Noodraad van Kerk en Evangelisatie

Het zal niet aan alle lezers van de Waarheidsvriend bekend zijn, dat er tegenwoordig een Noodraad voor Kerk en Evangelisatie aan den arbeid is. Als secretaris van dezen Raad is werkzaam ds. T. Dokter, Ned. Herv. predikant te Terkaple.

,,Wat is dan toch wel het doel van dien Noodraad voor Kerk en Evangelisatie ? ", zoo hoor ik u vragen. Wel, die arbeid is eigenlijk ook al een uitvloeisel van het werk van Gemeenteopbouw.

Als er in een gemeente met een vrijzinnige kerkeraad een gereformeerde evangelisatie is, dan kan die gereformeerde evangelisatie zich wenden tot den Noodraad voor Kerk, en Evangelisatie met het verzoek om de zaak ter hand te willen nemen.

Die Noodraad moet dan bemiddelend optreden. De Gereformeerde minderheidsgroep moet dan hare wenschen maar eens kenbaar maken en de kerkeraad van de vrijzinnige gemeente moet ook maar eens laten hooren, hoe hij er over denkt.

Nu wordt er door den Noodraad een kleine commissie samengesteld. Die commissie moet natuurlijk bestaan zoowel uit een of meer gereformeerden als vrijzinnigen. De vrijzinnige, die in die commissie zal zitting nemen moet natuurlijk een man wezen, die veel voor Gemeenteopbouw voelt. De moeilijke taak, die hij heeft te vervullen, is deze, dat hij het aan het verstand van den vrijzinnigen kerkeraad moet zien te brengen, dat het ook toch eigenlijk wenschelijk is om aan de gereformeerde prediking in die vrijzinnige gemeente een plaats te geven.

Of de Noodraad voor Kerk en Evangelisatie reeds succes bij dit werk heeft te boeken gehad, zou ik werkelijk niet weten.

Ik kan mij indenken, dat er lezers zullen zijn, die misschien bij zich zelf zullen gaan zeggen, dat dit toch nog zoo kwaad niet bedoeld is door Gemeenteopbouw. Elk plan om de waarheid naar Schrift en Belijdenis weer op de kansels terug te krijgen, moet worden toegejuicht.

De zaak heeft echter dok een keerzijde. Ik laat nu maar de vraag rusten, hoe het moet gaan met de wederzijdsche erkenning van vrijzinnigen en gereformeerden in ééne gemeente. Persoonlijk zou schrijver dezes van zulk een wederzijdsch erkennen van vrijzinnigen en gereformeerden niet willen weten. Dit laat ik nu echter maar rusten.

Nu stel ik echter het tegenovergestelde aan de orde. Er is ergens een gemeente, (waar, dat, doet er niet toe) die gereformeerd is. Maar nu is er ook in die gemeente een sterke vrijzinnige minderheidsgroep, die zich ook tot den kerkeraad wendt om door hem erkend en in kerkelijk verband te worden opgenomen.

Nu moet er natuurlijk een tamme Geref. Bonder worden opgezocht, die veel voelt voor Gemeenteopbouw. Deze heeft de niet benijdenswaardige taak om dien gereformeerden kerkeraad te bewegen om toch ook aan die tamelijk groote minderheidsgroep van vrijzinnigen plaats te geven in de kerk.

Ik, denk, dat mijn lezers nu wel kippevel zullen hebben gekregen en wel zullen hebben begrepen, wat de bedoeling is.

Luister eens, ik beweer niet, dat er zulk een tam gereformeerd man geweest is, die zich voor een dergelijk geval heeft geleend. Mij is zulk een geval ook niet bekend. Maar de mogelijkheid is er.

Ge zult nu hebben bemerkt, dat het er met dien Noodraad voor Kerk en Evangelisatie nog niet zoo onschuldig uitziet als we eerst wel gemeend zouden hebben. Nu geef ik toe, dat het in de meeste gevallen wel niet zal gaan tusschen uiterst rechtschen en linkschen, maar aan het beginsel van de werkwijze van den Noodraad voor Kerk en Evangelisatie doet dat niets af of toe.

Voor een dergelijke Noodraad, die ook desnoods den modernen of remonstrantschen leugen op den kansel moet brengen, zij men op zijn hoede.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen