Gods onfeilbaar Woord en de kerkelijke orde

Wij zouden voor kerkelijke orde geneigd zijn kerkelijke tucht te schrijven en geheel het kerkelijk leven onder het beeld der Christelijke of kerkelijke tucht willen zien. 't Woord tucht schrikt velen af. Sommigen denken aan een soort inquisitie, anderen aan de ban of uitsluiting, alsof daarin de kerkelijke tucht zou opgaan.

Wij spreken daarom bij voorkeur van Christelijke tucht of tucht des Woords en dan is het duidelijk, dat daarmede in de eerste plaats wordt bedoeld de innerlijke drang tot gehoorzaamheid des Woords. Zoo beschouwd, omvat de Christelijke tucht het gansche kerkelijke leven, alzoo de kerk haar goddelijke roeping in opdracht van Christus heeft te vervullen.

Daarin ligt reeds besloten, dat zij dat in gehoorzaamheid heeft te doen en tot gehoorzaamheid heeft te vermanen en te dringen.

Vermanen en dringen — niet dwingen. Dwingende macht is der kerk niet gegeven, vandaar dat het geboden kan zijn den afvallige van de gemeenschap der sacramenten uit te sluiten. Zoo kan zij haar ambtsdragers niet dwingen getrouw te zijn in hun bediening, maar zij kan den ergernis wekkende en trouwelooze na herhaalde vermaning niet in zijn ambt handhaven zonder zelf ontrouw te worden.

De kerk toch staat onder de tucht des Heeren. Dat is de diepe beteekenis van haar opdracht en roeping. Zij kan geen kerkje spelen naar eigen inzicht, maar is geroepen zich als Christus' kerk te openbaren overeenkomstig Zijn Woord en bevel.

Dientengevolge zal zij van Hem getuigen in den Dienst des Woords, in de bediening der sacramenten, in de werken der Christelijke liefde en barmhartigheid, kortom in de vervulling van de wet van Christus. Geheel haar profetische, herderlijke, presbyteriale en diaconale werkzaamheid staat onder den eisch van de Christelijke tucht, dat is de tucht des Woords. Dat alles heeft niet alleen betrekking op haar dienst en orde, maar ook op haar werkzaamheid naar buiten. Men denke b.v. aan de Zending.

Verstaan wij de Christelijke tucht op zulk een wijze als de drang der gehoorzaamheid in het werk der bediening, dan volgt, dat ook herderlijke vermaning, de broederlijke terechtwijzing, het dragen van elkanders lasten, en de onderhouding der tucht, die naar het Woord is, daaronder begrepen zijn. Zoo draagt de tucht des Heer en een geestelijk karakter. Zij doet haar kracht gevoelen in het persoonlijk leven, in den omgang onder elkander en in den dienst der liefde.

Het is dan ook in dien zin, dat wij verband leggen tusschen het geloof in Gods onfeilbaar Woord en de kerkelijke orde in den ganschen omvang der bediening.

Immers de tucht des Woords zal krachteloos worden gemaakt, indien zijn onfeilbaar gezag in het hart der gemeente niet vast staat. Eigenlijk is dat niet goed gezegd, want in het hart der gemeente van Christus staat dat vast, krachtens het getuigenis van den Heiligen Geest. Laat mij aan zeggen, indien zijn onfeilaar gezag in het midden van het kerkelijk (even niet vast staat. Ik weet wel, dat ook daarop ware aan te merken, dat in zulk een geval niet met recht van kerkelijk leven kan worden gesproken, maar wij weten, dat ook de kerk aan allerlei kwalen en krankheden kan lijden. En het is haar grootste krankheid, als zij de Christelijke tucht vergeet, omdat zulk gebrek wijst op een nalatigheid in de gehoorzaamheid des geloofs, die naar het Woord is. Dat weer vindt zijn oorzaak in de verslapping van de vreeze Gods, die voor Zijn Woord beeft. Wanneer zulk een verslapping optreedt en niet wordt gestuit, volgt het een na het ander, want de zonde werkt door.

De bediening van Woord en Sacrament gaan de kenmerken daarvan dragen. De teugel des Woords wordt gevierd. Leeringen, die de critlck des Woords niet kunnen verdragen, sluipen allengs binnen om spoedig in de gemeente post te vatten. En, waar de leidslieden zich beginnen te onttrekken aan de tucht des Woords, wordt dit niet alleen in al hun arbeid een dreigend gevaar, maar het heeft ook een verslappenden invloed op de bediening der ambten, op de onderhouding der Christelijke tucht in de gemeente en op de kerkelijke orde.

Indien zulk een verslapping door enkele generaties heengaat, zal dit allengs tot onverschilligheid en afval leiden en de kerk met machteloosheid slaan, omdat zij de tucht des Woords heeft verlaten. Zij begon met het Woord los te laten en in haar taak te verslappen, maar zij komt in een toestand, waarin zij haar roeping in menig opzicht niet meer kan vervullen, omdat zij in haar eigen garen wordt gevangen.

Daar blijft haar geen andere uitkomst over dan wederkeer tot het Woord. Alleen daarin is behoudenis, omdat de Christus Zijn kerk door Zijn Woord en Geest wil regeeren en naar Zijn Woord geregeerd wil hebben. Doch wederkeer naar het Woord, beteekent wederkeer naar de gehoorzaamheid aan het Woord, omdat het Gods Woord is. Wederkeer naar het Woord is in het geloof huigen onder het Woord, in de erkenning, dat God ons Zijn Woord heeft gegeven niet vanwege onze wijsheid en kracht, maar vanwege onze zwakheid, welke allermeest aan het licht komt als wij Zijn Woord verachten.

De kerk heeft de belofte des Heeren, dat Hij bij haar zal blijven. Zij heeft de belofte, dat in de bekeering tot de tucht des Heeren, haar behoud is. Zoo is haar ingezonken toestand niet, zonder hope, als zij acht neemt op Zijn onfeilbaar Woord, want het is Zijn heerlijkheid Zijn waarheid te bevestigen. Alleen daarin zal de kerk genezing vinden van haar krankheid en nieuwe levenskracht ontvangen. Wanneer Gods Woord in haar heerschappij neemt, zal zij ook wederkeeren tot haar orde en velen tot een zegen zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen