De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

MEDITATIE

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

MEDITATIE

Van den eeuwigen vrede.

6 minuten leestijd

Men zal nergens leed doen, noch verderven op den ganschen berg Mijner heiligheid. Jesaja 11 vers 9a.

Er ligt een tijd achter ons, waarin heel veel leed geleden is. Wat is er ontzaggelijk veel vernield door de schrikkelijke bombardementen ! Jaren, tientallen jaren zullen noodig zijn om het verwoeste weer op te bouwen. Al die stoffelijke verliezen zinken in het niet hij de gedachte aan de vele menschenlevens, die te betreuren zijn. Duizenden zijn in de gaskamers geleid om daar den verstikkingsdood te vinden. Tienduizenden hebben met hun bloed de slagvelden gekleurd. Wie zal ze tellen, die allemaal den dood hebben gevonden door het wreed geweld van den vijand ? Het leed is met geen pen te beschrijven.

Maar nu hooren we telkens weer de meening verkondigen, dat het nu maar eens uit moet wezen met de oorlogen. De geallieerde machten zullen er nu voor hebhen te zorgen, dat er in de toekomst geen enkel volk meer zal opstaan om eenig ander volk den bitteren krijg aan te doen.

En ziet, daar lees ik ook hij Jesaja die heerlijke profetie, dat er een tijd zal komen, waarin men nergens leed zal doen, noch verderven zal op den ganschen (berg van Gods heiligheid. We hebben daarbij niet in de letterlijke zin te denken aan den berg Sion. Sion strekt zich uit over de gansche aarde, want met Sion worden toch bedoeld allen, die door Gods genade in geestelijken zin verkeeren in de voorhoven Gods.

En toch, als twee hetzelfde zeggen, is het daarom nog niet hetzelfde. Degenen, die hopen op een bestendigen vrede op deze aarde, zullen zich vergissen. In deze toedeeling zullen de oorlogen en de geruchten van oorlogen niet ophouden. Zoolang de zonde voortwoekert in de harten van de menschenkinderen, zullen ook telkens onder de natiën de oorlogen blijven ontbranden.

Wie weet, hoe spoedig deze wereldoorlog weer door een nieuwe wordt gevolgd.

Maar ook de profetie van Jesaja wordt bewaarheid. De volkeren der aarde mogen de strijdbanieren opheffen. God de Heere heeft op den kruisheuvel Golgotha ook Zijn banier geplant. Geen vaandel, maar een kruis ! Een hout en een dwarshout !

Neen, het, gaat eigenlijk niet om het kruis, maar om den Gekruisigde, den Zoon des menschen, die op aarde kwam om te redden en te zaligen, die wilde sterven aan een vloekhout. In de laatste verzen van het 10e hoofdstuk lezen we, dat God, de Heere, met geweld de takken zou afbouwen. Hij zou de cederen van den Libanon vellen. De heerschappij van de Assyriërs zou door Hem worden teniet gedaan. Maar ziet, als al die hooge boomen zijn geveld, dan laat God de Heere een rijsje voortkomen uit den afgehouwen tronk van Isaï. Christus was maar een rijsje, en toch wordt Hij in het 10e vers de wortel van Isaï genoemd. Wondervol mysterie. Hij is tegelijk de wortel, die Isaï draagt en het rijsje uit den afgehouwen stam van Isaï. Davids Zoon en tegelijk ook zijn Heere !

Naar dat rijsje, naar die kruisbanier zullen Joden en heidenen vragen. Of is het niet de smartkreet van elken zondaar, die bij Geesteslicht aan zichzelf werd ontdekt : Geef mij Jezus, of ik sterf.

Lezers, hebt gij het al verstaan, dat ge duizenden talenten schuld hebt en geen penningske hebt om te betalen ? Zijt ge al gekomen aan den voet van het kruis om in dien Heiland uw Borg en Zaligmaker te vinden ?

Wie zichzelf leert kennen, vindt in eigen hart de vruchten des vleesches. De apostel teekent de menschen als menschen, die hatelijk zijn en elkander haten. Men doet elkander zooveel leed aan. Maar in het leven van elk, die naar Christus leert vragen, openbaren zich de heerlijke vruchten des vredes en der liefde, zoodat de wereld van de kinderen Gods moest getuigen : ziet, hoe lief ze elkander hebben ! In de verzen, die aan den tekst van deze overdenking voorafgaan, lezen we van die heerlijke toekomst, waarin de koe en de berin samen zullen weiden en waarin hare jongen tezamen zullen nederliggen en de leeuw stroo zal eten gelijk de os.

In beginsel is deze profetie al in vervulling gegaan. Ik denk aan dat sohoone tooneel in de Rechte straat in Damascus. Daar ligt Saul van Tarsen op de knieën naast Ananias. Als ik er aan denk, hoe er van hem staat geschreven dat hij als een roofdier bezig was dreiging en moord tegen de discipelen des Heeren te blazen, dan durf ik hem gerust met een luipaard te vergelijken, en Ananias, een kind van God, met het lam. Doch ziet, hoe ze samen God groot maken en Zijn heilig kind Jezus verheerlijken. En Saul denkt er niet aan om het lam maar eenig leed te doen of te verderven.

O, wat heeft God de Heere toch aan Zijn zwakke gemeente in haar strijd tegen de kinderen der wereld een machtig wapen in de hand gelegd : het wapen der liefde.

Zal er in deze wereld van woeling en strijd, van leed en verderf, noch iets van die liefde en van dien vrede aanschouwd worden, dan zal het alleen mogelijk zijn in den weg van terugkeer naar het kruis. De oorlog heeft overal groote verwoestingen aangericht, maar nergens zijn de verwoestingen zoo groot, nergens is de verwording verschrikkelijker dan in de wereld der geesten.

Er is maar één weg : terug naar het kruis ! Dat geldt voor de volkeren in haar geheel, maar dat geldt niet minder voor den enkeling. Zonder terugkeer naar dat kruis zal het leven van den wereldling eindigen in eeuwige haat en nijd in de plaats der eeuwige rampzaligheid. Maar voor Gods gemeente is deze profetie nog niet uitgeput. Aan het eind van deze bedeeling wacht een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waarin gerechtigheid wonen zal. Dan zal de vloek, die nu om de zonde van den mensch op de dierenwereld rust, voor altoos worden opgeheven. Reeds heft nu de redelooze schepping het hoofd op uit de golven, rijkhalzend uitziende naar den dag van de openbaring van de heerlijkheid der kinderen Gods. Dan zullen op de nieuwe aarde de koe en de berin tezamen weiden.

Zal dat een heerlijke dag zijn voor de dierenwereld, nog heerlijker zal het zijn voor Gods vrijgekochte volk, dat, verlost uit den strijd tegen satan, wereld en eigen vleesch, zal smaken dien eeuwigen vrede, die onverstoorbaar is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 oktober 1945

De Waarheidsvriend | 2 Pagina's

MEDITATIE

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 oktober 1945

De Waarheidsvriend | 2 Pagina's