodanig haar gevoelig stempel op hare kinderen door de geheele opvoeding, dat zelfs een afgeleefde grijsaard, die bijkans alles is vergeten, toch nog aan zijn lieve moeder denkt. Wat een schoone beeldspraak gebruikt de dichter ook van de kinderen. Hij vergelijkt ze met die frissche groene olijfstekken.

Wat is het heerlijk voor de ouders, om al die monden te zien gaan van al de kinderen. Wat een heerlijk gezicht om ze allen rond de tafel te zien zitten ! Wat leven ze uit den korf zonder zorgen ! Ze komen thuis met de gescheurde broek en mei hongerige magen. En ze vragen niet of moeder wel geld heeft om een nieuwe broek te koopen en of vader wel geld heeft verdiend om het moeder te kunnen geven. Ze leven in het volle vertrouwen, dat vader en moeder voor alles zorgen zullen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen