Uit het kerkelijke Leven.

De volgende oproep tot kerkelijke actie werd in verschillende kerkelijke bladen opgenomen :

Oproep tot Kerkelijke Actie.

In de geweldige dagen van heden, waarin de oordeelen Gods zwaar gaan over de wereld, wordt óók Zijn Stem openbaar in onze Ned. Herv. Kerk. Hij vraagt ons méér dan ooit, naar ons geloof: „Maar gij, wie zegt gij, dat Ik ben? " En dan moet de Hervormde Kerk spreken. Het éénige antwoord geven, dat afdoende is in leven en in sterven: „Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods".

Elk ander antwoord, hetwelk Christus, den Verlosser, niet erkent als Profeet, Priester en Koning, is in wezen goddeloos. Maar dit ééne antwoord vraagt aan onze Kerk dan ook een belijdenis, in welke zij waarlijk één is. En deze ééne belijdenis kan er komen door Reorganisatie. Men moge dit uit zelfbehoud dan onnoodig, gevaarlijk, of zelfs Kerkvermoordend noemen, het is de éénige aangewezen weg om de Kerk te brengen tot de zuivere verkondiging — en onder de tucht — van het Woord Gods. Onlosmakelijk hiermede verbonden is de eisch van hereeniging met de Geref. Kerken. Nu of nooit. God spreekt: „Opdat zij allen één zijn". Niet een schijneenheid, waarbij! allerlei wind van leer in de Kerk wordt gekoesterd, doch een éénheid, vastelijk gegrond op één Gereformeerde belijdenis, welke op haar beurt rust op het onfeilbare Woord Gods. Daarom mag die belijdenis ook alléén gehandhaafd of, zoo noodig, herzien worden, met beroep op dat Woord van God. Moge de Almachtige de harten bewegen, opdat wij en onze broeders elkander in Christus vinden mogen en samengevoegd worden tot de Eéne, Heilige, Algemeene, Christelijke Kerk met Jezus Christus als Hoofd en Heere.

Allen, die instemmen met bovengenoemd streven, worden verzocht hun naam en adres (uitsluitend schriftelijk) in te zenden bij : M. Paans, Beetslaan 19, Rijswijk (Den Haag).

Alle persorganen worden beleefd verzocht, dit artikel te willen overnemen.

In aansluiting daarop nemen wij ook het volgende bericht op. (N.c.p.) :

Wij ontvangen van Ds D. A. van den Bosch, Ned. Herv. pred. te Den Haag en Ds P. J. Kromsigt, emeritus pred. te Den Haag, beiden leden der Confessioneele Vereeniging, de volgende publicatie : Aan de synodale „Commissie voor kerkelijk overleg", welke in de laatste week van Augustus bijeenkomt, zal een schrijven worden gericht, bekrachtigd met de namen en adressen van allen, die hiermede hun instemming betuigen. Bedoeld schrijven luidt als volgt:

1e. Aan de Synode der Nederlandsche Hervormde Kerk betuigen wij onzen grooten dank voor het j.l. door haar uitgesproken getuigenis en bidden haar toe, dat zij op den ingeslagen weg moge voortgaan, het oog daarbij gevestigd houdend op den Voleinder des geloofs : Jezus Christus.

2e. Met de meeste klem dringen wij aan tot krachtige aanvatting der reorganisatie, op den grondslag en de wijze, nagestreefd door „Kerkherstel".

3e. Hierbij wordt de hoop uitgesproken, dat elke kerk voor zich diepen ernst zal maken met de evenzeer tot haar gerichte eisch tot bekeering, daar wij allen liggen onder het oordeel Gods.

4e. Met kracht dringen wij aan op innige samenwerking met alle Kerken, die Christus, onzen Koning, Profeet en Priester belijden, als de algenoegzame grond der zaligheid en den bijbel erkennen als het onfeilbare Woord van God.

5e. Zij het Uw streven, om op bovenbedoelde wijze uiteindelijk te komen tot hereeniging van alle geloovigen tot ééne, heilige, algemeene. Christelijke Kerk met Jezus Christus als hoofd en Heere.

Allen, die instemmen met het bovenstaande, worden dringend verzocht, hun naam en adres met spoed — uitsluitend schriftelijk — in te zenden bij : M. Paans, Beetslaan 19 te Rijswijk (Den Haag). De inschrijving wordt gesloten op Zaterdag 24 Aug. 1940. Men stelle echter niet uit tot het laatst, maar schrijve onmiddellijk!

De eerste oproep spreekt van hereeniging met de „Geref. Kerken''. De tweede dringt aan op „innige samenwerking met alle Kerken, die Christus, onzen Koning,  Profeet en Priester belijden als de algenoegzame grond der zaligheid en den bijbel erkennen als het onfeilbare Woord van God''. Dat is dus breeder dan het eerste, dat strikt genomen alleen hereeniging van de Hervormde Kerk met de Gereformeerde Kerken noemt. Wij nemen echter aan, dat de opsteller ook een breeder verband op het oog heeft, n.l. van Kerken, welke hij zich voorstelt op één gereformeerde belijdenis te kunnen vereenigen of hereenigen. Deze opvatting komt dan meer overeen met het onder 4e omschrevene van het tweede stuk.

Een andere vraag echter is, of (Prof.) K. D(ijk) in de Bazuin van 23 Aug. j.l. de bedoeling van dezen oproep getroffen heeft, als hij spreekt van ,,eenheid op de basis der gereformeerde belijdenis". Hij denkt daarbij aan de gereformeerde belijdenis, die er is, welke nog altijd de belijdenis der Hervormde Kerk is en waarop ook de Gereformeerde Kerken, de Christelijke Gereformeerde Kerk, de Gereformeerde Gemeenten en welke Kerkcn of verbanden verder konden genoemd worden, staan.

De heer Paans echter spreekt over een belijdenis, die er komen kan door Reorganisatie, terwijl de tweede oproep onder ten 2e. aandringt tot krachtige aanvatting der reorganisatie op den grondslag en de wijze, nagestreefd door „Kerkherstel". Daarmede stemt overeen, dat in het eerste stuk gesproken wordt van een eenheid op één gereformeerde belijdenis, niet op de gereformeerde belijdenis.

Men zou mogen verwachten, dat allen, die de gereformeerde belijdenis aanhangen, hun medewerking niet zullen onthouden aan het streven om tot innige saamwerking te komen, zoo mogelijk tot één kerkverband. Of zij echter ook genegen zullen zijn een belijdenis, die er komen kan door Reorganisatie, (n.l. in de Hervormde Kerk en op den grondslag en de wijze, nagestreefd door „Kerkherstel") in te wisselen voor de Drie Formulieren van Eenigheid en als de ééne gereformeerde belijdenis te aanvaarden, is zeer twijfelachtig. Tenzij — en dan wordt de zaak heel anders — zulk een reorganisatie de gereformeerde belijdenis, die wij hebben en welke nog altijd de confessie der Hervormde Kerk is, tot haar recht wil doen komen en doen handhaven. Indien dit laatste het geval mocht zijn en de Hervormde Kerk naar haar belijdenis kon leven, zou de voornaamste hinderpaal tot samenwerking en hereeniging der gereformeerde kerken zijn weggenomen.

Hoezeer wij het streven naar saamwerking en vereeniging van alle gereformeerden in één kerkverband van harte toejuichen, houden wij het toch voor den rechten weg dit te zoeken op den gemeenschappelijken grondslag, die er is, n.l. de Drie Formulieren van Eenigheid.  Zal dit echter met den gewenschten uitslag bekroond worden, dan make ook de Hervormde Kerk ernst met haar belijdenis. Indien dat geschiedt, kan men ten aanzien van de gescheiden kerken ook van hereeniging spreken en behoeft het niet bij spreken te blijven, maar is er ook hoop op verwezenlijking.

Met een streven naar eenheid op de basis der gereformeerde belijdenis kunnen wij gaarne instemmen, doch, als men een grondslag wil vinden in een soort van nieuwe belijdenis, die er door reorganisatie komen kan, zullen daartegen uit verschillend oogpunt bezwaren rijzen, die bedenkelijk zijn voor de eenheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen