De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kerk, School, Vereeniging

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kerk, School, Vereeniging

9 minuten leestijd

beroepingswerk e.d.

Nederlandsche Hervormde Kerk.

Drietal te Ommeren : cand. P. H. de Bres te Oegstgeest; H. van 't Hof, cand. en hulppred. te 's-Gravenhage, en Mr J. Schoenmaker, cand. en hulppred. te Schiedam.

Beroepen te Leiden D. J. Vossers te Vlissingen — te Vlaardingen (vac. Heijer) A. J. Brinkman te Zegveld — te Oldemarkt (toez.) J. Hoogenkamp te Hindeloopen — te Apeldoorn (vac. Westerman Holstijn) W. A. Zeydner te Rotterdam — te Nederhorst den Berg J. J. Zorgen te Kloosterhaar — te Westbroek E. van Asch te Sommelsdijk — te Giessen Nieuwerkerk cand. J. C. Stelwagen te Driebergen.

Aangenomen naar Niehove (Gr.) cand. K. P. van der Graaf, hulppred. te Eenum.

Bedankt voor Zwolle A. T. W. de Kluis te Rotterdam — voor Tolbert (toez.) W. G. van der Lecq te Boyl — voor Opheusden A. Vroegindeweij te Loon op Zand — voor Surhuisterveen J. de Bruyn te Gasselte — voor Oldebroek (toez.) J. W. van der Linden te Kootwijk.

Gereformeerde Kerken.

Viertal te Enter (Ov.) : W. B. den Brave te Twijzelerheide ; H. J. Meyerink te Drogeham; G. van 't Riet te Goor en A. J. W. Vogelaar te Lemelerveld.

Beroepen  te Santpoort H. J. ten Brink te Twijzel.

Christelijke Gereformeerde Kerk.

Beroepen te Bunschoten J. M. Visser te Midwolda.

Bedankt voor Den Haag-Oost J. M. Visser te Midwolda.

Gereformeerde Gemeenten.

Bedankt voor Lisse H. Ligtenberg te Kampen.

Toegelaten.

Door het Prov. Kerkbestuur van Overijssel zijn toegelaten tot de Evangeliebediening in de Ned. Hervormde Kerk de h.h. E. J. Eichhorn te Delft en J. C. E. Pik te Nieuw-Dordrecht, resp. cand. van de Rijksuniversiteit te Leiden en te Utrecht.

Door 't Prov. Kerkbestuur van Drenthe werd toegelaten de heer C. E. van Voorthuyzen, cand. van de Rijksuniversiteit te Utrecht, wonende te Nijkerk (Gld.).

Door het Prov. Kerkbestuur van Groningen werd toegelaten de heer P. Dijkstra, cand. aan de Rijksuniversiteit te Groningen, wonende te Huizen.

Door het Prov. Kerkbestuur van Zeeland werd toegelaten de heer J. C. Stelwagen, Prins Hendriklaan  19 te Driebergen.

Door het Prov. Kerkbestuur van Utrecht Mr G. A. Alma, cand. te 's-Gravenhage.

Door het Prov. Kerkbestuur van Groningen de heeren A. P. v. d. Haas te Leiden, cand. aan de Rijksuniversiteit te Leiden en C. C. Blitz te Nieuwersluis (Utr.), cand. aan de Rijksuniversiteit te Utrecht.

Ds I. Kievit.

Op 28 Nov. herdenkt Ds L Kievit, Ned. Herv. pred. te Baarn, den dag waarop hij vóór 25 jaren tot zijn ambtswerk werd ingeleid.  Hij werd geboren in 1887, werd candidaat in Zeeland in 1915, in welk jaar hij intrede deed te Garderen. Deze gemeente diende hij tot 1918, toen hij naar Benschop ging. Twee jaar later ging hij naar Lunteren en vandaar trok hij naar Baarn, waar hij op 4 Nov. 1923 intrede deed.

Ds. Kievit geniet in de kringen van den Gereformeerden Bond in de Ned. Hervormde Kerk groote bekendheid. Hij is hoofdredacteur van het Gereform. Weekblad.

Scheef gezien.

Ds Chr. W. J. Teeuwen schrijft in de Geldersche Kerkbode het volgende over de verhouding tusschen de Gereformeerde Kerken en de Christelijke Gereformeerde Kerk:

Nog eens — wij hebben elkander veel te scheef gezien. De bril  "wantrouwen'', die wij allen droegen, verdraaide onze oogen veel te zeer. En daar moeten wij nu mee beginnen : God vragen, God dagelijks vragen, dat Hij die ellendige bril wil wegnemen en voorgoed stuk breken. En bovendien — alle zelfverzekerdheid loslaten. Wij gereformeerden hebben ons er terdege rekenschap van te geven, dat wij ook voor den opbouw van ons geloofsleven onze Christelijke Gereformeerde broeders en zusters noodig hebben. Het is de heerlijkheid der prediking, wanneer zij telkens met nadruk wijst op het „bergen zullen wijken en heuvelen wankelen, maar het Verbond Mijns vredes zal niet wankelen, zegt de Heere, uw ontfermer" ; maar het is evenzeer de heerlijkheid der prediking als zij het gelijke accent laat vallen op de noodzakelijkheid van wedergeboorte en bekeering, zonder welke niemand het Koninkrijk zal binnengaan. Het is vooral op dit laatste, dat in Christelijke Gereformeerden kring steeds de nadruk gelegd is, een nadruk, (ik zeg een nadruk, niet een waarheid), die ook wij niet missen willen zonder groote schade van ons geestelijk en kerkelijk leven. Zoodat ik alleen maar zeggen wil : broeders, wij hebben elkander noodig. Veel meer noodig, dan wij vaak wel inzien. Hoe meer wij elkander opzoeken in Christus, des te meer zullen wij het ook zien, wat wij in dezen tijd voor den opbouw van elkanders geestelijk leven onder Gods zégen mogen zijn.

Scheiding — beteekent voor weerszijden altijd verarming. Samenbinding in Christus — altijd verrijking. Wat zou het heerlijk zijn, als de gemeenten eens samen konden komen om gezamenlijk te bidden voor — de hereeniging. Dit lijkt mij van grooter beteekenis dan kanselruil of onderlinge, synodale besprekingen. Gezamenlijk bidden om hereeniging. Kan dit niet, dan staan wij voor God nog niet op onze plaats. En verder — laat onze prediking ook ten volle ernst maken met de schuld der gedeeldheid voor eigen portie. Laat ons niet vergeten : wij zijn uit elkander gegaan in een veelszins burgerlijk zelfvoldanen tijd. In zulk een tijd raakt men eerder van het goede spoor af, dan men zelf weet. Maar het is voor mij de vraag, of men bijvoorbeeld in dezen tijd, waarin Gods oordeelen en gerichten op de wereld zijn, het wel op een scheiding zou durven laten aankomen.

Conferentie der Nederlandsche Christen Studenten Vereeniging.

Van 1 tot 3 Nov. hield de Ned. Christen Studenten Vereeniging, afd. Amsterdam, haar jaarlijksche najaarsconferentie; ditmaal in het Broederschapshuis te Bilthoven. Aan deze conferentie namen ruim 60 personen deel, dat is meer dan in andere jaren 't geval is geweest. Eveneens waren aanwezig afgevaardigden van den Vrijz. Chr. Studenten Bond en de Societas Studiosorum Reformatorum.

Prof. Dr J. H. Bavinck sprak over : Jeus is Heer". Spreker betoogde, dat deze belijdenis van de jonge Christelijke Kerk te midden van een Romeinsch imperium dat aan 't ondergaan was door chaos en decadentie, perspectieven opende, waarvan wij niet direct een overzicht hebben. „Jeus is Heer", deze belijdenis beteekent een indpunt, rustpunt en beginpunt van ons even : een eindpunt, waar we Jezus inplaats van onszelf erkennen als Heer: een rustpunt, omdat Hij Heer is over alle dingen in deze wereld; een beginpunt, omdat wij ons leven dagelijks concreet in dienst moeten gaan stellen van Jezus.

Dr K. H. Miskotte hield een rede over : „Rustige waakzaamheid". Spr. zeide o.m. : Wij zijn niet in staat met onze wakkerheid en daadkracht onszelf te kennen, daarvoor is het radicale licht van Christus noodig. Door Christus worden wij critisch ten aanzien van ons leven en de wereldgeschiedeis. De geestelijke slapeloosheid en het lijden veroorzaken zulk een onrust, omdat we nergens meer kunnen schuilen. Het licht in Christus moeten we daarom zoo ernstig nemen, omdat het ons werkelijke rust geeft. Als ons waken is een waken in God, heeft dit waken zin en wordt het tot slaap (als vertrouwen). Zoo is het ook met Kerk en gemeente. Als zij geheel slaapt in God, zal zij waken.

Dr J. Koopmans hield tenslotte een referaat over „Bijbeluitlegging" naar aanleiding van Lucas 11 : 16—30.

Drievoudige heldenmoed van het Protestantisme.

Ds A. G. H. van Hoogenhuyze schrijft onder dezen titel in het Kerkbeurtenblad voor Amsterdam en omgeving 't volgende:

Ieder der hervormers, die God heeft geroepen om in de verduisterde Kerk Zijn licht te doen schijnen, heeft zijn eigen stempel op de reformatie gedrukt.

Luther is de man van het verborgen, innerlijk leven, die het ook in het lijden der vervolging in eigen land uithoudt, daar hij voelt God van harte daar te kunnen dienen, waar zijn vaderland is. En vele protestantsche landskerken en gemeenten deden als Luther, legden voor de machtigen der aarde stoutmoedig hun belijdenis af : „Ik kan niet anders", leefden in stormachtige tijden teruggetrokken, in ootmoed God vertrouwende, bij hun familiebijbel, of bloeiden, den steun genietend van wijze en vrome en machtige vorsten. Herinneren wij ons de veel geleden hebbende Boheemsche Kerk, en Oostenrijksche kerken, het bittere lijden van de Finsche en Baltische kerken. Maar denken wij tegelijkertijd aan de kerken van Duitschland en Scandinavië.

Calvijn buigt zich voor God alleen, een onbuigzame ziel, die alleen voor Gods eer werkt. Hij is bereid om reeds vroeg den wandelstaf te grijpen en zegt, met zijn blik de toekomst doorborend: Mijn ware vaderland is daar, waar ik leven kan ter eere van mijn God". En andere protestantsche gemeenten wandelden naar 't voorbeeld van Calvijn van hun vaderlandschen bodem weg naar een land der godsdienstvrijheid. Denken wij aan de psalmzingende scharen der Hugenoten, aan de Pelgrimvaders, aan de Nederlandsche en Hongaarsche kerken, aan de aanhangers van de patriarchengestalte van een Johannes a Lasco en van een John Knox.

En Zwingli, hij voelde de verantwoordelijkheid van den herder, die de geloovige gemeente samenhoudt, en zoo Gods eer voorbereidt. Hij is bereid voor het aardsche vaderland, zelfs door den dood het hemelsche vaderland te zoeken, omdat hij weet, dat wij als kinderen Gods verantwoordelijk zijn tot den dood toe voor het ons toevertrouwde vaderland en voor ons volk. Naar het type van Zwingli waren er kerken, die in hun devies naast het „voor God en voor het geloof", ook schreven „en voor het vaderland". Denken wij aan het vernietigde protestantisme in Frankrijk, België, Spanje, Italië, Polen, aan de duizenden vermoorde en gekerkerde Hugenoten, aan Willem van Oranje, aan de Hongaarsche vrijheidshelden, aan de honderden protestantsche geestelijken, die in den kerker en naar de galleien zijn gesleept.

Ziehier de drievoudige heldenmoed van het Protestantisme.

Luther heeft de apostolische en oerchristelijke vroomheid weer in het leven geroepen. Calvijn heeft de apostolische en oer-christelijke geloofsbelijdenis weer vervaardigd. En Zwingli versierde zijn tijd met het apostolische en oer-christelijke martelaarschap.

Nederlandsch Bijbelgenootschap.

Het Ned. Bijbelgenootschap deed een geïllustreerd boekje van twaalf pagina's verschijnen, getiteld : Wat ieder van het Nederlandsch Bijbelgenootschap behoort te weten. Op aanvraag aan het Bijbelhuis, Heerengracht 366 te Amsterdam, wordt het aan belangstellenden toegezonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 november 1940

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Kerk, School, Vereeniging

Bekijk de hele uitgave van donderdag 21 november 1940

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's