Lambarene

Lambarene ligt in midden Afrika, aan de Westkust, juist onder den evenaar. Over dit oord in de oerwouden en wildernissen gelegen, handelt ons artikel. De Ring IJsselmonde van Chr. Meisjesvereenigingen had Zuster M. J. Lagendijk, van Oudewater, aangeschreven, die daarop zoo bereidwillig was veel van haar arbeid bij dr. Schweitzer ons te vertellen, vragen te beantwoorden en ons door zestig lantaarnplaatjes een diepen indruk te geven van het schoone werk, van de geweldige ondernemingsgeest en van de groote moed en zelfverloochening der blanke helpers en helpsters, die dr. Schweitzer bijstaan. Deze merkwaardige persoon werd 14 Jan. 1875 geboren te Keizersberg, in den Elzas, als zoon van een Luthersch predikant. Na zijn medische studie volbracht te hebben, trok hij zich het lot der negers en wilden in Afrika dermate aan, dat hij, na ontdekkings- en verkenningstochten, het waagde om ruim 5000 km. naar het Zuiden af te zakken en in 1913 daar zijn tenten op te slaan. Door het uitbreken van den eersten wereldoorlog moest hij in 1914 weer vertrekken. Hij was er echter geheel de man niet naar om op 39-jarigen leeftijd den moed te laten zakken. Hij verschafte zijn werk en idealen, de groote nood der wilden en de noodzakelijkheid hier lichamelijk en geestelijk de helpende hand te bieden, ruchtbaarheid in zijn boek : „Aan de zoom van het Oerwoud", later nog gevolgd door andere lezenswaardige werken. In 1924 ging hij wederom naar Lambarene, waar hij tot heden zijn arbeid voortzet. Gevraagd naar den aard en omvang van het werk, gaf de Zuster te kennen, dat men zich hier bevindt op Fransch gebied en de voertaal onderling dus Fransch is. Zichzelf specialiseerende op louter medische hulp, wordt Schweitzer bijgestaan door Fransch gereformeerde zendelingen en blanke broeders en zusters, waarbij inlandsche helpers van verschillende rassen en stammen, ongeveer tien in getal. Er is één flink houten ziekenhuis met hospitalen en barakken en woonhuis, op een terrein, dat eenige kilometers lang en breed is. Heel de omgeving is oerwoud, met wild gedierte en slangen. Het medische werk is vrij, er was aanvankelijk geen steun van buiten, doch langzamerhand is er een Hollandsch, Zwitzersch, Fransch, Zweedsch, Amerikaansch en Engelsch Schweitzer-fonds gesticht. De Zending geniet steun van de Franschen.

Naar dit oord is Zuster Lagendijk 18 Oct. 1938 vertrokken, kwam 7 Nov. te Libre Ville aan, vandaar op het Zendingsstation Barakon.Verder ging de reis 300 km. het binnenland in, naar Lambarene, welke plaats op een lang, smal eiland ligt, aan de rivier de Og-oër. Het ziekenhuis ligt 2 km. van de Noordelijke oever. Van heinde en ver worden daarheen gebracht te voet en per scheepje alle mogelijke en onmogelijke zieken, kwalijk gestelden naar lichaam en geest, en komen daar tevens in aanraking met het Evangelie. In September 1940 heeft men hier vier weken van nabij den oorlog meegemaakt, welke beslist werd ten gunste van de geallieerden. Tot dien tijd verpleegde men 400 zieken als doorloopend quantum, en per jaar 4000. Kort geleden werd een bevolkingsregister ingevoerd.

Evenals in Indië, hebben ook hier de artsen en zendelingen, wier onderlinge arbeid door het geloof der negers aan booze geesten, zoo nauw verwant is, een zielkundige taak. Want ziekte is een gevolg van de toorn der geesten en de negers onderzoeken tevens of er ook ruzie is geweest in familie of stamverband. Dan wordt eerst de tooverdokter geraadpleegd. Deze roept de geesten op, want ziekte staat in verband met het geloof aan het voortbestaan van de geesten der afgestorvenen.

De blanke dokter staat immers met dezen niet in verband. Waartoe hem dan geraadpleegd ? Toch wint zijn reputatie, daar de tooverdokter menigeen heeft ten gronde gericht door allerlei mishandelingen. Daarbij ruimen de negers door vergiftiging allen op, die bun in den weg staan. Komen deze stumperds echter in aanraking met den blanken dokter, dan treedt veelal door operatief ingrijpen en geneeskundige behandeling genezing in en worden zij tijdens de soms langdurige verpleging in aanraking gebracht met het Evangelie. De negers zeggen aanvankelijk, dat de blanken pillen, poeders, spuitjes en drankjes geven en bovendien een mooi verhaaltje ! Ook wordt aan deze arme bevolking, die in natura betaalt, (hoewel er ook wat geld is), voedsel uitgereikt, terwijl hun kookkachel bestaat uit drie steenen en een houtje. Om 8 uur is het markt, die om 10 uur is afgeloopen. Bij het huwelijk wordt de vrouw gekocht, b.v. voor een schapenvel en hakmes, en heeft de bruidegom nog meer geld gespaard, dan schaft hij zich nóg een vrouw aan!

De lichtbeelden lieten ons merkwaardige dingen zien. Wij doen slechts een greep. Boomen werden omgehakt, terrein gewonnen en geëffend, hospitalen verrezen van palen en dwarslatten met waterdicht vlechtwerk. Later kwamen per schip golfplaten aan. Toen de bouw gereed was, kwamen de zieken. Een moeder met een ziek kind, geheel een geraamte, daar zij zelf niets over het kind te zeggen heeft, doch de grootouders toestemming moeten geven. Bij de verpleging moet rekening gehouden worden met eigen ras, daar de veeten van dien aard zijn, dat vergiftiging aan de orde van den dag is.

Hier doet de gelijkenis van den Barmhartigen Samaritaan wonderen. De dankbaarheid is soms ver te zoeken, soms spontaan, soms getoond in een sluw bedacht plan, door gestolen voorwerpen uit het ziekenhuis of van het terrein aan te bieden ! En tusschen al dit volk loopt een groote Chimpansee (aap) rustig rond, zonder kwaad te doen. Veel meer kwaad doen de kleine zandvlooien, die zelfs zóó diep de huid indringen, dat een ziekte het gevolg is, welke op melaatschheid gelijkt. Zware ziekte is de proef op de som, of de neger weer in het heidendom terug zal vallen. Dan leiden velen een dubbel leven, kennen weinig strijd en zijn flegmatisch van aard, d.w.z. koel. Maar velen blijken het Evangelie te hebben aangenomen.

Schweitzer met de zijnen arbeiden onder dit volk, dat in 42 talen met 6 hoofdtalen is verdeeld, en waarvoor te allen tijde tolken noodig zijn, met veel opoffering en met veel zegen. Zijn wérk staat in het teeken van 1 Cor. 13. Daarvan legt ook de Zweedsche motorboot, een geschenk, het getuigenis af.

Dezen zomer hoopt de Zuster weer naar dit land van bananen en noten te vertrekken. Ongeveer 300 meisjes hebben een leerzame avond gehad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen