Echtscheidingen

Lezers, hebt ge het rondom u al opgemerkt, dat het aantal echtscheidingen verbazend aan het toenemen is ? Tijdens de afwezigheid van de mannen in Duitschland en na den vrede in Engeland of waar ter wereld ook, zijn vele vrouwen ontrouw geworden. En ook hooren we zoo nu en dan uit vertrouwbare bron van mannen, die zich ver van huis allesbehalve netjes gedragen.

Vroeger schaamde men zich over deze dingen méér dan thans. Er werd toch nog mee gerekend, dat er staat geschreven : „Wat God heeft samengevoegd, schelde de mensch niet". Maar tegenwoordig heeft men gauw besloten, om maar van elkaar, af te gaan.

En dan zien we het zelfs gebeuren, dat de gescheidenen spoedig daarop weer een tweede huwelijk aangaan, als de door de wet gestelde termijn maar verstreken is.

O, wat is het de dure roeping der kerk, om tegen deze schrikkelijke openbaring van ongerechtigheid te getuigen. Wat is de zedeloosheid in de jaren van den oorlog schrikkelijk toegenomen! Wat zijn we ook op het terrein van de zedelijikheid hard achteruit gevlogen. Waar moet dat toch heen ?

Eén van de factoren, waardoor de oude culturen zijn ondergegaan, is zeker geweest de toenemende ontucht in de meest schrikkelijke openbaringen. Zelfs het krachtige Romeinsche volk is er door verwekelijkt.

Maar de toenemende zedeloosheid is ook een worm, die knaagt aan deze Westersche cultuur. En dan zijn er nog groepen onder ons volk, die den weg van de echtscheiding nog zouden willen vergemakkelijken. Langs dien weg gaat men het pad van de vrije liefde op en vergeet, dat het huwelijk een inzetting Gods is.

Moge de Heere den grooten afval nog stuiten !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen