Kerk, School, Vereeniging

Nederlandsche Hervormde Kerk.

Beroepen te Noorden (Z.-H.) en te Poederooyen cand. J. C. Stelwagen te Driebergen — te Stavenisse (toez.) A. H. Sonnenberg te Molenaarsgraaf.

Aangenomen naar Nieuw-Weerdinge cand. J. W. Beerekamp te Nunspeet — naar Groot-Schermer F. Bobbeldijk, cand. te Amsterdam — naar Leiden D. J. Vossers te Vlissingen.

Bedankt voor Bennekom J. W. v. d. Linden te Kootwijk.

Gereformeerde Kerken.

Tweetal te Avereest J. Blauw te Echten en P. van Til te Een-Veenhuizen.

Drietal te Zonnemaire cand. G. van Doornik, hulppr. te Winschoten, cand. L. v. d. Linde te Wemeldinge en cand. E. Torenbeek, hulppr. te Rotterdam-Delfshaven.

Beroepen te Zonnemaire cand. L. v. d. Linde te Wemeldinge — te Waardhuizen (gem. Almkerk), L. Selles, cand. te Kampen — te Heteren (in combinatie met Randwijk) H. J. Lambers Heerspink, hulppred. te Ede.

Aangenomen naar Amsterdam-C. (vacature-wijlen J. L. Schouten) M. B. van 't Veer te Groningen — naar Scherpenzeel (Geld.) J. C. Jonkers te Abcoude.

Gereformeerde Gemeente.

Beroepen te Vlaardingen A. de Blois te Gouda.

Bedankt voor Giessendam J. v. d. Berg, te Krabbendijke.

Geslaagd.

Geslaagd voor het examen godsdienstonderwijzer de heer C. Hegeman te Noordwijk, Beeklaan 1. „Bloem en Duin", Telef. 435.

Jubileum Ds I. Kievit.

Op 28 November heeft Ds I. Kievit, Ned. Herv. predikant te Baarn, zijn 25-jarig ambtsjubileum herdacht. In verband hiermede was het „Gereformeerd Weekblad", waarvan Ds Kievit hoofdredacteur is, voor een groot gedeelte aan den jubilaris gewijd.

In een hoofdartikel herinnert Ds K. J. v. den Berg van Amersfoort aan dien kouden winter-Zondag in 1915, toen hij candidaat Kievit te Garderen tot het heilig dienstwerk mocht inleiden. „De beteekenis van den 25-jarigen arbeid van Ds Kievit, zoo schrijft Ds v. d. Berg, ligt in de bijzondere gaven van hart en hoofd door God hem geschonken. Hierdoor heeft Ds Kievit niet alleen in zijn gemeenten grooten invloed uitgeoefend, maar ook daarbuiten, ook op collega's. Als van God geleerd, theoloog, scherp onderscheider, geboren docent, vaardig schrijver, standvastig verdediger zijner overtuiging, kon het niet anders of Ds K. moest meer dan gewonen invloed hebben."

In een ander artikel wordt gewezen op den gezegenden arbeid van den jubilaris in zijn tegenwoordige gemeente. Onder zijn krachtige medewerking werd te Baarn het gebouw „Calvijn" gesticht, zoodat de gemeente eiken Zondag tweemaal onder de bediening van het Woord Gods op mocht gaan, hetwelk thans, na zeventien jaren, nog steeds voort mag gaan onder de gunste des Heeren, terwijl de opkomst der gemeente, zoowel des morgens als des avonds, goed mag worden genoemd.

Verder werden nog opgericht een Jongelingsvereeniging, Meisjesvereeniging en 'n Mannenvereeniging.

In dien tijd verschenen van zijn hand verschillende geschriften, o.a. een meditatie over : Psalm 23 : „De Heere is mijn Herder" ; Voorwerpelijke-Onderwerpelijke prediking eisch der Heilige Schrift; Tweeërlei kinderen des Verbonds; Het boek Jozua, e.a.

Ook was hij medewerker aan de preekenserie „Genade voor Genade" en redacteur van het „Gereformeerd Weekblad", welk blad zich in steeds groeiende belangstelling mag verheugen, terwijl Ds K. ook deel uitmaakt van de Commissie der Oudejaarsavondcollecten.

Gedurende dien tijd ontving hij 30 beroepen naar elders, maar mocht hiervoor steeds, tot blijdschap van de gemeente Baarn, met vrijmoedigheid bedanken. In dien tijd werden in de gemeente banden gelegd, die nimmer zullen worden verbroken.

In het door den jubileerenden predikant destijds zelf gestichte gebouw „Calvijn'' aan de Tromplaan te Baarn waren Zaterdagmiddag velen bijeen om het jubileum van Ds Kievit te gedenken.

Behalve vertegenwoordigers uit de verschillende gemeenten, die de jubilaris in zijn ambtsperiode gediend heeft, waren zeer veel predikanten uit andere plaatsen gekomen.

Enkele namen dienen hier genoemd: Ds E. Blauwendraad, Ned. Herv. predikant en de heer H. Ververs, godsdienstonderwijzer der Ned. Herv. Kerk te Baarn. Voorts Ds K. J. van den Berg te Amersfoort, Ds A. Meyers te Utrecht, prof. Dr J. Severijn van Utrecht, Ds R. Bartlema te Zeist, Ds Ambrosius te Eemnes-Binnen, Ds J. Schipper te Bunschoten, Ds Jac. Vermaas te Huizen, Ds Poot te Ameide, vroeger te Bunschoten, Ds Heyer, em. pred. te Utrecht, Ds J. Terlouw te Garderen, Ds Cuperus te Doornspijk, Ds D. J. de Graaf te Schoonhoven, zwager van den jubilaris en nog vele andere predikanten uit verschillende provincieplaatsen.

De samenkomst stond onder leiding van Ds J. Sliedregt, Ned. Herv. predikant te Eemnes-Buiten, die nadat Ds Kievit met zijn echtgenoote en kinderen was binnengeleid, ter opening liet zingen Psalm 77 vs. 7, het toepasselijke lied „'k Zal gedenken hoe voor dezen". Na lezing van Psalm 111 en gebed, sprak Ds Sliedregt een inleidend woord. Terwijl de wereld naar den afgrond neigt, aldus spr. heeft Gods Sion toch steeds stof genoeg om haar God te prijzen vanwege Zijn rijke gunst en genade. God gedenkt Zijn verbond toch ook met Zijn volk en Zijn knechten. Wij kunnen vandaag gedenken maar wij mogen ook gedenken gelijk Samuel een Eben Haezer oprichtte. Ook moeten wij gedenken omdat wij God loven moeten en prijzen. Er is vandaag bijzondere aanleiding voor. De liefde voor Ds Kievit drong; deze dag mocht niet in stilte voorbijgaan. Wij staan er nu verre van af de deugden van Ds Kievit te verheerlijken, het gaat om de lofprijzing van de deugden des eeuwigen Konings. Spr. richtte zich vervolgens tot mevr. Ds Kievit met wie de jubilaris nu ook 25 jaar in den echt verbonden is en die zich als een trouwe en ijverige domineesche aan haar taak gegeven heeft. De Heere, aldus eindigde spr., late Ds Kievit ons nog vele jaren, opdat hij arbeiden mag tot heil der Kerk.

Nadat gezongen was Psalm 71 vers 10, was er gelegenheid voor hen, die dat wenschten, het woord te voeren.

Hiervan werd gaarne gebruik gemaakt door Ds K. J. v. d. Berg van Amersfoort, namens vele oudere en jongere collegae fraters ; Ds Terlouw van Garderen, eerste gemeente van den jubilaris ; een ouderling uit Lunteren; den heer De Boer namens gemeenteleden te Baarn en namens de vereeniging „Calvijn" in het bijzonder met aanbieding van geschenken.

Verder spraken nog Prof. Dr J. Severijn van Utrecht, Ds Cuperus van Doornspijk, Ds Meyers van Utrecht.

Op Ds Sliedregt rustte eindelijk de aangename taak Ds Kievit namens de lezers van het Geref. Weekblad enkele kostbare geschenken te overhandigen. Er was door de lezers over heel het land verspreid, een bedrag van ƒ 416 bijeengebracht. Hiervan heeft het huldigingscomité in de eerste plaats gekocht een „Commentary", een kostbaar geschenk voor de studeerkamer, circa twintig boeken omvattend. Voorts bood spreker een bureaustoel aan, een lamp, bloemen en een enveloppe waarin het resteerende geldbedrag. De gemeente van Eemnes-Buiten wilde niet achterblijven en schonk bovendien twee theologische boekwerken.

Ds D. J. de Graaf van Schoonhoven, zwager van den jubilaris was de laatste spreker en haalde enkele familie-herinneringen op. Deze predikant sloot het samenzijn met gebed. Al het gesprokene en de geheele huldiging culmineerde tenslotte in de samenzang van Psalm 72 vs 11 „Gods naam moet eeuwig eer ontvangen". Na afloop bestond er gelegenheid Ds Kievit de hand te drukken. De jubilaris die dezen middag zelf niet aan het woord is gekomen was diep onder den indruk van zooveel blijken van trouw en liefde.

Gedachtenis-predikatie.

Zondagmiddag werd door Ds I. Kievit in de Kerk op den Brink een gedachtenispredikatie gehouden.

Onder het zingen van Ps. 134 : 1 en 2 betrad de jubilaris, die werd binnengeleid door Ds K. J. v. d. Berg van Amersfoort, Ds W. Schipper van Bunschoten en Ds J. Sliedregt van Eemnes-Buiten, den kansel.

Na het uitspreken van Votum en zegengroet, zong de gemeente Ps. 103:1. Na de Geloofsbelijdenis las de Dienaar des Woords Ps.. 71 en ging voor in gebed. Spr. wees op de bijzondere omstandigheden, waaronder hij thans vóór de gemeente stond, 't Was niet ver van de 2000 malen, dat hij Gods Woord mocht verkondigen. Nu hij 25 jaar in het ambt mocht staan, waarvan 17 jaren te Baarn, paste het Hem te prijzen, die hem daartoe had geroepen.

Het was spr. een verheuging, dat zijn bevestiger, Ds K. J. v. d. Berg hem ook nu naar den kansel mocht geleiden. Hij immers weet van de bange worsteling zijns levens, tot stervens toe. Hij bracht dank aan Ds v. d. Berg voor diens daadwerkelijken steun in dagen van ziekte en lijden. Met piëteit dacht spreker aan degenen, die bij zijn bevestiging nog aanwezig waren en nu niet meer in het land der levenden zijn. In 't bijzonder aan zijn verwanten, vader en moeder, twee broers, twee schoonzusters en een schoonvader, die niet meer zijn.

Bij alles wat veranderd is, bleef Hij, de Hooge, de Verhevene, Die Zich geopenbaard heeft in den Zoon Zijns welbehagens.

Verheugd was spreker, thans ook te mogen opmerken een broeder uit zijn tweede gemeente. Benschop, en den predikant van die plaats, die Zaterdag verhinderd waren aanwezig te zijn.

Dank bracht spreker aan de gemeente, die hem met veel lankmoedigheid heeft gedragen en voor de vele weldaden, die hij van haar in de afgeloopen week ontvangen mocht. Het was meer dan de jubilaris en de zijnen konden verdragen.

Spreker koos als tekst Psalm 71 vs. 17 : ,,0 God, Gij hebt mij geleerd van mijn jeugd aan en tot nog toe verkondig ik Uwe wonderen". Na het zingen van Psalm 13 vers 3 werd dit Schriftgedeelte verklaard en gelet op „David als leerling" en wel nader op : 1e. Zijn leermeester, 2e. de geleerde lessen, en 3e. den duur van het onderwijs. Na de tusschenzang uit Psalm 71 vs. 12 en 13 werd „David als leeraar" voorgesteld, wederom aan de hand van drie punten : „David's getuigen", , , Het voorwerp van zijn getuigenis" en „De nog voortgaande bediening".

Na de slotzang uit Psalm 119 vers 9 en den zegen, zong de gemeente den geliefden predikant staande de zegenbede uit Psalm 134 toe.

Het ruime kerkgebouw was tot in alle hoeken met gemeenteleden en belangstellenden gevuld.

Federatie van in de provincie Diaconieën Utrecht.

Te Utrecht is een streekvergadering gehouden van de Federatie van Diaconieën in de Ned. Hervormde Kerk. De vergadering werd geopend door den heer H. Wisman te Utrecht. Daarna sprak Prof. Dr J. R. Slotemaker de Bruine, voorzitter van de Federatie, over het onderwerp : „Verleden en toekomst van onze Kerkelijke armverzorging". Spreker zette eerst de beteekenis der streekvergaderingen, welke in den komenden tijd op ruime schaal gehouden zullen worden, uiteen. Door de tijdsomstandigheden moest de jaarlijksche buiten-conferentie dit jaar vervallen. Opdat echter o.a. het onderling overleg verder zal kunnen plaats vinden, werd de groote conferentie als 't ware gesplitst in verschillende kleinere vergaderingen. Het doel dezer vergaderingen is tweeledig. Daaruit blijkt naar buiten, dat wij nog geregeld en ongestoord onzen arbeid voortzetten en naar binnen hebben deze vergaderingen ten doel om het antwoord te zoeken in onderling overleg op vragen, welke door de nieuwe omstandigheden aan het werk der armverzorging worden gesteld.

Wat het verleden der kerkelijke armverzorging betreft, wees spreker op het feit, hoe de Federatie dezen arbeid heeft georganiseerd en daardoor ook voor anderen wegen heeft gewezen; hoe door de Federatie op dit gebied nieuwe wegen en methoden zijn aangegeven, waardoor de oude bedeeling werd tot een broederlijke handreiking. Men moet niet vergeten, dat de Ned. Hervormde Kerk dit alles als Kerk heeft gedaan.

Wat de toekomst betreft, meende spreker dat men, evenmin als het werk der Inwendige Zending kan worden gemist, het werk der Diaconie zal kunnen missen. Dit werk heeft een eigen stempel, welken het niet zal kunnen verliezen. Het heeft een eigen roeping, welke het van God ontving.

De tweede spreker, de heer W. J. Hemmes, van Utrecht, algem. secretaris van de Federatie, besprak vervolgens : „Het heden der Kerkelijke armverzorging".

De Diaconie is een centraal orgaan van broederlijk hulpbetoon in de Christelijke gemeente en een verschijningsvorm der Kerk. Wie het zoo ziet, ziet dit werk in hooger licht. Er is nog veel, waarvoor wij ons te schamen hebben. Ook moeten allerlei bijkomstige kwesties niet tot hoofdzaken worden gemaakt.

In de laatste jaren is er opgang naar de hoogte geweest. Tal van verbeteringen werden aangebracht in het werk, waarvan spreker de voorbeelden gaf. Hoofdzaak blijve, dat men bedenkt, dat het peil der gemeente het beste kan worden afgelezen naar den stand en den aard van het diaconale werk.

Nadat de sprekers verschillende vragen hadden beantwoord, werd de vergadering gesloten door Ds Jhr J. L. A. Martens van Sevenhoven.

Practische hulp.

Te Velsen hebben tien boeren elk een kalf opgekweekt ten bate van de Diaconie der Ned. Hervormde gemeente. De verkoop dezer kalveren bracht dezer dagen bijna ƒ 2000.— op.

Algemeene Synodale Commissie.

Nadere aanwijzingen van den zittingstijd van de besturen, in verband met de noodmaatregelen.

De Algem. Synodale Commissie deelt in het Weekblad van de Ned. Hervormde Kerk van 21 Nov. mede :

„Wij brengen onder uwe aandacht, dat het jaar, waarmede het mandaat der op 1 Jan. 1941 aan de beurt van aftreding zijnde leden en secundileden van besturen ingevolge de ten opzichte der Ciassicale Vergaderingen getroffen noodmaatregel irrugulier is verlengd, het eerste jaar is van de drie-jarige periode, waarin zij anders — waren de Ciassicale Vergaderingen van 1940 gehouden — bij herbenoeming, of waarin de door die vergadering in hun plaats benoemden van 1 Jan. 1941 af op regulaire wijze als leden of secundi-leden opgetreden zouden zijn. De met het oog op de op 1 Jan. 1942 plaats grijpende beëindiging van hun verlengd mandaat door de Ciassicale Vergadering van 1941 te houden, benoemingen hebben dus — ook nog mede ter wille van de noodzakelijke handhaving, van de rooster van aftreding — uitsluitend betrekking op de jaren 1942 en 1943, niet ook nog op het jaar 1944. De ten aanzien van bovengenoemde periode in 1940 gehouden schriftelijke benoemingen blijven van kracht".

De Secretaris van de Synode, Ds K. H. E. Gravemeyer, licht bovenstaande mededeeling aldus toe :

„Mij werd gevraagd'' — dat kunnen wij ons begrijpen, Red. — „naar de practische toepassing van het bovenstaande besluit. Deze laat ik gaarne volgen: In de Classicale Vergadering van 1941 zal dus moeten worden gestemd over de dan opengevallen plaatsen van hen, die in 1938 en 1939 zijn opgetreden. De in deze plaatsen benoemden hebben resp. een zittingstijd van 2 en 3 jaar. Zoodoende wordt de rooster van aftreding weer normaal.

De zittingstijd van hen, die tusschentijds zijn gekozen, eindigt vanzelfsprekend op de normale wijze.

Toenadering tusschen de kerken.

Te Oosterend (Fr.) is een samenspreking geweest tusschen de kerkeraadsleden der Ned. Herv. Gemeente en die der Geref. Kerk ter plaatse. Hiervan wordt met aller goedvinden de volgende mededeeling gedaan.

Is Christus gedeeld? (1 Cor. 1 vs. 13). Immers neen ! Maar hoe kan het dan Zijn lichaam zijn, de Christelijke Kerk, de gemeente, die Hij Zich kocht met Zijn dierbaar bloed! Eén lichaam is het (Ef eze 4 VS. 4) en daarom behoort de Kerk zich ook als eenheid te openbaren. In dit licht der Schrift is het pijnlijk, ja, zondig en schuldig voor God en menschen, wanneer op één plaats twee Kerken of gemeenten naast elkaar bestaan, die beide de pretentie voeren de gemeente des Heeren te zijn, aan wie de ambten, de prediking en de sacramenten zijn toebetrouwd.

Waar deze noodtoestand steeds scherper werd gevoeld, heeft de Kerkeraad der Ned. Hervormde Gemeente niet langer de verantwoordelijkheid durven dragen buiten de Gereformeerde Kerk ter plaatse om te blijven leven, met de Kerkeraad hiervan contact gezocht, en deze uitgenoodigd tot een broederlijke bespreking. Gaarne aanvaardde de Geref. Kerkeraad deze uitnoodiging, zoodat op 23 Sept. j.l. een samenspreking gehouden is.

Met ootmoed en schuldbesef stond men van beide zijden jegens de ander, erkennend, dat vele fouten zijn gemaakt, dat vaak onheilig vuur op het altaar heeft gebrand, dat de strijd vaak vleeschelijk is gevoerd, maar ook werd met blijdschap geconstateerd dat ook de andere zijde de noodtoestand klaar erkende, om Christus' wil met broederlijke gevoelens was bezield, en met heilig heimwee uitzag naar de dag, dat we allen weer gezamenlijk konden opgaan naar de prediking des Woords, en ons tezamen konden scharen om de disch des Heeren, als broeders en zusters één in Christus.

De principieele verschillen werden niet verdoezeld: van Geref. zijde de dulding in de Hervormde Kerk eener prediking en kerkregeering, die niet naar de Schriften is, en de gebrekkige uitvoering der kerkelijke tucht, waarom zij in hun geweten overtuigd zijn geweest tot Doleantie over te moeten gaan; van Hervormde zijde de niet minder ernstige overtuiging, dat deze gebreken der Hervormde Kerk haar nog niet tot valsche Kerk stempelden, aangezien er altijd nog ruimte is gebleven voor prediking en belijdenis, voor bediening der sacramenten en uitoefening der tucht naar de Schriften, en deze steeds meer gevonden wordt, zoodat men de Kerk niet mag verlaten.

Maar ook werd van beide zijden met dankbaarheid erkend, dat we met elkander staan op eenzelfde grondslag en belijden en daarom oprecht naar eenheid moeten zoeken en naar kerkelijk samengaan hebben te streven, ook persoonlijk tot een broederlijke verhouding hebben te komen.

Daarom zullen deze besprekingen worden voortgezet, en werd de hoop uitgesproken, dat ook op andere plaatsen met ons naar wegen moge worden gezocht om elkander te vinden in Christus, onzen Heiland, in Wien we één zijn, en daarom ook tot eenheid moeten kunnen komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen