Voor de Lijdensweken.

Toen Adam en Eva het paradijs uitgebannen werden en hun koninklijke heerlijkheid ter aarde lag, werd tot hen gezegd, dat de aarde hun om hunner zonde wil doornen en distels zou voortbrengen.

Het is dit vonnis, dat aan den tweeden Adam voltrokken werd. Van de doornen, die aan de aarde door de ellende van den zondeval ontsproten, is zijn doornenkroon gevlochten.

De koninklijke heerlijkheid, die aan de gevallen paradijsbewoners ontviel en in haar tegendeel werd verkeerd, is nu de spotmantel, welke den Zoon des Menschen wordt omgehangen.

Hij is gekroond. Hij draagt den purperen mantel maar het zijn de emblemen der verderfenis, de hoon vau den satan aan het gevallen menschenkind, de hoon, waarmee de satan den Zoon des Menschen vervolg, om zoo mogelijk Hem te verworgen onder de angsten en ellenden van de taak, die Hij op zich genomen heeft.

Het zijn niet slechts martelingen. Als martelingen deed dit alles lichamelijk pijn. Maar veel meer pijn, oneindig veel meer pijn deed het zieleleed, dat den Zone Davids werd aangedaan. Achter de uiterlijke handelingen van de soldaten en het volk ligt de felle strijd tusscnen den Beloofde der vaderen en den vorst der duisternis. Het is de ure van den laatste. Hij mag liet alles op den Heiland doen aanloopen. En Hij doet dat met de verfijnde wreedheid van dengene, die weet, waar de slagen het hardste treffen en de kans, zoo deze er is, om den Vorst des levens in den dood te doen ondergaan, het grootste is.

Zie, de mensen ! Ecce Homo ! Het is een woord geworden dat op tal van schilderstukken prijkt, dat in de Christelijke Kerk alle eeuwen door met den grootsten eerbied is herhaald, dat oneindig veel meer diepte heeft, dan Pilatus zelf in de verste verte kon bevroeden. Het is God, die hier spreekt, en in Zijn Woord is de majesteit der eeuwigheid, die het gansche aardsche drama, zooais dat centraal uitloopt op Golgotha, in een enkele uitdrukking volledig belicht :

Zie, de mensch ! De mensch, zooals hij door den zondeval geworden is, een spot en hoon van de koninklijke heerlijkheid, die hij eenmaal in hel paradijs bezat. Nochtans, zie, de mensch ! De tweede Adam, die al dezen spot en hoon draagt en verdraagt, tot in den bitteren en smadeiijken dood des kruises, en dan wederom door deze diepte heen ons als Voleinder en Leidsman op de loopbaan des geloofs de heerlijkheid binnen leidt, waar onze kronen waarachtige koningskronen zijn en onze koninklijke heerlijkheid onvergankelijk is en wij koningen en priesters in alle eeuwigheid mogen zijn.

Zie, de mensch ! De mensch, onzer één, die voor ons in de plaats het uiterste draagt, en door Wien wij de eerkroon dragen, in eeuwigheid, door Hem, door Hem alleen.

Gelooft in den Heere Jezus Christus en gij zult zalig worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen