Nood in Finland.

In het Weekblad der Ned. Hervormde Kerk schrijft prof. dr. S. F. H. J. Berkelbach van der Sprenkel te Utrecht het volgende :

„Van de week ontmoette ik enkele dagen achtereen prof. Gulin van de theol. faculteit in Helsinki. Hij was slechts voor ruim een week buiten Finland en natuurlijk vol verhalen. Toen ik hem vroeg naar den Lutherschen bisschop Lethonen, den vroegeren voorzitter van onze sectie op de oecumenische conferentie in Edinburg in 1937, vertelde hij mij, dat het gebied Tampere, aan zijn zorgen toevertrouwd, overvol was met geëvacueerden uit Oost-Finland, en dat hij in het bijzonder aangewezen was voor hun verzorging. Het zevende deel der bevolking, ruim een half miliioen, heeft huis en haard in den steek moeten laten. Uit de sobere, ernstige verhalen van dezen Nieuw-testamenticus, zelf ook met de zijnen geëvacueerd, werd mij duidelijk, dat deze vrouwen, kinderen en oude menschen van de Oostgrens het niet minder moeilijk hebben dan hun mannen en volwassen zonen, die zij als soldaten achterlieten ; zij zijn de stille helden en heldinnen, van wie niet veel ophef gemaakt wordt, maar die zeker geen minder hard lot hebben. Alles hebben ze in de steek moeten laten, met de zekerheid, dat zij van hun have niets zullen terugzien. De zuigelingen hebben zij maar al te vaak onderweg zien bezwijken, met een paar rijdieren en wagens zijn zij Westwaarts getrokken en overal waar maar eenigszins plaats is, zijn zij onder dak gebracht; de mogelijkheid om 't arme restje dat zij meebrachten, met het noodige aan te vullen, is er niet voor ze. Prof. Gulin vertelde mij, hoe merkwaardig de invloed was, die van deze, gewoonlijk streng godsdienstige boerenbevolking uit het Oosten uitging op de veel onverschilliger massa uit het industriegebied, waar zij ingekwartierd waren; er ontstaat een uitwisseling van geestelijke en stoffelijke goederen; de eene helft, die gastvrijheid bewijst, ontvangt een diepen indruk van de andere helft, aan wie zij deze gastvrijheid bewijst; het rustig geloof van deze menschen heeft voor de bevolking, waarmede zij vermengd worden, een bijzondere beteekenis. Hij vroeg mij, of een zoo kerkelijk volk als het Nederlandsche voor deze menschen in 't bijzonder niet iets zou kunnen doen en wees mij den weg, hoe gelden voor dit speciale doel ter plaatse konden komen. Mijnerzijds beloofde ik hem binnen onze Kerk de aandacht op het werk, aan Lethonen toevertrouwd, te vestigen. Deze Luthersche bisschop heeft dagelijks met de moeilijkste en meest hopelooze gevallen te maken. Hier gaat het niet over de strijders, die wapenfeiten volbrengen, maar over de stille, verborgen menschen, die niettemin de kracht van het volk zijn. Zij worden niet verwond, maar zijn reeds verarmd; zij overwinnen niet, maar hebben reeds alles verloren; zij moeten sterk blijven, hoewel zij reeds moesten vluchten; zij brengen geen slagen toe, maar moeten hun zware slagen dragen. Naarmate Lethonen over iets meer middelen zou kunnen beschikken, zou hij iets meer kunnen doen.

Zijn er onder de menschen, die dit lezen, lieden, die voor dit bijzonder terrein van het groote leed, dat geleden wordt, uit hun betrekkelijken overvloed iets afzonderen willen, dan worden zij verzocht het te zenden of te gireeren op postrekening 14464 ten name van ondergeteekende.

Hetgeen ontvangen wordt, hopen wij dan ten spoedigste naar zijn bestemming te zenden, opdat het daar moge medehelpen om in de dringendste behoeften te voorzien".

Wij willen deze oproep van prof. Berkelbach om een gave voor de Finnen, in dezen vorm, gaarne hartelijk aanbevelen. Ieder noteere no. 14464!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen