Naar de generale synode

De werkorde heeft de provinciale kerkbesturen gepasseerd en werd met bijna algemeene stemmen aangenomen. (62 tegen 2) Zoo werd met vrijwel algemeene stemmen tot den doorbraak der synodale organisatie van 1816 besloten en tot het bijeenkomen in generale synode.

Wat nu? Thans zal het ontwerp moeten worden uitgevoerd. Binnenkort reeds zullen de classes vergaderen om een predikant of een ouderling af te vaardigen naar de generale synode, die het karakter van een tijdelijke of interim-synode zal dragen. Immers deze synode wordt geroepen tot een bepaalde haar voorgeschreven taak, welke zij naar den eisch van het betreffende artikel (art. 1 der add.-art.) heeft te vervullen in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en staande op den bodem der Belijdenisgeschriften.

Deze formuleering is afkomstig uit den kring van gemeenteopbouw. Het "op den bodem" der belijdenis kon blijkbaar gemakkelijker de medewerking winnen van hen, die het niet wilden prijs geven voor het door anderen voorgestelde: op den grondslag.

Om alle misverstand te voorkomen heeft het Hoofdbestuur van den Gereformeerden Bond indertijd duidelijk kenbaar gemaakt. dat het zijn steun aan het voorstel zou geven met dien verstande, dat het aan de formuleering staande op den bodem der belijdenisgeschriften geen anderen zin zou kunnen geven dan, wanneer daar stond "op den grondslag". Het kon zich daarvan trouwens beroepen op de toelichting op het ontwerp, welke de beide woorden dooreen gebruikt

Het mag overbodig heeten nog eens uiteen te zetten, hoe en waarom wij uiteindelijk onzen steun aan het ontwerp hebben gegeven. De ontwikkeling der dingen in het laatste jaar kan bovendien geen aanleiding zijn zulks te betreuren, omdat het meer dan tijd wordt, dat de classes eens aan het woord komen. Men vergete toch niet, dat van nu voortaan in de classes over de zaken der kerk kan worden gehandeld. Het begint toch allengs in breeder kring duidelijk te worden, dat de leiding van Gemeenteopbouw door een geest wordt bezield, die over de grondslagen van ons algemeen en ongetwijfeld Christelijk geloof met een lichtvaardigheid heen glijdt, die het vertrouwen der positieve belijders van den Christus der Schriften nimmer kan hebben.

De classicale vergadering zal zich derhalve terdege rekenschap hebben te geven van het feit dat de generale synode niet maar zonder nadere aanwijzing tot de haar voorgeschreven taak wordt geroepen, maar dat zij die taak heeft te vervullen in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en staande op den bodem der belijdenisgeschriften."

Dat sluit alzoo onweersprekelijk in, dat de classes maar niet zoo maar een man hebben af te vaardigen, maar, dat zij een predikant of een ouderling zullen kiezen, die geschikt en bekwaam wordt geacht en ook des zins en willens is om in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en staande op den bodem der belijdenisgeschriften de zaken der kerk ter generale synode te behartigen.

Het is dan ook de bedoeling, dat de afgevaardigde gedurende zijn zitting in de synode het contact met de classis onderhoudt.

De classicale vergadering staat ditmaal alzoo voor een bijzonder gewichtige taak en het is noodig, dat zij zich daarvan bewust is, opdat zij de waarachtlge geestelijke belangen der kerk diene. Indien iemand zou willen opmerken, dat de huidige classicale vergaderingen nog geen echte vergaderingen der classes zijn, kan dat toch nooit een grond zijn om zijn roeping als dienaar des Woords of ouderling te verzaken.

Zij worden geroepen om als voorgangers en ouderlingen der gemeente van Christus te handelen overeenkomstig de roeping en de waardigheid van het ambt. Dat zal voor sommigen medebrengen, dat zij ter classicale vergadering getuigenis afleggen van die roeping en de vergadering wijzen op den eisch aan de generale synode gesteld om in gehoorzaamheid aan Gods Woord en staande op den bodem der belijdenis haar taak te ondernemen. En het zal van allen vragen zich niet te laten leiden door allerlei bijkomstige belangen en bijoogmerken, doch in gehoorzaamheid des geloofs te willen dienen. De classes zullen ook zelven hebben te zoeken de taak der afvaardiging te overwegen en te vervullen in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en op den bodem der belijdenis.

Het is toch duidelijk, dat de wensch om in generale synode bijeen te komen in zulk een gezindheid, ook van de classes die gezindheid vraagt, gelijk het recht en billijk is, dat voor de gansche kerk wordt geeischt de gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift staande op den grondslag der belijdenis.

Indien een iegelijk zoekt zijn taak alzoo te vervullen en de dingen in kerkeraden en classes als voor Gods aangezicht te overwegen, kan men de uitkomst veilig in de hand des Heeren leggen.

En wat die uitkomst zijn zal?

Wie zal dat zeggen?

Alleen dit, wij kunnen ons niet laten leiden door wat sommigen daaromtrent beweren. Zij zouden haast willen pleiten voor het voortbestaan van de organisatie van 1816, alsof zij onder die organisatie kerkelijk in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift konden leven. Zij nemen den eisch van een gezond kerkelijk leven klaarblijkelijk niet ernstig, anders zouden zij zoo niet spreken.

Intusschen is de doorbraak een feit geworden en niet ondanks de rechtzinnigheid, want zij heeft meer dan een eeuw lang tegen de synodale vesting storm geloopen, schreeuwende om de handhaving der belijdenis.

En nu de tijd daar is om op de bres te staan voor de handhaving der belijdenis en den geestelijken strijd eerst recht aan te binden, nu zouden zij aan den kant gaan staan om ook de anderen van den strijd af te manen en wantrouwen te zaaien inplaats van op te komen op de plaats, waar dat behoort, voor de zaak, die zij zeggen te willen dienen.

En bovendien zijn dezulken van meening, dat ooit eenige menschelijke vergadering, zelfs een generale synode, hen zou kunnen berooven van de belijdenis des geloofs, waaruit zij voor God leven? En zoo wij gelooven den eenigen troost in leven en in sterven in Christus deelachtig te mogen zijn, zal er eenige synode ter wereld ons dien kunnen ontnemen of ons een belijdenis opleggen, die tekort doet aan de werkelijkheid van dien Christus?

Immers neen, en wat zal men dan vreezen?

Zal men dan niet alles inspannen om ook anderen daarvan te getuigen en de gansche kerk mede op te roepen tot getrouwheid aan haar belijdenis?

Mogen er dan mannen des geloofs worden gevonden om in de generale synode op te komen voor de waarheid Gods en de eere Zijns Naams en mogen zij gedragen worden door het gebed dergenen, die de kerk liefhebben om Christus' wil.

Alle dingen zijn toch in Zijn hand en het kan tot een zegen zijn voor de kerk In haar geheel en voor ons gansche volksleven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen