Uit eigen kring

Op Hemelvaartsdag mocht de Bond van Ned. Herv. J.V. op G.G. te Utrecht in de Janskerk zijn 31sten Bondsdag houden.

Velen waren uit alle richtingen naar Utrecht getrokken, zoodat de Janskerk goed gevuld was. Dat mag ons een oorzaak van blijdschap zijn, temidden van zoo veel, dat droevig stemt. De referaten, welke de aandacht onzer jongeren vroegen, waren Jeugd en Volk, Jeugd en Kerk. Inderdaad „onderwerpen", die actueel zijn en onze aandacht ten volle waard, zoowel van jong als oud. Den laatsten tijd is over een en ander nog al wat gesproken en gepubliceerd. Het is noodig, dat de Schrift ontsloten wordt om te zien wat het getuigenis Gods ons over dit alles heeft te zeggen. Want daar hebben wij toch naar te vragen, elkaar tot dat Woord te roepen en op te wekken naar dat Woord te leven. Wat de secretaris. Ds de Geus, in zijn jaarverslag, opgenomen in „De Vaandrager" van Woensdag 28 Mei, hiervan zegt, is ook ons uit 't hart gegrepen. „Hoe gaarne zou ik een stem hebben, welke doordrong tot al onze jongeren, teneinde ze te bewegen pal te staan bij het onfeilbaar Woord van God. Dat zal echter geen stem kunnen zijn van hoe welbespraakte lippen deze ook komt, door wat gladde tong ook voortgebracht. Dat kan des Heeren stem alleen. En daarom bidden we tegenwoordig gedurig weer, dat de Heere vastboude, dat Hij niet hulpeloos laat varen. Want ja, wanneer we los raken van den band des Woords, dan worden wij hulpeloos, terwijl we smart op smart hebben te vreezen. Spreekt dat niet, waar er zeer zeker een nauw verband is tusschen het verval van volk, ja, kerk, ten opzichte van het Woord Gods en de oorlogsellende, "waarin we kwamen ? Dies zeggen, ja, roepen we : Jonge vrienden, houdt vast, gij, die tot nu warm in onze gelederen bleeft; wordt weer warm, gij: , die verkoudet; keert terug, gij, die losliet!"

Tot dit roepen is alleszins reden. De secretaris kon namelijk geen blijde klanken laten hooren over toename van het ledental van den Bond. Hoewel we heel goed weten, dat 't hem niet altijd zit in het zoo hoog mogelijk opgevoerde aantal leden, het is toch zeker een droef verschijnsel wanneer geconstateerd moet worden dat het ledental is teruggeloopen. En dat niet met enkele tientallen, maar met enkele honderdtallen, 't Getal is nu ongeveer 3000, wat dan 450 minder is dan de laatste officieele opgave.

Hier zien we derhalve duidelijk vóór ons dat het niet overbodig is de roepstem te doen uitgaan om de gelederen te versterken.

Ook hier geldt, dat bidden voor ons werk, de actie voor het werk insluit. We moeten niet den secretaris dankbaar zijn voor wat wij nog hebben. „Dat doet ons hart goed en doet ons temeer bidden, dat de Heere den arbeid van onzen Bond moge blijven dragen en, bij den voortduur zegenend tot een rijken zegen moge stellen.

Tijden, als waarin we nu zijn, manen ons zoo sterk de oude palen niet te verzetten, maar trouw te blijven aan het beginsel, hetwelk God ons gaf. Wij zijn echter van kleine kracht. Hoe sterk voelen we dat in dezen dag der oordeelen. Dat we daarom allen warm mogen zijn achter onze Vaan, warm in het uitdragen der Waarheid, ons in de Heilige Schrift gegeven, maar zeker bijzonder warm in het als uit één hart bidden:

„Verlaat niet, wat Uw hand begon, O Levensbron ! Wil bijstand zenden".

God zegene den Bond en stelle zijn arbeid voor onze jeugd tot rijken zegen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen