Waar is de kerk?

In de dagen der Reformatie waren er vele gezelschappen, die zich als kerk aandienden. Om het in de taal van dien tijd te zeggen, die zich de waardigheid en het aanzien van de kerk toeeigenden. Vandaar de vraag naar de ware kerk en haar kenmerken.

Het antwoord luidde : Waar het Woord Gods recht gepredikt wordt, daar is de kerk. Wij gevoelen dat nog altijd zoo. Het gaat om de rechte prediking. En het spreekt vanzelf, dat het oordeel der rechte prediking niet aan dezen en genen kan worden overgelaten.

De kerk maakt uit, welke de rechte prediking is. Dat behoort alzoo te zijn. Daarin is haar belijdenis werkzaam, dat zij het draagvlak is voor het geheele kerkelijke leven en voor de prediking. De rechte prediking is de prediking naar de belijdenis.

Deze ontbreekt dan ook niet. Er zijn nog altoos tal van kerkeraden, die zulk een prediking zoeken. Maar er zijn ook kerkeraden, die zulk een prediking bij voorkeur niet zoeken. Zij hebben een eigen oordeel ten aanzien der prediking. De stadsche kerkeraden zijn gewoonlijk zoó weinig kerkelijk ingesteld, dat zij naast confessioneele prediking zelfs anti-confessioneele prediking op den kansel brengen.

De kerkeraad als zoodanig is voor beide verantwoordelijk. Hoe men dat rijmen kan ? In de practijk wordt die verantwoordelijkheid verdeeld over de groepen, hoewel men zegt, geen richtingen te kennen.

Kerkrechtelijk gezien, kan men op grond van de zelfstandigheid der plaatselijke kerk het geval stellen, dat deze zelf bepaalt, wat de rechte prediking zal zijn. Doch, indien zij daarbij op cardinale punten afwijkt van het gemeenschappelijk geloof, stelt zij zich ook buiten de gemeenschap der kerken.

Wij zijn verleerd de gemeenschap der kerken zoo te zien. De Groote Kerk, de Nederlandsche Hervormde Kerk, als geheel wordt gesteld voor de gemeenschap der kerken.

Maar ook zij behoort één oordeel te hebben over de rechte prediking en die te handhaven.

Als de kerk weer kerk zal worden, heeft zij in de eerste plaats op deze zaak orde te stellen.

De Generale Synode, die haar taak heeft te vervullen in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en op den bodem der belijdenisgeschriften, kan zich aan deze zaak niet onttrekken, welke recht heeft op haar volle belangstelling. Bovendien wordt haar belangstelling door haar voornaamste taak : de voorbereiding eener presbyteriale kerkorde, daarop vanzelfsprekend gericht.

Een kerkorde maakt nog geen kerk, maar de kerk bepaalt haar orde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen