Synodale indrukken

Langen tijd vergeefs uitgezien hebbende naar een artikel van een onzer Synode-leden, ben ik zoo vrij eenige indrukken weer te geven, opgedaan zoowel te Amsterdam als te Wassenaar. Verwacht geen uitgebreid overzicht, want de couranten en kerkelijke bladen hebben reeds veel gemeld.

Het zij mij vergund, allerlei acties en reacties te vermelden en te beginnen bij den aard der vergaderingen. Deze worden geopend v.m. 9 uur met een bidstond. De praeses zoekt daarvoor telkens iemand aan. Deze leest een stuk uit het Oude- en Nieuwe Testament, geeft een psalm of gezang op, gaat daarna voor in gebed. Bewoners en dienstpersoneel van „De Blankenburg" wonen deze bidstond bij. De 2e secretaris leest daarna de notulen, hetgeen een half uur in beslag neemt. Tijdens de zitting van 's morgens 9 tot 's avonds 10 uur, met een enkel uur tusschenruimte, zit hij voortdurend te schrijven ; om de vijf minuten wordt zijn blad volgeschreven weggehaald om getypt te worden, 's Avonds zijn 20 folio bladen gereed ; de volgende dag krijgen wij ze gedrukt.

Denkt daar niet gering over!

De praeses stelt besprekingen aan de orde. Een gestencild agenda met 103 punten ligt voor ons. Er mag niet gerookt worden, 't Gebeurt alleen tegen het einde der vergadering.

Het agenda wordt niet op de nummering af af­ gewerkt. Het springt b.v. van punt 1 op 62, daarna de punten 41 en 83 met 92 samen. Onderwijl vinden eenige verkiezingen plaats. Rapporteerende Commissies zijn a priori aangewezen. Niemand mag zich terugtrekken, want hierin bestrijkt het Moderamen heel de kerkelijke schakeering en het zou precedenten scheppen. Wie rapport hebben uit te brengen, mogen de vergaderingen niet verlaten, doch kunnen zich er op voorbereiden, dat zij na 10 uur 's avonds tot 's nachts 1, 2 a 3 uur bezig zijn. Presentiegelden hebben wij meteen op 31 Oct. afgeschaft. De leden werken uit liefde voor de Kerk en genieten alleen een goede verzorging van de waren, die zij zelf meebrengen, plus reiskosten. Hulde aan de dames, die onze maaltijden organiseeren. Daar wordt een rapport uitgebracht! De praeses teekent de sprekers aan. Voor belangrijke onderwerpen geeft hij ongelimiteerd den tijd. De "doodstraf" kostte bijna een geheele dag. Andere besprekingen zijn gerantsoeneerd. B.v. 13 sprekers. Elk 5 min. hoogstens. De lijst wordt gesloten. De hamer valt. Langwijlige inleidingen worden gecoupeerd. Kort, concreet en zakelijk dient ieder zijn standpunt uiteen te zetten. Geen sprake van allerlei uitvoerige „bedankjes", want dat kost tijd en ieder werkt uit liefde voor de Kerk. Is men het „met den vorigen spreker eens", dat kan men als ontboezeming wel achterwege laten, want zoo klinkt het: „dat blijkt straks wel uit de stemming!" Gaandeweg is op deze wijze een zeer gedisciplineerde wijze van bespreking gegroeid.

Deze vergaderingen zijn zeer leerzaam en zeer vermoeiend. Geen wanklank is tot heden gehoord. Ieder beseft de hooge ernst van de loopende zaken, wat niet zeggen wil, dat ieder over alles tevreden is. Het soms gehoorde verwijt, dat alles maar met algemeene stemmen wordt aangenomen, verdient van deze interim Synode rechtvaardige critiek. Zoolang de Kerkorde er nog niet is, moeten wij in veel zaken het criterium afwachten. Br heerscht over het algemeen een goede geest. Toch is er ook oppositie. Tot heden meer van rechts dan van links. Geprotesteerd is tegen éénmans-candidatuur.

Beschouwingen over Raden, Werkgroepen en Ambten lezen wij met instemming in „De Waarheidsvriend" en in „De Gereformeerde Kerk". Geloof mij gerust, dat dringt dóór tot in Kerkeraden, Classes en Synode. Onnoodig hier nu verder over uit te weiden.

Een zaak van groot belang is o.a. de kerkelijke pers, de radio en de opleiding tot predikant.

De kerkelijke pers „De Hervormde Kerk" oogst ten platten lande niet die bijval, die velen er van hadden verwacht. Doch zoolang de redactie niet het geheele aangezicht der Kerk weerspiegelt, kan dat ook bezwaarlijk. Vandaar groeit er oppositie. Als wij getracteerd worden op dwaasheden over een „gesloten'* Christelijke School, gelijk dat 3 Maart j.l. het geval was, en zotte voorstellingen over het Calvinisme in datzelfde artikel van den heer Jac. Bijl, uit Vlaardingen, dan roept dat reacties in het leven, waardig neergelegd in een brochure van „De Schoolraad", verleden week verschenen. Zoo zou er nog meer te noemen zijn. Een Kerk, die haar confessioneel karakter miskent, is en blijft in den verderfelijken ja en neen-geest gevangen. Nu bedenke men, dat wij pas aan het begin der moeilijkheden staan.

De radio bleek mij op een tiental plaatsen, waar ik een causerie hield met vraagstelling, een delicate zaak. De Synode wenscht geen verandering in dezen overgantgstijd. De N.C.R.V. verdeelt zendtijden naar het aantal leden, de Kerk echter ziet op haar drie millioen zielen. Orthodox hervormden voelen over het algemeen meer voor geestelijke éénheid met lieden van andere kerken, dan voor een éénheid, voortspruitend uit ons kerkelijk organisatieverband. Komt binnen dat verband een dragelijke éénheid, dan zouden vele bezwaren wegvallen.

De opleiding van jongelieden blijft een dringende zaak. Wie lijdelijk toeziet of een jongen van 13 jaar op „roeping" gaat testen, dient ook te bedenken, dat er nog een gebod ook is : Gaat heen, onderwijst alle volken, enz. Hier is veel wijsheid en tact noodig. Wordt het een kweekerij, dan blijven de teleurstellingen njet uit. Toch zou een dorp met 6000 hervormden, straks 3 jongens naar het gymnasium moeten zenden. Technische studenten zijn er in verhouding tot theologen genoeg. In de huisgezinnen moet veel meer met de Kerk meegeleefd worden. Straks zijn er naar verluidt 800 vacaturen. Als de a.s. predikanten niet uit ons milieu vandaan komen, dan laat men het zeker maar over aan de vrijzinnigen !

In „Gemeenteopbouw" zien velen een gevaar. Ieder bekijkt en beoordeelt dat naar wat hij er van ziet. Vandaar veel verschil in waardeering. Deze beweging mag niet komen met een eigen theologie. Zij is ook iets anders dan de Confess. Vereeniging of Geref. Bond. Dit zijn lichamen, die een welomschreven belijnd plan hadden en nog hebben inzake de leer en de kerkregeering. Gemeenteopbouw dient slapers wakker te schudden.

Tegen de voorstelling alsof de "Generale Synode", die wij nu zien, een vrucht is van Gemeenteopbouw, heb ik ter Synode ernstig geprotesteerd. Zij is in haar wortels een vrucht van 80jarige strijd der Conf. Vereeniging en 40-jarige strijd van den Geref. Bond. Dit werd later beaamd, echter met de heenwijzing dat het Gods Geest geweest is, die ons de doorbraak van 1816 heeft bereid.

Een oude grief is en blijft tot heden, dat doctores theologiae van gereformeerd belijden veelal gepasseerd zijn, wanneer het een benoeming tot hoogleeraar betrof. Evenredige vertegenwoordiging is geen grondslag, doch als de helft van de Kerk zich der confessie niet heeft geschaamd, kan de lezer de rest wel denken.

Er zijn nog tal van vragen, kwesties, problemen, etc, doch ik moet het er ditmaal bij laten, in de hoop, u een kleine dienst te hebben gedaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen