De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Geen gehoorzaal.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Geen gehoorzaal.

2 minuten leestijd

Iedere kerkganger zou vreemd opzien, indien de predikant zijn prediking inplaats van met „Amen", besloot met „Ik dank U voor Uw aandacht".

En terecht.

Een prediking is immers bediening des Woords. Daarom is de dienaar des Woords geen dank verschuldigd aan de gemeente voor haar opkomst en aandacht, doch èn predikant èn gemeente zijn Hem dank verschuldigd. Die Zijn Woord nog weer bij vernieuwing deed uitgaan.

De kerk is geen gehoorzaal.

Ze is de plaats der samenkomst van de gemeente des Heeren, die er zich van bewust dient te zijn, dat het nederzitten onder het geklank van Gods Woord iets anders is dan het beluisteren van een redevoering. En dat een ambtsdrager, die een prediking brengt overeenkomstig Schrift en Belijdenis, niet op één lijn is te stellen met een of anderen spreker, doch dat hij een gezant van Christus' wege is.

Komt het echter niet vaak voor, dat een kerk als een gehoorzaal en een ambtsdrager als een spreker beschouwd en gewaardeerd wordt? Waardoor niet zelden een zegen wordt gemist.

In het formuliergebed vóór de predikatie staat o.a.: „Open thans den mond Uws dienaars, en vervul dien met Uw wijsheid en kennis, opdat hij Uw Woord zuiver en vrijmoedig verkondige. Bereid ook ons aller harten, opdat wij datzelve hooren, verstaan en bewaren mogen. Schrijf Uw wetten (naar Uw belofte) in de tafelen onzer harten, en geef ons lust en kracht daarin te wandelen, tot prijs en eer Uws Naams en tot stichting Uwer gemeente".

Zou deze voorbede bij de gemeente niet te veel ontbreken?

En toch, een kerkgang en een voorbede in dezen geest dienen gepaard te gaan. Dan beschouwt men vanzelf de kerk niet meer als een gehoorzaal en beluistert men in het „Amen'' aan 't einde der prediking:

„God zal Zijn Waarheid nimmer krenken; Maar eeuwig, Zijn Verbond gedenken. Zijn Woord wordt altoos trouw volbracht. Tot in het duizendste geslacht, 't Verbond met Abraham, Zijn vrind, Bevestigt Hij van kind tof kind".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 november 1940

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Geen gehoorzaal.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 november 1940

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's