KERKELIJKE RONDSCHOUW

DE WAARHEID

Marnix van St. Aldegonde heeft niet alleen tegen de Roomschen, maar ook tegen de geestdrijvers geschreven, zijnde menschen, die Gods Woord niet beluisteren in de Schrift, maar in hun eigen hart, levend bij „inwendig licht". Tot dezulken heeft hij een woord van vermaning gericht in zijn geschrift : ,,Onderzoekinge ende grondelijke wederlegginge der Geestdrijvische Leere". Wij schrijven een stukje uit dat Woord van Vermaan over :

„Voorwaar degenen, die alleen Christenen zijn, omdat zij in de Christenheid geboren zijn ende alzoo van hare jeugd af onderrechted, dat die leere de waarachtige ende zaligmakende leere zij, zonder dat zij een getuigenisse des Heiligen Geestes in haar herten hebben van de waarheid haars geloofs, die hebben gansch geen grond noch zaligmakend geloove. Want als zij onder de Turken ofte Joden geboren waren, zoo zouden zij op denzelven grond ook het Turksche oft het Joodsche geloove hebben aangenomen : zoodat zij die waarheid niet aannemen omdat het de waarheid is, maar zij willen dat het de waarheid zij, omdat zij het hebben aangenomen ende daarin van jonks af onderrichted zijn geweest, even als oft hare imeeninge ende goeddunken ware den regel ende richtsnoer der eeuwige waarheid Gods. Dit is geen geloof, maar een verwaande vermetelheid, met dewelke zich een sterfelijk mensche in de plaats van God stelt ende zich tot een rechter der waarheid wil maken.

Maar een oprecht Christ-geloovige heeft de leere Christi in zijn herte verzegeld deur den geest Gods ende ziet niet op het vleesch noch op het bloed, maar ziet alleen op God ende op de getuigenissen des Geestes, die in zijn herte roept : Abba, Vader !

En daarom, zóó verre is 't vandaar, dat hij dat om der menschen wille gelooft, die hem verklaard hebben, dat het zij de leere der Apostelen ende Evangelisten, dat hij 't zelve ook eigenlijk niet gelooft om der Apostelen ende Evangelisten wille, die het beschreven hebben : want wij moeten deze verzekerdheid in onze herten hebben, dat al ware het nooit bij geschrifte gesteld, of dat Judas de verrader het geschreven hadde, ja de Duivel uit de helle, ende dat de geheele wijde wereld daar tegen strede ende zeide dat het gelogen waar', zoo zouden wij het nochtans voor de eeuwige ende onveranderlijke waarheid ende voor het zaligmakende Woord Gods aanveerden.

Dat zulks waar zij, blijkt uit hetgene dat Paulus zeit ende tweemaal verhaalt, dat, indien hij zelve oft een Engel uit den Hemel ons eenig ander Evangelium verkondigde dan hetgene is, dat hij verkondigd hadde : zóó verre is het dat men het om zijns persoons oft om der waardigheid van een Engel zoude behooren aan te nemen, dat men het ook voor eenen grouwel zoude moeten houden ende geheellijk verfoeien. Waarmede ons klaarlijk te kennen wordt gegeven, dat het zaligmakende geloove geenszins en is gevestigd op de waardigheid der personen, die het verkondigen, maar al zijn geloofwaardigheid heeft van den eeuwigen ende levendigen God, wiens woord ende waarheid het is. Ja, ik zegge nog meer, dat het zoo verre van daar is, dat wij het eigentlijk gelooven om Pauli wille, dat ook ter contrarie Paulus geen geloove noch geene waardigheid bij ons en zoude hebben, was het niet, dat hij deze leere getrouwelijk ende eenvuldiglijk hadde voorgedragen, gelijk ze hem van God was toevertrouwd. Zoo verleent Paulus zijn leere eigentlijk de geloofwaardigheid niet, maar de leere maakt Paulus geloofwaardig. Hetzelve is van alle andere menschen, want hoe dichter zij haar houden bij den eenvoudigen grond dezer leere, hoe meer geloofs ende waardigheids zij in de Gemeente Gods gewinnen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen