Over vacatures

Is het al tot alle lezers van De Waarheidsvriend doorgedrongen, dat het aantal vacatures in onze kerk op onrustbarende wijze aan het stijgen is ?

Er zijn zeker een veertig á vijftig gemeenten, waar men gereformeerde prediking begeert. Het is mogelijk, dat een aantal van deze gemeenten spoedig een predikant zullen krijgen. Maar dan blijven er ook evenveel vacante gemeenten.

Er komen bij leven en welzijn dit najaar slechts enkele gereformeerde candidaten klaar. Het is dus een feit, dat tientallen gemeenten de eerste jaren vacant zullen blijven.

Hoe komt het toch, zult ge vragen, dat we voor zulk een geweldig tekort aan bedienaren des Woords komen te staan ? De oorlog zal daar ook wel schuld aan hebben. Voor sommige studenten ontstond er een groote belemmering in de studie. Velen moesten onderduiken.

Er zijn ook vele nieuwe predikantsplaatsen gesticht. In Putten op de Veluwe werd een derde predikantsplaats gesticht. In Barneveld eveneens. En zoo zijn er over het gansche land meerdere gemeenten, waar het getal predikantsplaatsen is uitgebreid.

Ook in sommige steden, (ik denk b.v. aan Gouda) kwam er een gereformeerde predikant bij.

Voorts fungeeren op het oogenblik ook eenige van onze predikanten als leger- en vlootpredikant. Dr. v.d. Linde en ds. Batelaan gaven zich voor het zendingswerk.

Verder ontvielen er verscheidenen door emeritaat of door overlijden.

Er is een tijd, waarin men zeide : „Te veel schaadt." Dat zal wel waar zijn, maar die tijd is op het oogenblik voorbij.

We vinden het jammer, dat tal van gemeenten voorloopig herderloos zullen moeten blijven. En dan denk ik aan die gemeenten, die zich met leden van het Hoofdbestuur in verbinding hebben gesteld om ook voor het eerst te komen tot het beroepen van een gereformeerd predikant. We durven het aan die gemeenten haast niet te zeggen, dat we eigenlijk geen predikant of candidaat voor hen hebben. We doen al het mogelijke om die gemeenten, die „om" gaan, zeker te helpen.

Mag dat, lezers van de Waarheidsvriend zoo blijven ? Zijn er dan geen jonge menschen meer te vinden, die gaven en roeping hebben om zich te bekwamen voor het heerlijke ambt van bedienaar des Woords? Laten wij dan bidden, dat de Heere arbeiders in Zijn wijngaard uitstoot.

Zeker, er zijn er gelukkig nog wel. Maar toch ook niet zooveel. Ik sprak kort geleden een studente van de Zendingsschool te Oegstgeest. Ik was benieuwd naar het getal van hen, die worden opgeleid tot zendeling. Ik dacht, dat er voor al de cursusjaren toch zeker wel een honderd en vijftig zouden wezen. Ik schrok, toen ik hoorde, dat er ongeveer vijftien in opleiding waren. Dat waren mannen en vrouwen. Er werden Hernhutters onder gevonden en leden van de zoogenaamde Pinkstergemeente. Van den Gereformeerden Zendingsbond is er bij mijn weten op het oogenblik niet één.

Ontstellende cijfers ! Heere, de oogst is zoo groot, stoot toch arbeiders uit in Uwen wijngaard, want de velden zijn wit om te oogsten.

Gelukkig melden er zich nog jonge menschen bij ons aan, die lust hebben in het predikambt, maar die de kosten niet kunnen betalen.

Die kosten zijn niet gering, studiegeld, verblijf in de academiestad, levensonderhoud, boeken.

„Maar de Bond heeft kapitaal, " hoor ik de lezers zeggen. „Kapitaal", hoor ik u zeggen. Met de rente van een kapitaal is niet zoo heel veel te beginnen. Ge moogt al blij wezen als ge van een kapitaal drie ten honderd netto rente maakt in een jaar. Daar kan slechts een beperkt getal van studeeren.

Vroeger kreeg de Bond de Paaschcollecten. Wat was dat mooi werk. Als de collecte boven de honderd gulden was, dan prijkte het met groote letters in het verslag van den penningmeester in de Waarheidsvriend. Die Paaschcollecte is door de Synodale collecte in het gedrang geraakt. Van het houden van spreekbeurten is in oorlogstijd ook al niet veel terecht gekomen. Lezers, kerkeraden, predikanten, leden van onzen Bond, nog eens mag dat zoo blijven ?

Dan zeg ik volmondig : „Neen". Dat mag niet langer zoo blijven. Het verheugt mij u te kunnen mededeelen, dat tal van gemeenten op de Veluwe zich bereid hebben verklaard om ten spoedigste een collecte te houden voor het Studiefonds van den Geref. Bond. Dan kunnen we overwegen of in bijzondere gevallen gymnasiasten kunnen worden aangenomen.

Nu weet ik ook wel, dat men mij zal vragen of men er dan ook op rekenen kan, dat we alleen goede studenten zullen steunen.

Lezers, wat zal ik daarop antwoorden ? Ik heb als voorzitter van de studiecommissie al heel wat jaren voor dat probleem gezeten. We hebben jonge menschen gesteund, waar onze Gereformeerde Bond geen plezier van heeft gehad. Gaven ze op het moment, toen we hen aannamen, alle reden om hoopvolle verwachtingen omtrent hen te koesteren, gedurende de studie aan de hoogeschool gingen enkelen een kant uit, die we niet begeeren. Er zijn er enkelen, die voor het lidmaatschap van den Bond hebben bedankt. Dat is aan den eene kant jammer en aan den anderen kant noem ik het gelukkig.

Als zich van ons afscheidt, wat niet meer bij ons behooren wil, krijgen we zuiverheid.

Maar tegenover enkele teleurstellende gevallen staan tientallen andere gevallen, waarvan we moeten zeggen, dat het ons een oorzaak is van gedurige blijdschap, dat we hen hebben mogen steunen bij hunne studie. Wij hebben tal van jonge predikanten, bij wie de bazuin geen onzeker geluid geeft.

Welnu, het antwoord is nu aan de kerkeraden en aan de afdeelingen.

Men houde ten spoedigste een collecte voor het Studiefonds van den Gereformeerden Bond. Men wachte geen oogenblik langer.

J. J. TIMMER, Secretaris.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen