De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Predikantenvergadering

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Predikantenvergadering

4 minuten leestijd

Na opening, lezing van Filip. 2 : 1—16 en gebed, leidt de voorzitter, prof. Severijn, de besprekingen in.

Hij doet naar aanleiding van het voorgelezen Schriftgedeelte een beroep op de vergadering tot eenstemmigheid in alle dingen, waarin wij op grond van onze gemeenschappelijke belijdenis eenstemmig kunnen zijn. Er zijn onder ons verschillen van opvatting en ligging. Wij behoeven dat niet voorbij te zien, maar onze ambtelijke roeping eischt, dat wij gemeenschappelk onzen weg zoeken temidden der vraagstukken, die aan de orde zijn. In de capitale stukken der gereformeerde belijdenis zijn wij het allen eens. En bij het licht der Heilige Schrift zullen wij op den grondslag van het geloof der reformatoren de gewenschte overeenstemming hebben te vinden en een eenparige gedragslijn te volgen. Het is onze ambtelijke plicht daaraan onze volle kracht te wijden. Daartoe is het niet alleen noodig de vraagstukken van den dag op kerkelijk terrein te bestudeeren en tot eenstemmig inzicht te komen, maar evenzeer om ook in kerkeraad en gemeente belangstelling te wekken en kennis van zaken te bevorderen. De menschen moeten op de hoogte zijn, want het geldt de openbaring der kerk.

Het behoeft geen betoog in deze vergadering, dat de verwarring ook op kerkelijk terrein groot is. Wij behoeven slechts twee zaken aan te roeren en wijzen in de eerste plaats op de theologische verwarring. Hier ligt voor ons, gereformeerde predikanten, een voorname taak.

Letten wij voorts op al het werk, dat de kerk in de jaren der bezetting heeft aangepakt. De leidslieden hebben haar trachten te ontdekken aan haar nalatigheid in zoo menig stuk van haar roeping. Nu bemoeit de kerk zich met alles. Wat voorheen aan het particulier initiatief bleef overgelaten, is kerkelijk betrokken geworden. Dit heeft medegebracht, dat men de leiding van den particulieren arbeid met al haar eigen inzichten en opvattingen in de kerkelijke organisatie heeft opgenomen. Uit den aard der zaak kan dit niet bevorderlijk zijn aan de eenheid en kracht van een gemeenschappelijken arbeid, die wordt gedragen door het geestelijk draagvlak onzer gereformeerde kerkelijke confessie. Ook dit werkt verwarrend.

Wij ontkennen niet, dat het heden nieuwe vragen stelt, welke de reformatoren niet, of althans niet zoo, hebben gekend. De kerk zal deze onder het oog hebben te zien en zich in kerkelijken weg daarover hebben uit te spreken. De nieuwe Synode heeft tot taak dien weg te banen. Wij mogen ons niet onttrekken aan de taak, die vraagstukken te bezien van uit het standpunt van het reformatorisch geloof en daarin eenstemmig samen te werken. Het is toch klaar, als een man als Calvijn zich daarvoor zag geplaatst, dat hij vanuit hetzelfde geloof, dat hem toen dreef, ook thans zou leeren en handelen. Derhalve moeten wij den weg vinden, die daartoe leiden kan, opdat wij in de vergaderingen van classes en synode op een degelijke en principieele wijze kunnen spreken over de zaken, die aan de orde zijn.

Om daartoe te geraken, zullen de daarvoor in aanmerking komende mannen uit ons midden moeten worden aangezocht ons daarbij voor te lichten. Het is ons daarbij niet te doen om een gereglementeerde organisatie. Ons voorstel bedoelt slechts een saamwerking uit hoofde van de ambtelijke roeping, welke ons is toebetrouwd en op den grondslag der gereformeerde confessie.

Vervolgens gaf spreker zijn gedachten aangaande de practische uitwerking.

Na een korte pauze werd de gelegenheid tot discussie geopend. De vergadering, die blijkens de opkomst de belangstelling had, gaf daarvan ook in de bespreking, waaraan velen deelnamen, blijk. Daarbij kwam voornamelijk de wensch naar voren om onderlinge geschillen besproken en uit den weg geruimd te zien. Men kwam echter tot het inzicht, dat deze in den voorgestelden weg als vanzelf aan de orde moeten komen; zoodat het voorstel met algemeene stemmen werd aanvaard.

Na dankgebed door ds. Timmer werd de vergadering gesloten.

Utr., 7 December 1945.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 11 december 1945

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Predikantenvergadering

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 11 december 1945

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's