NIENKE

Met toestemming Uitgever J. H. Kok te Kampen) 120)

Toen kwam boer Santema een stap nader. Bevend legde hij de zware hand op den schouder van het meisje, 't welk bij het nog eenmaal doorleven van 't geen gebeurd was, ineen kromp van smart, en terwijl zijne stem trilde, sprak hij : „Wat voorbij is, dat is voorbij en daar spreken wij niet meer over. Je bent de dochter van vrouw Paulussen, maar als Gabe weer beter mag worden en jullie het goed met elkander meenen, mag je om mij ook de dochter worden van Dirk Santema van „Doniastate".

De uitwerking dezer woorden laat zich beter gevoelen dan beschrijven, 't Was, alsof op datzelfde oogenblik een verbond gesloten werd niet alleen tusschen den rijken heereboer van Zevenhuizen en het arme meisje uit het armvoogdijkamertje, maar óók tusschen de gezinsleden onderling. Toen traden Mini en Tjerk, die zich tot hiertoe geheel op den achtergrond gehouden hadden, ook dichter bij en boden Liesbet mede de hand. Alle scheidsmuren waren weggevallen ; alle verschil in rang en stand werd vergeten, omdat allen één waren in het onbegrijpelijke, dat onverklaarbare, dat niet uit te spreken gevoel, die wonderlijke aandoenimg in het teere, diepe zieleleven, welke wij „liefde" noemen en waarvan de Schrift getuigt, dat zij is uit God. 't Was, alsof men leefde in een andere wereld. Heel Zevenhuizen met al de daar bestaande verhoudingen, heel het gewone wereldleven met al zijn woelingen en bezwaren, raakte voor een wijle op den achtergromd en niettegenstaande de groote zorg, die er nog was met 't oog op hem, die in het andere gedeelte van dit zelfde groote huis streed met den dood, scheen hier iets van de heerlijkheid des hemels en het geluk der verlosten door te dringen. Doch daarvoor was het dan ook de Geest des Heeren, die hier in alle harten op dit oogenblik heerschappij had, en waar de Geest is, daar is vrede en zaligheid en vrijheid tevens.

Zwijgend had Zuster Ina dit tooneel gadegeslagen. Hoewel zij zélf in den middellijken weg de hoofdpersoon was, die met veel wijsheid en overleg op deze wijze de verwijderde harten wist tot één te brengen, gevoelde zij, hoe hier voor haar het stille zijn betaamde. Eerst toen allen van de eerste emotie zich eenigszins hersteld hadden, werd zij in den kring der gedachtenwereld betrokken.

Liesbet was de eerste, die harer gedacht. En terwijl zij haar om den hals viel en kuste, eene daad, waartoe zij nooit eerder de vrijmoedigheid had bezeten, zeide zij : „Lieve Zuster Ina, dat hebben wij alles alléén aan u te danken. Als u zich niet over mij ontfermd had, wat zou er dan van mij geworden zijn ? " Een dankbare blik van heel de familie Santema bewees, hoe men daarmede instemde, 't Was een stille hulde, die zich overeenkomstig het volkskarakter niet uitsprak in vele woorden van loftuitingen, maar des te dieper oorsprong had.

Met een zachten glimlach nam Zuster Ina die dankbaarheid aan, om evenwel aanstonds daarop, teneinde aan de beroering der zielen wijding te geven en tevens vast te leggen en te bezegelen, wat hier gesproken en besloten werd, den ouden bijbel, welke naast haar lag, te openen en onder goedkeuring van allen dat wonderlijk schoone lied der liefde uit 1 Cor. 13 te lezen :

„Al ware het, dat ik de talen der menschen en der Engelen sprak, en de liefde niet had, zoo ware ik een klinkend metaal of luidende schel geworden.

„En al ware het, dat ik de gave der profetie had en wist al de verborgenheden en al de wetenschap, en al ware het, dat ik al het geloof had, zoodat ik bergen verzette, en de liefde niet had, zoo ware ik niets.

„En al ware het, dat ik alle mijne goederen tot onderhoud der armen uitdeelde, en al ware het, dat ik mijm lichaam overgaf, opdat ik verbrand zoude worden, en had de liefde niet, zoo zoude het mij geen nuttigheid geven.

„De liefde is lankmoedig ; zij is goedertieren ; de liefde is niet afgunstig ; de liefde handelt niet lichtvaardiglijk, zij is niet opgeblazen ; zij handelt niet ongeschiktelijk ; zij zoekt zich zelve niet; zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad ; zij verblijdt zich niet in de ongerechtigheid, maar zij verblijdt zich in de waarheid; zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen.

„De liefde vergaat nimmermeer". . . . . .

Onder ademlooize stilte, met gebogen hoofd, luisterden allen toe.

„De liefde vergaat nimmermeer", herhaalde Zuster Ina. Toen wrong zich uit hare keel een snik, welke leek op een smartkreet. Verwonderd zagen de Santema's en Liesbet naar haar op. Wat had zij ? Werd onder dat verpleegsterscostuum misschien meer en dieper geleden, dan door één geweten werd ?

Langzaam zocht zij steun in het rugkussen, terwijl hare handen de zijleuningen van haar stoel krampachtig omklemden. En terwijl een wonderlijke gloed lichtte in haar oogen, bracht zij met klanklooze stem, bijna hijgend, uit : ., En vertel gij aan mij nu alles, wat gij weet van Nienke !"

Met verbazing en ontroering tevens zagen al de aanwezigen, hoe hun groote weldoenster, aan wie zij allen zooveel verschuldigd waren, hunkerde naar de mededeelingen, die konden worden gegeven.

Vrouw Santema was de eerste, die sprak. „Nienke, dat is het mooiste, maar ook 't liefste meisje van heel Zevenhuizen, en daarbij zoo goed en zoo vroom, als men het op dien leeftijd niet veel aantreft", sprak zij in volle overtuiging, alsof zij voelde, hier iets te moeten vereffenen. „Toen onze Mini zoo ernstig ziek was en wij vreesden, haar te moeten missen en al de vorige vrienden en vriendinnen haar vergaten, was het Nienke, die naar haar omkeek en deelde in ons leed. Baas Gurbe en Gelske, ik bedoel onzen dorpsschoenmaker, beleven wat een plezier van dat meisje, dat zij, toen het nog klein was en zij in de stad woonden, als hun pleegkind moeten hebben aangenomen. En vernuftig als zij is ! Wat haar oog ziet, kan hare hand maken, nietwaar Mini ? "

„En hoe oud is zij ? "

„Even in de twintig, niet. Tjerk ? Toe, jongen, je weet immers het allermeeste van haar, en de Zuster wil graag alles weten".

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen