NIENKE

(Met toestemming Uitgever J. H. Kok te Kampen)105)

Gelukkig, dat Tjerk nog de rechterhand was, waarop vertrouwd kon worden. Een beste jongen, wat haar man en Gabe ook zeggen mochten ! 't Zou wat worden op „Donia-state", als hij ontbrak, 's Morgens en 's avonds altijd dezelfde, en steeds op zijn plaats Oude Jacob, en ook Melle, dweepte met hem, en als vader het niet hoorde, noemden zij hem den jongen boer. Wonderlijk, dat hij zich altijd tot de eenvoudigen voelde aangetrokken, zooals tot het dienstpersoneel, en om vooral niet te vergeten, tot Nienke. Met wie hij niet geregeld omging, omdat dit hier ergernis zou geven, en zij zélf in de eerste plaats te hoog stond om zich op te dringen, maar van wie hij toch niet los was, evenmin als zij van hém. Dat kwam een enkelen keer wel eens uit, en sommige ingewijden wisten dit wel; Nienke, wier naam steeds meer op aller lippen kwam, zonder dat zij dit zocht, door den stillen liefdearbeid, die er van haar uitging, niet het minst daar, waar anderen niet kwamen. Had Ds Buitenveld haar hier onlangs in een gesprek niet de „dienende Martha" genoemd ? En had Mini niet gezegd haar zoo gaarne hier eens te willen hebben, als vader maar een weinig toeschietelijker was ?

Plotseling werd vrouw Santema in haar mijmeren gestoord.

„Moest vader nu werkelijk vandaag naar de stad om die buitenlanders ? '' — vroeg Mini.

„Ik geloof het wel, kind. Thijs Sangers heeft een boodschap laten sturen en daarop is vader gegaan".

„Juist de omgekeerde wereld ; voorheen kwamen de heeren hier persoonlijk, of zonden per brief een verzoek of vader ergens kon zijn om met hen te spreken, en nu gaat het allemaal over Thijs, 'k Vertrouw de zaak niet en wenschte wel, dat wij van dien man verlost waren".

„'k Voel óók wel, dat het niet in orde is en vader, geloof ik, óók wel. Thijs Sangers is een oude rot, die zich o zoo sluw ergens weet in te dringen en één keer binnen, wel zorgt, dat hij daar een plaats krijgt en houdt. De handel is voor ons lang niet meer, wat hij een paar jaar geleden was".

„Maar kan vader zich dan niet losmaken van dien man ? Laat hij zelf, evenals vroeger, rechtstreeks met de vreemde kooplui onderhandelen en anders in vereeniging met Gabe. Wat doet die altijd alleen op pad, en waar is hij. Bovendien, wat brengt het aan? "

„Alles volkomen waar, maar wat begin ik er tegen, 't Is alsof Thijs je vader overheerscht, en wat Gabe betreft, die heeft mij al zooveel tranen gekost".

„'k Wil nooit trouwen, 't Geeft heel wat ellende en teleurstelling en maar zelden brengt het huwelijk geluk, wat de mooie advertenties in de couranten er ook van mogen zeggen".

„Aan alles, wat van beneden is, kleeft de onvolkomenheid, kind. Het huwelijk brengt ook onvolmaakte menschen bij elkaar en deze hebben samen één weg te bewandelen, zooals dat over hen beschikt wordt".

„Maar als het nu blijkt, dat die twee niet bij elkaar passen ? Vooruit is daar niets van te zeggen. In de meeste gevallen wordt het verschil, dat er bestaat, zoolang het nog niet tot een verbintenis gekomen is, over het hoofd gezien en denkt men, dat het zich later vanzelf wel schikken zal, maar, o wee, ais dan het nieuwe d'r af is en de practijk komt! Al wat in één span wil loopen, moet bij elkaar passen en anders wordt het nooit een goed geheel Dacht moeder, dat het met Loving en Maaike in de toekomst goed komt ? Het loopt op ellende uit, als die twee elkaar krijgen. Denk maar eens om mijn woorden".

Even moest vrouw Santema haar dochter in 't gelaat zien. Wat was die Mini den laatsten tijd in haar voordeel veranderd en hoe beslist in haar optreden. Zij sprak en deed als iemand, die wist.

„Maar daarmede kan je elk huwelijk niet veroordeelen, antwoordde zij. „Het wil mij altijd voorkomen, dat b.v. bij de familie Piersma een aangename geest heerscht en men elkander daar in alles op de handen draagt. En dan menschen als Gurbe schoenmaker en Gelske ! Precies op elkander aangewezen, hoeveel verschil er ook tusschen hen mag zijn. En dan Ds en mevrouw Buitenveld. En daar zijn er wel meer".

„Ja, maar nu noemt moeder juist menschen, die godsdienstig zijn en voor wie de godsdienst, naar ik geloof, nog wat meer is dan een vorm. Kom echter eens in het leven van velen ! Hoe ging het bij de famïlie Krips ? 'k Wil geen kwaad van de dooden zeggen, maar het paste daar niet, evenmin als bij Thijs en zijn vrouw en bij Glazema, den schilder, en zooveel meer".

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen