RONDOM DE LEESTAFEL

OVER DEN DREMPEL, door Willem Kramer. Uitgave: Gébr. Zomer & Keuning, Wageningen.

„Roelie" was het eerste boek van Willem Kramer, „Over den drempel", een vervolgverhaal, is het tweede. De schrijver is blind, is langzamerhand blind geworden, heeft dat intens beleefd als kind, gelijk hij het beschreven heeft in „Roelie" en is daarna naar een school voor blinden, met internaat, gegaan, hetwelk hij hier nu beschrijift in „Over den drempel". Zien blinden ? Natuurlijk niet ! En de bezoekers, vooral de bezoeksters van de school en het internaat, hebben het dan ook telkens over : stakkers! Maar dan moet men dit boek eens lezen, dan zal men bemerken, dat de blinden zien, dat de zienden zoo zielig-medelijdend neerzien op de nietzienden, terwijl de blinden dat voelen en op wondere wijze zien. In dit boek „Over den drempel" bemerken we, dat blinden als Willem Kramer meeleven en alles zien en hooren, alles verwerken en buitengewoon gevoeld weten te beschrijven.

Van het internaatsleven en van de blindenschool worden ook wel dingen gezegd, die minder mooi zijn en geen aanbeveling voor zoo'n Inrichting. Maar nu moet men niet denken, dat deze Inrichting met de vinger is aan te wijzen en dat men zeggen kan : daar staat dat huis en die school ! Natuurlijk niet. Maar we voelen toch wel, dat deze blinde schrijver uitnemend rondgezien heeft in z'n wereldje, waar hij vertoefd heeft, en dat de menschen met oogèn niet altijd zijn voor de niet-zienden, wat ze als opvoeders, wat ze als Christen-onderwijzers moesten zijn. 

Misschien dat we van Willem Kramer nog wel een derde boek krijgen straks ; was „Roelie" de langzaam blind wordende jongen en gaf het boek „Over den drempel" den schooljongen met het; internaatsleven, tusschen vriendjes en vriendinnetjes, het derde boek kan ons dan brengen het leven van een blinde in de maatschappij. Anne de Vries, die het schrijverstalent van zijn leerling Willem Kramer ontdekte, heeft zich niet vergist, toen hij meende, dat een boek van zijn hand een uitgave waard zou zijn.

De Uitgever heeft er voor gezorgd, dat we twee mooie boeken, „Roelie" en „Over den drempel" voor onze boekenkast, maar ook voor Vereenigingsbibliotheek zoo uitnemend geschikt, rijker zijn geworden.

DE JUISTE GEESTELIJKE HOUDING IN TIJDEN VAN SPANNING EN GE­ VAAR, door dr. Joh. van der Spek. Uitg. : A. Voorhoeve, v.h. J. M. Bredée, R'dam.

„De onbewogen, burgerlijk rustige periode lijkt wel voorgoed voorbij. Ik bedoel den tijd tusschen 1871 en 1914. We waren in dien tijd verwend door de vermeende zekerheid en veiligheid, welke deze scheen te bieden voor toen en later. Beide rust en zekerheid, verdwenen — naar het nu wel lijkt — voorgoed", (blz. 7). Daarom is het toch wel zaak, er zich rekenschap van te geven, wat onze houding zal moeten zijn, als straks de spanning nóg meer zal toenemen en het gevaar nóg dreigender zal worden.

„Zich rekenschap geven van spanningen !", dat is het thema van dit boekje. En juist omdat de schrijver, dr. Van der Spek, met zooveel overspannen menschen in aanraking komt, is hij, theoloog-psychiater-geneesheer-directeur van Maasoord, de man om ons te onderrichten hoe we ons 't best kunnen instellen bij dreigend gevaar, „'t Zal een ontstellende noodtoestand worden". „Er is nood op komst !" En daarom moeten wij ons bezinnen op onze geestelijke houding in dagen van spanning en gevaar, (bladz. 12).

„'t Zal om twee dingen gaan. Ik zal u zeggen, wat wij niet moeten doen, wat we zeer stellig niet behooren te doen en dus, om schade voor ons zelf te voorkomen, zeker moeten nalaten. In de tweede plaats zal ik tot u zeggen, wat we wèl moeten doen ; wat we juist niet mogen nalaten", (blz. 16) Niet roekeloos zijn. Roekeloosheid is in eiken vorm en onder alle omstandigheden een ondeugd. We moeten de gevaren heel eerlijk onder de oogen zien. Geen bravour-stemming ! Ook niet speculeeren op de mogelijkheid, dat het gevaar óns niet treffen zal en óns wel zal voorbijgaan. We moeten ons oriënteeren over datgene, wat ons bedreigt. Maar ook moeten we zorgen niet in een paniekstemming te komen. We moeten het hoofd niet kwijt raken. Bij een grooten brand zijn er altijd menschen, die tegen dichte deuren opvliegen. Daarbij moeten we de rust vooral in ons gezin bewaren. Vaders — èn moeders! — hebben hier een gewichtige taak. Sensatie is vermeerdermg van angst. Waarbij velen soms neiging betoonen zich met griezelige dingen bezig te houden. Ze spreken soms van „eens lekker griezelen". En zij zoeken bij voorkeur de plaatsen, waar iets te griezelen valt. (blz. 23). Onware geruchten worden dikwijls met plezier verspreid, om alles in angst te brengen en spanning te veroorzaken. Doet er niet aan mee ! Angst is zeer infecteus. Probeert daarom den angst af te leiden. En de eenzamen moeten in deze worden bijgestaan. De angst is zoo'a slechte raadgever. Daarom moeten we rustig de dingen ontleden en ons oriënteeren op de werkelijkheid ; en dan niet doen als de struisvogel, die — zooals het heet — z'n kop in 't zand steekt, als er gevaar dreigt. Bant den angst weg, laat de vrees niet toe in uw hart. Uw twee oogen open, gericht op het gevaar ; en overwint dit door uw geestelijke houding daartegenover, (blz. 29).

In dezen toon schrijft dr. Van der Spek en het gaat dan excelsior. Het gaat om de grootste gevaren, waar de dood dreigt en de geestelijke houding d£n door ons aan te nemen. „Gelukkig is hij, die leert sterven, dewijl hij leeft, en zich tot God, ons aller Erve, vroeg begeeft". (Valerius).

Men zal goed doen dit boekje in deze dagen van spanning en angst bij velen, eens rustig te lezen. Het is keurig uitgegeven, in rustigen stof-omslag.

PERSOONLIJKE ONSTERFELIJKHEID, door dr. J. Kooy, Ned. Herv. pred. te Amsterdam. Uitgave : H. Veenman & Zonen, Wageningen.

Dit belangrijke boek gaat over de persoonlijke onsterfelijkheid ; over het leven na den dood ; en dan over het persoonlijke hierbij. Er is geen volk, waar de onsterfelijkheidsgedachte niet gevonden wordt, alle religies getuigen van een leven na dit leven. Maar hoe ? Dr. Kooy vertelt er ons van wat betreft de Chineezen, Babyloniërs, Egyptenaren enz. En niet alleen de antieke wereld hield zich met deze dingen bezig ; de moderne filosofie interesseert zich er bijzonder voor. Spinoza, Schopenhauer, Ellen Key, Keyserling enz. geven beschouwingen en gedachten en voorstellingen te over. De mensch is voor een eeuwigheid geschapen. Maar het Christendom staat hierbij geheel afzonderlijk met eigen overtuiging en voorstelling, waarbij het om dezelfde dingen gaat, maar ze worden heel anders benaderd en belicht en geleerd, waarbij de realiteit der zonde en de werkelijkheid en waarheid van het eeuwige leven in Jezus Christus, onzen Heere, altijd uitkomt en in het middelpunt staat. En het is Gods Woord, dat ook hier weer de lamp voor onzen voet en het licht op ons pad wil en moet zijn.

Hier liggen vele dingen, die zwaar zijn om te verstaan. Tenslotte gaat het ook niet om denkproblemen, maar om geloofszaken. En dr. Kooy bespreekt en verdedigt de dingen bij 't licht van Gods Woord. Als het gaat over ziel en lichaam, over tijd en eeuwigheid, over leven en sterven, is voor dr. Kooy de Schrift tot bron en regel. Waarbij telkens allerlei moet worden afgewezen wat vooral op dit terrein zich presenteert, soms ook van Christelijken kant.

Wij bevelen dit boek van dr. Kooy gaarne hartelijk aan. Natuurlijk zal de schrijver zelf ook wel van oordeel zijn, dat hier het laatste woord nog wel niet gesproken zal zijn over lichaam en ziel, over dood en eeuwigheid, over wat hier heet „persoonlijke onsterfelijkheid", maar wij zijn den schrijver zeer dankbaar, dat hij dit belangrijke en moeilijke onderwerp zoo heeft willen behandelen.

Laat ons uit sympathie hier iets overnemen uit het „Woord vooraf", waaruit we dan tegelijk hooren hoe dit boek ontstaan is.

Een lezing, gehouden in de Amstelkerk te Amsterdam op 27 Jan. 1938, is de aanleiding geworden van de samenstelling van dit boek. Het onderwerp, dat toen werd aangesneden, liet mij niet los. De behoefte drong, nader in te gaan op allerlei gegevens en vragen, die met de belijdenis van de persoonlijke onsterfelijkheid samenhangen.

Een leidende gedachte van het geheel is de overtuiging, dat wij algemeen de behoefte aan inzicht in het leven na dit leven constateeren, terwijl niets en niemand bij machte is deze behoefte te bevredigen. De wereld, de ervaring en ons menschelijk kenvermogen, laten hopeloos in de steek, zoodra 't gaat om de kennis van God en van het levensrijk dat wij achter, boven of na dit leven vermoeden. Wij mogen de vragen hebben, maar God alleen heeft het antwoord ; Doch Hij geeft deel aan dit antwoord. Dat is Zijn genade. Wij vernemen het, door het geloof, uit het evangelie, dat in Jezus Christus zijn helderheid en vastheid heeft, enz.

Het is een hoogstaand boek, dat den Schrijver eert en den lezers tot veel onderwijzing kan zijn ; dat ook prikkelen kan tot nader onderzoek — als dat dan maar, naar het woord van den Schrijver, — bij het licht van Gods Woord geschiedt. Het boek is keurig uitgegeven bij Veenman & Zonen te Wageningen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen